De ‘worsteling’ duurde drie jaar, maar Marrit Steenbergen is ‘boven gekomen’. De in Oosterwolde geboren zwemster bereikte opnieuw de Olympische Spelen. ,,Ik ben er weer.’’

Twintig jaar pas en al voor de tweede keer een olympisch startbewijs. Er zijn niet veel sporters die dat Marrit Steenbergen na kunnen zeggen. Maar achter deze constatering gaat een heel verhaal schuil. De jonge zwemster kende prachtige pieken, maar ook diepe dalen.

Eerlijk is eerlijk, zegt ze: ,,Dit voorjaar nog, heb ik twijfels gehad. Dat kwam door de corona. Gelukkig vind ik zwemmen nog altijd heerlijk. Plezier blijft de basis van alles. Het was lastig, maar ik ben enorm blij dat ik heb doorgezet.’’

Toptalent

Het verhaal zal bekend zijn. Steenbergen gold als een toptalent. Ze verpulverde records alsof het geen moeite kostte. Een jaar voor de Olympische Spelen van Rio de Janeiro werd ze op de 100 meter vrije slag Europees jeugdkampioene in de verbluffende tijd van 53,9 seconde.

Ze stroomde door naar de senioren en won met de estafetteploeg WK-zilver. Steenbergen was pas zestien toen ze mee mocht naar Brazilië. Met Ranomi Kromowidjojo, Inge Dekker en Femke Heemskerk reikte ze tot de olympische finale.

In het post-olympische jaar kreeg Steenbergen (naar Eindhoven verhuisd om dagelijks te kunnen trainen) steeds vaker fysieke klachten. De pijn aan beide schouders gooide een grauwsluier over haar ontwikkeling. Steenbergen kwam ook mentaal in de problemen. Sport, studie, blessures, voor het eerst op zichzelf wonend: het werd te veel.

Sportpsycholoog

Ze twijfelde over het voortzetten van haar zwemcarrière. Twee jaar geleden sprak ze hier open over in deze krant. Op dat moment had ze net besloten tóch alles op alles te zetten. ,,Ik wilde ‘het’ nog een keer halen’’, zegt ze en kijkt naar haar linker onderarm. Daarop staan de vijf olympische ringen getatoeëerd.

Steenbergen heeft veel baat bij gesprekken met haar sportpsycholoog. Ze heeft geleerd niet meer alles op te kroppen. ,,Het is goed dat een relatieve buitenstaander me op gezette tijden een spiegel voorhoudt. Regelmatig is de vraag gesteld: wil ik dit nog wel? Andersom kan ik dingen bespreken die je niet zo snel bij je trainer en ouders neerlegt.’’

'Marcel heeft altijd in me gelooft en mijn ouders steunen me in alles'

Over trainer Marcel Wouda en haar ouders niets dan goeds. ,,Marcel heeft altijd in me gelooft en mijn ouders steunen me in alles. De afstand Eindhoven-Heerenveen is niet ideaal, maar het is ook niet het einde van de wereld. Mijn vader rijdt soms gewoon even langs om samen een hapje te eten.’’

In de jaren na Rio, toen Steenbergen de A-status inleverde, was er ook financiële steun. ,,Ze betalen onder andere de huur en boodschappen.’’ Ze lacht. ,,En ik mag altijd een auto gebruiken. Ze werken in deze tijd veel thuis, dus dat treft.’’

Jammer dat ze er niet bij mochten zijn in Rotterdam, zegt Steenbergen. Tijdens het kwalificatietoernooi was geen publiek toegestaan. De zwemster had haar succes op de 100 meter vrije slag graag met vader en moeder willen delen. Niet voor niets reed ze zondagavond uit Rotterdam naar Heerenveen, om pas maandagmiddag terug te keren naar Eindhoven.

‘'Ik ben er weer!’, dát gevoel'

In de roes van het succes maalt Steenbergen niet om een kilometer meer of minder. ,,Ik geloof dat de brede lach al twee dagen op m’n gezicht staat’’, zegt ze. ,,Het is niet een kwestie van ‘ik tel weer mee’, want ik had al een beetje het gevoel gekregen dat ik op de goede weg was. Maar ik ben wel enorm opgelucht. ‘Ik ben er weer!’, dát gevoel.’’

Liefde voor zwemmen

Steenbergen is al enige tijd blessurevrij. Dat scheelt een slok op een borrel. ,,Nu kan ik zonder pijn meer trainingsarbeid aan dan twee jaar geleden.’’ De twijfels die haar dit voorjaar besprongen, vloeiden voort uit de coronaperikelen. ,,We mochten het bad niet meer in en dan denk je soms: wil ik het nog wel?’’ De liefde voor het zwemmen hield haar overeind, met tegelijkertijd de wetenschap dat het jaar uitstel van de Spelen in haar voordeel werkten.

'Je hebt doelen nodig'

Officieel studeert ze nog (een cursus vwo-natuurkunde), maar de focus ligt momenteel volledig op de sport. ,,Soms heb ik een conflict met mezelf, want ik wil die studie ook graag doen. Maar het is het beste om me nu alleen op het zwemmen te richten. Wat dat betreft ben ik blij dat ik nu een duidelijke stip aan de horizon heb. Je hebt doelen nodig.’’

Is ze al terug op haar oude niveau? ,,Dat weet ik eigenlijk niet. Voor Rio ging alles vanzelfsprekend, dat is niet meer zo. Kijk je naar de tijden, dan zit ik er wel weer dicht bij. Mijn persoonlijk record staat op 53,97 en in Rotterdam zette ik 54,18 neer. In onze sport is 0,2 seconde veel, maar het is te overbruggen. Nationaal ben ik nummer 3, mondiaal kan ik het moeilijk inschatten.’’

Steenbergen kan zich voor de Spelen nog individueel plaatsen voor de 200 vrij. ,,Qua trainingen is dat te combineren. De limiet is zo ongeveer mijn PR van 1.57,28. Dat stamt echter al uit 2017. Dat is best wel eens ontmoedigend geweest: dat ik me jarenlang niet wist te verbeteren.’’

Maar Marrit Steenbergen kijkt nu alleen nog maar vooruit. ,,Deze beloning komt op het goede moment.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Instagram
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct