Wies van Solkema tijdens de laatste training van VC Sneek voor het duel met Sliedrecht.

Wies van Solkema debuteert bij VC Sneek: 'Ik hou enorm van deze sport'

Wies van Solkema tijdens de laatste training van VC Sneek voor het duel met Sliedrecht. FOTO NIELS DE VRIES

Terwijl broer Gijs, spelverdeler van Oranje, druk bezig is met zijn verhuizing naar Londen, debuteert Wies van Solkema vandaag officieel bij VC Sneek. Onbevreesd en nieuwsgierig. ,,Het is wennen, maar het valt niet tegen.’’

Voor een pas 19-jarige volleybalster heeft Wies van Solkema al een opvallende ‘carrière’ achter de rug. Opgeleid in Sneek, debuteerde ze met Talentteam Papendal in de eredivisie, stapte over naar de nationale opleiding beachvolleybal in Den Haag, speelde tegelijkertijd in Rijswijk en had daarna een geweldige tijd in Australië. Net voor dat land in lockdown ging, vloog ze terug naar Nederland en werd door de nieuwe trainer gevraagd om op haar oude nest terug te keren.

Hoewel Van Solkema zich niet blindstaart op volleybal – met het vwo-diploma op zak, volgt ze een universitaire studie bewegingswetenschappen – mag duidelijk zijn dat de sport een groot deel van haar leven bepaalt.

Daarmee is ze bepaald niet de enige Van Solkema. Zoals gemeld is broer Gijs (22) uitgegroeid tot international, die via het Duitse Lüneburg in Londen is beland. Broer Toon (18) speelt bij het Groningse Donitas in de eerste divisie. En dan zijn er nog de neven Rik en Luuk, zonen van oud-international Arno van Solkema. Rik verruilde topclub Dynamo Apeldoorn voor een avontuur in België, Luuk speelt bij het Heerenveense Hevoc in de tweede divisie.

Beachvolleybalveld in de tuin

,,We hebben deze zomer vaak tegen elkaar gespeeld’’, vertelt Wies van Solkema met een lach. Dat verdient uitleg. ,,Oom Arno heeft in zijn tuin in Oudehaske een beachvolleybalveld aangelegd. Daar hebben we deze zomer met de familie flink gebruik van gemaakt. Perfect. Niet alleen hartstikke leuk, maar ook goed voor de conditie en om de techniek te onderhouden.’’

Ze mocht als kind ook andere sporten proberen, maar een Van Solkema lijkt nu eenmaal voorbestemd om volleybal te spelen. ,,Ik hou enorm van deze sport’’, zegt Wies. ,,Hoe meer, hoe beter. Ik ben er elke dag mee bezig en ik train en speel met volle overgave.’’

Rond haar dertiende kreeg ze in de gaten dat ze iets kon bereiken in de door haar zo geliefde sport. ,,Ik durfde het aan naar een training van het RTC (Regionaal Training Centrum, red.) te gaan. Ik dacht dat ik niet goed genoeg zou zijn, maar dat viel reuze mee. Dat was wel een momentje. Ik was midspeelster, mede omdat ik behoorlijk lengte had.’’

,,De groei is gestagneerd. Ik ben nu 1,77, maar dat zegt me niet zoveel. Lengte kun je niet leren, handigheid en springtechniek wel. Het gaat erom wat je doet, niet hoe lang je bent. Volleybal is meer dan een bal tegen de grond rammen. Het is ook mentaliteit tonen, zien waar bij de tegenpartij de gaatjes liggen en zorgen dat je als team bij elkaar blijft.’’

Van Solkema werkte zich in de kijker van bondstrainers. Op haar veertiende mocht ze aansluiten bij Talentteam Papendal. ,,Daar werd ik passer-loper. Ik vind mezelf nu een handige allrounder. Ik blink nergens in uit, maar ik weet altijd wel een 7 te scoren. Een team heeft meiden nodig die gewoon hun dingetjes doen.’’

'Ik vind mezelf nu een handige allrounder'

Ze kan zich vinden in de kwalificaties aanjager en speelster met flair. ,,Ik communiceer makkelijk in het veld, maar momenteel heb ik het nog wat te druk met mezelf. De overstap van beach naar indoor-eredivisie is namelijk behoorlijk pittig.’’

Vier jaar geleden kon ze op sportcentrum Papendal gaan wonen. ,,Ik was nog jong, maar het was een geweldige kans. Het scheelde ook dat Gijs en Rik dezelfde stap hadden gemaakt. Het was bijzonder om daar met drie Van Solkema’s tegelijk te zitten.’’ Met het Talentteam debuteerde ze in de eredivisie, ,,maar ik had geen basisplaats. Desondanks heb ik mijn uurtjes wel gemaakt.’’

De boodschap dat ze ‘niet genoeg potentie had’, kwam hard aan, ,,maar gelukkig kon ik meteen doorschakelen. De bondstrainers beachvolleybal vonden me qua fysiek en handigheid goed genoeg om naar het trainingscentrum in Den Haag over te stappen. Ik was al bekend met ‘zandvolleybal’, ik speelde het regelmatig. Die waardering woog wel op tegen het vertrek van Papendal.’’

De Sneker volleybalster was ambitieus. ,,Je doet er alles voor en wilt proberen de Olympische Spelen te bereiken. We trainden twee keer per dag. Ook mochten we indoor spelen in Rijswijk, tweede divisie.’’

Maar de geschiedenis herhaalde zich. ,,Weer de boodschap ‘te weinig potentie’, maar ook meteen weer een mooie uitdaging. Margo Wiltens, de bondstrainster die mij naar Den Haag had gehaald, was naar Australië gegaan om daar te werken aan de ontwikkeling van het beachvolleybal. Ze vroeg me of ik zin had te komen en mee te spelen. Nou, ik had het vwo net afgerond, dus wat dacht je?’’

Van Solkema had in Australië de tijd van haar leven. ,,In alle opzichten was het fantastisch, ondanks dat het door de uitbraak van het coronavirus abrupt eindigde. We stonden in maart voor een groot World Tour-toernooi toen de zaak op slot ging. Heel jammer. Gelukkig kon ik met een van de laatste vliegtuigen terug naar Nederland. Ik wil graag nog een keer terug om enkele ‘hotspots’ te bezoeken.’’

Maar first things first . VC Sneek. ,,Het was mooi dat Jeffrey (Scharbaai, red.) me als de nieuwe trainer van VC Sneek zelf belde. Hij kende me enigszins van mijn periode op Papendal en polste me. Ik zei: weet je het zeker, ik heb al enige tijd geen indoor meer gespeeld. Maar hij zei er het volste vertrouwen in te hebben.’’

Wies van Solkema staat nu voor haar officiële debuut bij VC Sneek. In Ede wordt vanmiddag de halve finale van de strijd om de Super Cup gespeeld. Tegenstander is landskampioen en bekerhouder Sliedrecht Sport. ,,Dat wordt pittig. Zij spelen vol vuur, dat moeten wij met vuur bestrijden.’’

,,In de voorbereiding hebben we gepiekt, maar we kenden ook dalen. Ikzelf ook. Ik werk keihard om een stabiel niveau te bereiken. De overstap vanuit het zand is lastig, maar ik zie ook de voordelen. Ik weet door het beachvolleybal hoe ik balletjes weg kan leggen en ik kan een tegenstander snel ‘lezen’. Aan een detail kan ik zien wat ze van plan zijn. En voor de rest kan ik niets anders doen dan keihard werken.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct