Hinke Schokker: ,,Dat je met medicijnen onbewust een overtreding kunt begaan, dat wist ik niet.''

Voor Hinke Schokker wordt het nooit meer zoals het was: 'Mijn carrière is aan het instorten'

Hinke Schokker: ,,Dat je met medicijnen onbewust een overtreding kunt begaan, dat wist ik niet.'' FOTO JILMER POSTMA

Of ze nu geschorst wordt of niet, voor Hinke Schokker wordt het leven nooit meer als voor de dag waarop ze beschuldigd werd van dopinggebruik. ,,Ik zal altijd worden gezien als iemand waarmee iets ‘mis’ is.’’ Schokker is minder vrolijk, raakte zo’n 16.000 euro kwijt en ziet toekomstidealen verdampen. ,,Mijn carrière is aan het instorten.’’

Voor wie nog niet weet over wie en wat dit gaat: Hinke Schokker won vorig jaar september het Nederlands kampioenschap hardlopen over 100 kilometer. Na haar race werd de inwoonster van Eastermar gecontroleerd op dopinggebruik. In haar urine werd een geringe hoeveelheid modafinil aangetroffen, een stof die voorkomt op de dopinglijst. Schokker (37) gebruikt dit middel al jaren tegen onder andere concentratieproblemen. Na de positieve test werd ze voorlopig geschorst, in afwachting van een uitspraak van de tuchtcommissie van het Instituut Sportrechtspraak (ISR).

De Dopingautoriteit verwachtte een straf van vier jaar. Schokker ging in verweer. Donderdag vond de hoorzitting bij het ISR plaats. De strafeis van de Dopingautoriteit is teruggebracht tot 22 maanden. Schokker beroept zich op afwezigheid van schuld en wil geen straf. Bovendien vraagt ze met terugwerkende kracht dispensatie aan voor gebruik van modafinil. Daarvoor beschikt ze over een medisch voorschrift.

Dit is de kwestie-Schokker kort door de bocht weergegeven. Achter de droge feiten, stevige dossiers, onverbiddelijke autoriteiten en hoge advocaatskosten schuilt echter ook de menselijke kant van het verhaal. Daarin staat een vrouw centraal die per toeval hardloopster werd en slechts plezier aan de sport wilde beleven. Pas vlak voor het genoemde NK hoorde ze dat er ook ‘normale’ medicijnen op de dopinglijst staan. Ze dacht ruim op tijd met de inname van modafinil te zijn gestopt, maar dat bleek volgens de dopingregels niet zo te zijn.

Sindsdien is haar leven volledig uit de rails gelopen. De studie liep vertraging op, het zicht op de gewenste baan is verminderd, de plannen voor de bouw van een eigen huis staan op de tocht. Ook in haar relatie sloop spanning, maar de band met vriend Paul van Snick breekt zeker niet, zo verzekert Schokker. ,,Maar mijn carrière is aan het instorten’’, zegt ze. ,,Ik heb tikken gekregen en ben minder vrolijk geworden.’’

Schokker (doctor in de natuurkunde en 4,5 jaar bezig met de opleiding tot klinisch fysicus) doet haar verhaal in Hengelo, Overijssel. In het ziekenhuis heeft ze een tijdelijke baan op het gebied van stralingsbescherming. De afgelopen maanden verbleef ze doordeweeks op een camping, in een tent. ,,Nu het kouder wordt, zoek ik een huisje.’’

Het werk en de afronding van de opleiding zijn veel belangrijker dan de dopingkwestie, zegt Schokker. ,,Maar ik kom daar niet los van. Dat er zich nu ontwikkelingen voordoen in mijn opleiding en werk, vloeit mede voort uit wat me afgelopen jaar is overkomen. Let wel: ik ben niet ernstig ziek of zo en zal uiteindelijk heus wel een baan vinden, maar de impact van die toestand is enorm en zorgt voortdurend voor spanning. Telkens weer moet ik energie verzamelen om door te gaan. Telkens als je denkt dat je nu alles wel hebt gehad, gebeurt er weer wat.’’

Ik heb tikken gekregen en ben minder vrolijk geworden

Niet dat het iets te maken heeft met de dopingkwestie en haar werk, maar toch: vorige week moest haar vader ijlings naar het ziekenhuis worden gebracht, waar hij onder andere geopereerd werd aan drie breuken in een arm. Hij was in de stal bij huis omver gelopen door het paard van zijn dochter. ,,Daarmee heb ik aan wedstrijden meegedaan. Voor het plezier, nooit voorin.’’

Met haar vader gaat het naar omstandigheden goed. ,,Het moet ook geen ‘huilverhaal’ worden’’, benadrukt Schokker. ,,Ik heb heel veel steunbetuigingen gekregen, ook van een man die ik ken van het hardlopen. Hij maakte zich druk om mij, terwijl niet veel later een kind van hem overleed. Toen dacht ik: Hinke, stel je niet aan, dát is pas erg.’’

In die zin kan Schokker de dopingzaak in perspectief plaatsen, maar ze is de verbazing nog altijd niet voorbij. ,,Voor mij speelt er meer dan alleen mijn onschuld aantonen. Ik vind het dopingreglement van zo’n waanzin getuigen, dat ik daar wat aan wil doen. Als deze zaak voorbij is, word ik ‘dopingactiviste’. Dat komt mede door mijn contacten met andere sporters. Ik heb ongelooflijke dingen gehoord. Iemand die vier jaar wordt geschorst omdat hij een week voor zijn wedstrijd een jointje heeft gerookt… Waar gaat dat over? Een wielrenner die wegens een aandoening een medicijn moet gebruiken en vier jaar aan zijn broek krijgt... Hoe kan dergelijke onrechtvaardigheid bestaan?’’

Schokkers raadsman Dik Jagersma haalde in zijn verweerschrift de zaak aan van tennisser Puerta. Hij testte positief op een verboden middel dat bleek te zitten in een medicijn dat zijn vrouw gebruikte tegen menstruatieproblemen. Restanten van het middel waren achtergebleven in een drinkglas dat ook door haar man werd gebruikt. Omdat hij eerder een positieve test had gehad, zou dit hem acht jaar kosten. Het CAS (de hoogste sportrechtbank in Lausanne) vond dat te gek. Puerta kwam eraf met twee jaar. Schokker: ,,Maar toch, ik vind het onvoorstelbaar dat dat allemaal zomaar kan.’’

Dat er mensen zijn die haar naïef vinden? Het zij zo, zegt Schokker. ,,Ik wist natuurlijk heus wel dat er zoiets als doping bestond, maar ik dacht daarbij alleen aan opzettelijk gebruik. Dat je met medicijnen onbewust een overtreding kunt begaan, dat wist ik niet.’’

loading

Twee weken voor het NK, op weg naar een WK in Roemenië, nam ze haar dosis modafinil in tijdens de vliegreis. Dat zag collega-loopster Bertine de Vries, waarna het gesprek kwam op de dopinglijst. ,,Ik wist werkelijk van niks. Als ze me in Roemenië hadden gecontroleerd, was ik kneiter-positief bevonden’’, aldus Schokker. Overigens eindigde De Vries op het NK 100 kilometer als tweede. Na de uitsluiting van Schokker kreeg zij het goud toegewezen, maar weigerde dat te accepteren. ,,Bertine vindt het net zo belachelijk als ik.’’

Dan is er het formulier, dat Schokker tijdens de NK-dopingcontrole niet volledig invulde. ,,Ik heb me het gewicht daarvan onvoldoende gerealiseerd’’, zegt ze. ,,Noem me naïef, maar ik heb niet beseft dat het super-serieus was. Ik heb het niet grondig doorgelezen voor ik tekende. Ik dacht dat ze wilden weten of ik op de dag van het NK wat had gebruikt, niet dat ze wilden weten of ik vier dagen ervoor was gestopt met modafinil. Ik was moe, maar ook in een vrolijke stemming. Het overkwam me, ik vond het spannend én ook bizar wat er geëist werd. Terwijl een onbekende vrouw stond toe te kijken, moest ik mijn broek laten zakken en een plas produceren. Nou, zo belangrijk vind ik het hardlopen niet om zoiets te moeten ondergaan. Het was pure hobby.’’

Dat de Dopingautoriteit haar het onvolledig invullen van het formulier aanrekent, raakt Schokker. ,,Ze noemen het liegen. Dat maakt me nijdig. Je mag alles van me vinden, maar ik ben geen leugenaar. De Dopingautoriteit heeft ook de taak sporters bij te staan, maar ze hebben geen hand naar me uitgestoken, alleen een beschuldigende vinger. Alles werd ten nadele van mij uitgelegd en ze goochelden in hun stukken zo met feiten dat er iets uitkwam dat precies het tegenovergestelde is van de waarheid. Dik heeft dat in het verweer duidelijk aangetoond. Ze verspreiden in de media het verhaaltje dat ze zich voor sporters inspannen, maar gevoel voor de mens ben ik niet tegengekomen.’’

In de strijd om eerherstel zegt Schokker heel veel te danken te hebben aan Jagersma, die pro deo honderden uren in haar verweer heeft gestoken. ,,Heel wat anders dan de advocaat die ik in het begin had. Hij rekende 450 euro per uur. Het zou hem een paar uur vergen, maar ik ben zo’n 16.000 euro kwijtgeraakt aan de zaak. Dat had ik vanzelfsprekend liever besteed aan ons huis dat we in Eastermar willen bouwen. Ook dat is nu onzeker geworden.’’

Inmiddels heeft een psycholoog vastgesteld dat ze ADHD heeft en daarvoor modafinil moet gebruiken. Als de ISR-tuchtcommissie het toestaat, mag Schokker met terugwerkende kracht dispensatie voor het middel aanvragen. Krijgt ze die ontheffing, dan is de dopingzaak er officieel niet geweest en kan ze weer ongehinderd sporten.

Of ze dan ook de Nederlandse titel terugkrijgt? Dat interesseert Schokker geen bal. ,,Stel dat ik word gerehabiliteerd, dan zal ik altijd een kras houden. Mensen denken toch: waar rook is, is vuur. Daarom kies ik voor openheid. Ik ben nu toch al met de billen bloot. Als men me niet als dopinggebruikster ziet, weet iedereen nu dat ik ADHD heb. Op internet zal alles voor altijd te vinden zijn. Dat heeft nogal een impact op mijn leven. Ik vind dat verschrikkelijk, want er is niks mis met me. Ik wil geen labeltje.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct