Bob en Lisenka Bomas in actie als het Nederlandse curlingteam bij de mixed-dubbels. FOTO ALICE BOONSTRA

Vader Bob en dochter Lisenka (15) uit Stiens als Nederlands kampioen in actie op WK curling

Bob en Lisenka Bomas in actie als het Nederlandse curlingteam bij de mixed-dubbels. FOTO ALICE BOONSTRA

Zeker, ze zijn het niet altijd met elkaar eens over de tactiek, maar Bob Bomas en dochter Lisenka vormen een hecht team. Ze gaan vanaf vandaag (zaterdag) het ijs op voor het WK curling.

Vader en dochter uit Stiens zijn als kersvers Nederlands kampioen gemengd dubbels – in de NK-finale lag de beslissende steen er welgeteld 3 millimeter beter voor! – een van de 48 koppels die een gooi doen naar de wereldtitel. Eerlijk is eerlijk: in het Noorse Stavanger knijpen Bob Bomas (44 jaar, in het dagelijks leven financieel adviseur) en zijn oudste dochter Lisenka (15, leerling havo 4) hun handen dicht als er een wedstrijd wordt gewonnen.

Kansen?

Dat lukte vorig jaar bij hun WK-debuut niet. Van de zeven partijen gingen zeven verloren. ,,We werden 38ste van de veertig’’, zegt Bob Bomas. Dus alles wat vanaf vandaag wordt behaald, zal worden gevierd. Dat het Bomas-duo tegen regerend wereldkampioen Zwitserland van het ijs wordt geschoven, zal niet als schande worden ervaren, maar in een poule met Brazilië en Frans Guyana liggen er kansen. Toch?

Bob Bomas trekt echter een zuinig gezicht. ,,Beschouw die landen maar als Canada 2 en 3. Die koppels wonen in Canada, waar curling een enorm grote sport is, en hebben op een of andere manier een band met die Zuid-Amerikaanse landen, zodat ze onder die vlag kunnen meedoen.’’

Intensieve voorbereiding

Maar moed verloren is al verloren voor het Stienser duo. Aan de voorbereiding heeft het in elk geval niet gelegen. Vorige week is er intensief getraind in Schotland, net als Canada een ‘curlingmaffe’ natie.

Lisenka deed voorts als teamcaptain van het Oranje-meisjesteam mee aan een sterkbezet toernooi. In dat team was ook plaats voor haar veertienjarige zus Anandi (Indiaans voor ‘Vol van vreugde’). ,,Ervaring is belangrijk in deze sport’’, zegt Lisenka. ,,Je moet veel ijsuren maken.’’

Dat ze op het WK voor volle tribunes speelt, brengt haar niet uit haar evenwicht. Lisenka Bomas kent de druk van sporten onder ogen van tientallen toeschouwers. Dit via het judo, haar andere sportieve passie.

Fries kampioene judo

Ook op de tatami kan ze goed uit de voeten. Met haar team won Lisenka brons op het NK voor judoka’s onder 12 jaar en individueel werd de viervoudig Fries kampioene vorig jaar zevende op het NK-onder 15. ,,Door het judo heb ik wel redelijk veel kracht. Ik kan stenen behoorlijk hard gooien.’’ Gooien? ,,Ha ha, ja, zo noemen wij het schuiven.’’

Haar vader kan ook judoën, maar de laatste jaren gaat bijna al zijn vrije tijd op aan curling. ,,Vijftien jaar geleden raakte ik in de ban van curling. Ik zag wedstrijden bij Eurosport op televisie. Ik werd nieuwsgierig en onderzocht of die sport ook in Friesland werd gespeeld. Ik bleek terecht te kunnen in Thialf. Ik ben gaan kijken en was meteen verkocht.’’

Scheidsrechter

Als Bob Bomas zelf niet speelt, dan stapt hij vaak het ijs op om als scheidsrechter te fungeren. Onlangs was hij in die hoedanigheid present op het WK voor vrouwen in het Deense Silkeborg.

Zelf spreekt Bomas van umpire. ,,Dat is iets anders dan referee. Een referee is een scheidsrechter die ingrijpt, zoals bij voetbal en volleybal. Een umpire kijkt mee. Bij curling moeten de spelers het in eerste instantie zelf oplossen. Komen zij er niet uit, dan schakelen ze de umpire in. Hij neemt dan een beslissing.’’

Waar moet een curlingscheidsrechter zoal over beslissen? ,,Er zit veel meer in dan je op het eerste gezicht denkt’’, aldus Bomas. ,,Neem het vegen. Jazeker, dat kán op een ‘gemene’ manier gebeuren.’’

,,Vegers zijn verplicht om over de volledige breedte van de steen te vegen en niet alleen een klein stukje te doen, om de steen de door hen gewenste ‘curl’ te geven. Als de tegenstander vindt dat er onreglementair geveegd wordt en de andere ploeg ontkent dat, mag de umpire om een oordeel worden gevraagd.’’

Onderling respect

Maar het is zeker niet zo dat curlingspelers elkaar met hun bezems te lijf gaan. ,,Oh nee’’, zegt Bob Bomas. ,,Het onderlinge respect is groot. En ik moet eerlijk zeggen dat ik me tijdens WK-partijen soms ook wel heb zitten te vervelen.’’

Wel vallen er wel eens woorden, maar dat gebeurt binnen de teams onderling. Bomas lacht. ,,Dat komt overal voor.’’

Zo ook bij het Bomas-duo. ,,Laat ik vooropstellen dat het echt geweldig is om samen met je dochter te kunnen sporten en dan ook nog eens op mondiaal niveau’’, zegt Bob Bomas. ,,Maar Lisenka en ik hebben hetzelfde karakter, we zijn streberig, en dat kan wel eens botsen. Op het ijs worden soms best pittige discussies gevoerd.’’

Gelijkwaardigheid

Lisenka: ,,Het is leuk om met mijn vader te sporten en we spelen samen op basis van gelijkwaardigheid. Ik mag mijn mening hebben, maar soms komen we er niet uit en dan beslist hij. Op het NK wilde ik een ‘riskante steen’ gooien en mijn vader niet. Daar hebben we even flink over gesproken. Uiteindelijk heb ik ’m niet met veel risico gegooid.’’

,,Op het ijs zijn we niet vader en dochter, maar teamgenoten’’, zegt Bob Bomas, die berekent dat hun hobby dit seizoen 7500 euro kost. ,,Als we van het ijs stappen, bespreken we de wedstrijd na en is het klaar. Dan móét het ook klaar zijn, want thuis ga je weer als vader en dochter met elkaar om en mag er niks meer blijven hangen.’’

Lisenka: ,,Ik geef mijn vader soms de schuld als het niet goed gaat. Ik ben niet altijd blij met hem. Op het ijs. Ik vind het een uitdaging om te zien wat we samen kunnen bereiken. In elk geval zijn we voor de tweede keer Nederlands kampioen geworden. Vorig jaar mochten we naar het WK. Een prima leermoment.’’ Bob Bomas: ,,Maar we wisten eerlijk gezegd dat we er qua prestaties weinig te zoeken hadden. Het niveauverschil was te groot.’’

Coach mee naar WK

Op hun eerste WK moesten de nationaal kampioenen uit Stiens zichzelf redden. ,,Dat was soms lastig’’, aldus Bob Bomas. ,,Daarom is het mooi dat we nu een coach mee hebben: Shari Leibbrandt. Zij is Canadese en bondscoach van de Nederlandse WK-mannenploeg. Haar aanwezigheid voorkomt eventuele lastige situaties tussen vader en dochter.

Ze zien wel hoever ze komen. Het zal voorlopig hun laatste ‘echte’ WK worden, want gezien de groei van het veld mixed-dubbels – een olympische discipline – worden vanaf volgend jaar slechts zestien koppels toegelaten. Bob Bomas: ,,De rest speelt het B-WK en kan daar promotie afdwingen. We gaan het wel zien. Eerst naar Stavanger.’’ Lisenka: ,,Lekker spelen op een mooie ijsvloer.’’

Haar vader: ,,WK-ijs is heerlijk, je hebt er veel minder weerstand dan bijvoorbeeld op Thialf. Daar spelen we bij wijze van spreken op een knollenveld. Daar wordt ‘schaatsijs’ neergelegd. Weet je nog dat de schaatsers klaagden over het Thialf-ijs? Dat was perfect voor curling!’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct