Stanley Akoy in betere tijden bij het trainingskamp in Epe eerder dit jaar.

Stanley Akoy herstelt van zwaar kruisbandletsel: 'Dit hoop je nooit mee te maken in je carrière'

Stanley Akoy in betere tijden bij het trainingskamp in Epe eerder dit jaar. FOTO HENK JAN DIJKS

Hij voelde iets kraken in de knie en Stanley Akoy wist dat het mis was. De middenvelder van Cambuur is negen maanden zoet met herstellen van zwaar kruisbandletsel.

Het deed hem goed, heel goed. Stanley Akoy zat een dikke week geleden voor de televisie naar de verrichtingen van zijn ploeggenoten te kijken. Issa Kallon scoorde zijn eerste van vier doelpunten tegen Jong Utrecht en spurtte naar de zijlijn. Niemand kon de razendsnelle aanvaller achterhalen, totdat hij bij de dug-out was. Daar toonde hij het Cambuur-shirt met nummer 18.

Akoy besefte dat zijn teamgenoten hem een hart onder de riem staken door zijn shirt te tonen. ,,Hartstikke mooi’’, zegt de speler die tien dagen eerder een zware knieblessure opliep. ,,Dat ze hun medeleven zo uiten, is prachtig. Je bouwt in zo’n seizoen als het vorige echt wat op met z’n allen. Een mooi gebaar.’’ Zijn hele familie genoot met hem mee.

‘Nieuwe FIFA gereserveerd’

Of er meer lichtpuntjes zijn in deze donkere dagen? Bij zijn ouders thuis in Lelystad moet Stanley Akoy even nadenken. ,,Ik heb de nieuwe FIFA gereserveerd’’, zegt hij lachend. De 2021-editie van de populaire voetbalgame komt volgende week uit. ,,Ik heb tijd zat om te gamen.’’

Het is tweeënhalve week nadat Akoy de door voetballers zo gevreesde kruisbandblessure opliep tijdens de dinsdagtraining. ,,Eigenlijk gebeurde het vanuit het niets’’, vertelt hij. ,,We speelden korte, felle partijtjes.’’ Akoy kreeg een bal aangespeeld en voelde een verdediger in zijn rug. ,,Ik zette de voet op de bal om hem achter me te houden. Hij gleed er een beetje af en ineens zakte de rechterknie helemaal naar links.’’

'Zo werkt een lichaam dus als er echt wat kapot is

Vanuit de knie klonk een krakend geluid. Het was niet eens de pijn die overheerste, meer het gevoel dat het weleens een heel nare blessure kon zijn. ,,Ik was net terug van liesklachten. Eindelijk kwam ik weer een beetje in het ritme. Maar dit ging zo snel, dat voorkom je niet.’’

In de kleedkamer besefte Akoy dat het geen simpele verrekking was. ,,De pijn werd ondraaglijk’’, zegt hij. ,,Het werd zo heftig dat ik bijna wegviel.’’ Zijn lichaam sloeg op hol, de armen begonnen te tintelen. ,,Zo werkt een lichaam dus als er echt wat kapot is.’’

In het ziekenhuis werd zijn vrees werkelijkheid. De kruisband in de rechterknie was afgescheurd en de meniscus kapot. Akoy kon het nauwelijks bevatten. ,,Zulk nieuws moet echt even indalen. Dit hoop je nooit mee te maken in je carrière.’’

Bij ouders ingetrokken

Het was moeilijk om het onheil dat hem trof een plekje te geven, erkent Akoy. Verdriet en ongeloof vochten om voorrang. Hij liet zijn woning in Leeuwarden achter zich om tijdelijk weer bij zijn ouders in Lelystad in te trekken. De vertrouwde omgeving, dicht bij familie en vrienden, geeft rust.

Die eerste dagen zonderde Stanley Akoy zich af op zijn kamer. ,,Ik was geïrriteerd om de kleinste dingen en praatte met niemand.’’ Zijn enige uitstapjes buiten de kamer waren die naar het toilet en de douche. Verder lag hij stil in bed. ,,Ik was echt niet te genieten. Het had even tijd nodig, ik zat in de verwerkingsfase.’’

Knop is om

Nog altijd eigenlijk. ,,Maar het wordt wel wat gemakkelijker.’’ Hij kan alweer lachen. ,,Ik ben een goedlachs persoon. Maar in het begin was het lastig om een beetje plezier te maken. Nu komt er af en toe een vriend langs en heb ik op andere manieren veel contact met ze.’’ De tijd van volledige afzondering is achter de rug.

De knop is om, de blik is naar voren gericht. De eerste operatie heeft Akoy gehad, een tweede moet nog volgen. ,,Dat is vervelend, maar één operatie was te zwaar. Dan zou het vervelend kunnen worden voor de rest van mijn carrière. Twee is beter voor mijn knie, dus dan doe ik dat.’’

Voor zover mogelijk is Cambuurs middenvelder begonnen met de revalidatie. Twee keer was hij al in Zeist, waar veel spelers met dergelijke blessures werken aan hun herstel. ,,De spieren wat aanwakkeren en me een beetje laten behandelen.’’

'Ik ga mijn lichaam de tijd gunnen'

De echte revalidatie moet nog beginnen. Eerst moet hij nog een keer onder het mes. Stanley Akoy weet dat zijn seizoen er heel anders uit gaat zien dan vooraf gedacht. Hij was vastberaden om te laten zien dat hij klaar was voor een basisplaats. ,,Vorig jaar lukte dat al en dit seizoen wilde ik me nog meer laten zien.’’

De speeltijd was er gekomen, daar is Akoy van overtuigd. ,,Vooraf wist ik al dat het een bijzonder seizoen zou worden met corona. Er kan zomaar iemand positief testen en dan moet je er staan. Nu al krijgen andere jongens speeltijd, omdat sommigen afwezig zijn.’’ Robert Mühren en Erik Schouten ontbraken bijvoorbeeld een dikke week vanwege quarantaine.

Voetballen zit er voorlopig niet in. Negen maanden staan er voor zijn herstel. ,,Ik ga mijn lichaam de tijd gunnen’’, stelt Akoy. ,,Over twee jaar wil ik hier helemaal niets meer mee te maken hebben.’’ Zijn lijf sterker maken, is ook een doel voor het komende jaar. ,,Dit soort dingen wil ik niet weer meemaken. Maar als het je overkomt, ben je gewoon de sjaak.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct