Siem de Jong (rechts) in duel met Fortuna Sittard-verdediger Roel Janssen.

SC Heerenveen onder hoogspanning voor slopende reeks

Siem de Jong (rechts) in duel met Fortuna Sittard-verdediger Roel Janssen. FOTO ANP/OLAF KRAAK

SC Heerenveen heeft op 10 januari de slechtste wedstrijd van het kalenderjaar al gespeeld. Erger dan tegen Fortuna Sittard kan het toch niet worden?

De stemmen van de spelers weerkaatsten tegen de lege tribunes van het Abe Lenstra-stadion. Maar in tegenstelling tot wat je zou verwachten, pal nadat SC Heerenveen de tweede tegentreffer had geïncasseerd, waren het louter de voetballers van Fortuna Sittard die elkaar opjutten, aanmoedigden en coachten.

Mijn hemel, wat was Heerenveen gelaten tegen Fortuna. Wat een gebrek aan ideeën, wat een armoede.

Ontluisterend is misschien wel de beste kwalificatie die op de eerste wedstrijd van 2021 kan worden geplakt. Na een weliswaar acceptabele openingsfase ging werkelijk alles wat mis kon gaan voor rust ook mis.

De opbouw. Het verdedigen. Combinaties. De communicatie tussen spelers onderling. Het was allemaal van een abominabel niveau.

Zeker in defensief opzicht waren de flaters bij Heerenveen zo groot, dat je niet wist of je moest lachen of huilen. Vloekend en tierend zag het handjevol mensen – verantwoordelijk voor onder meer het veldonderhoud – dat wél toegang tot het stadion had, de afschuwelijke prestatie die Heerenveen voor hun ogen op de mat legde.

Negatieve hoofdrol

Persoonlijke dieptepunten waren er voor Pawel Bochniewicz en Jan Paul van Hecke. Het centrale duo inderdaad, dat normaal gesproken zo betrouwbaar is. Maar tegen Fortuna niets van dat alles. Waar Bochniewicz bij twee van de drie goals een negatieve hoofdrol vertolkte, leek Van Hecke in balbezit een extra speler van Fortuna. Nagenoeg elke bal van zijn voeten ging naar de verkeerde kleur – of over de zijlijn.

Maar toch. Hoe vreselijk slecht de wedstrijd tegen Fortuna ook was, helemaal als een complete verrassing kwam het natuurlijk niet. De laatste overwinning dateert immers al weer van 1 november.

Goede tweede helften tegen PSV en Vitesse repareerden vorige maand twee keer de uiterst matige optredens voor rust. Maar wie de grote lijn bekijkt, kan niet anders dan concluderen dat het spel al heel lang te wensen overlaat.

Reparatiewerk

Bij het zoeken naar verklaringen kom je uiteindelijk bij één woord uit. Kwaliteit. Of beter gezegd: het gebrek daaraan. Met de komst van Tibor Halilovic, hij wordt maandag gepresenteerd, tweede keeper Ariel Harush en Siem de Jong werden enkele gaten in de selectie deze transferperiode eindelijk gevuld.

Bovendien is de transfer van Rami Kaib nagenoeg rond; de 23-jarige linksback wordt deze week overgenomen van Elfsborg. Maar impliciet geven al die reparatiewerkzaamheden van de voorbije weken natuurlijk aan dat de selectie in de eerste seizoenshelft niet goed genoeg was.

De uitstekende seizoensstart, Heerenveen pakte dertien punten uit de eerste vijf competitieduels, verbloemde veel. Eventjes vielen de puzzelstukjes allemaal op de goede plek. Tegelijkertijd was de tijdelijke topklassering totaal geen reëel beeld van de werkelijkheid. Ronduit lachwekkend was dan ook het sentiment dat Heerenveen dit seizoen voor Europees voetbal moest gaan. Daar waren de meesten mensen binnen de club overigens wel van doordrongen.

Balanceren

Het is dan ook al vaker benoemd en beschreven: Heerenveen balanceert op een uiterst dun koord. Zowel financieel als sportief.

De verrassende sportieve resultaten aan het begin van het seizoen verbloemden, voor een deel van de buitenwacht althans, de financiële problemen en het gebrek aan visie in de bestuurskamer. Vraag is hoe lang het rustig blijft, nu Heerenveen op het veld maar blijft teleurstellen.

Vooralsnog zijn er weinig aanknopingspunten. Assistent-trainer Hennie Spijkerman – hij verving de afwezige Johnny Jansen die positief testte op het coronavirus – wees op de tweede helft tegen Fortuna. ,,Toen lieten we een paar goede dingen zien”, vond Spijkerman. ,,Ik ga heus geen hosanna-verhaal ophangen, want ik weet dat er nog veel moet gebeuren. Maar het was nóg kwalijker geweest wanneer we hetzelfde niveau haalden als in de eerste helft.”

Joey Veerman

Ondertussen nemen de irritaties toe. Zie bijvoorbeeld Joey Veerman structureel met zijn armen zwaaien, zijn hoofd schudden en commentaar leveren op zijn ploeggenoten.

Ja, de Volendammer is met afstand de beste speler van Heerenveen. Maar tegelijk is Veerman nog veel te vrijblijvend in zijn spel. Wil hij na dit seizoen zijn felbegeerde toptransfer maken, dan moet Veerman meer doen dan een paar goede steekballen per wedstrijd geven. Om te beginnen moet hij de onbetwiste voetballende leider van Heerenveen worden, die zijn elftal wekelijks bij de hand neemt.

Makkelijk zal dat niet worden, al is het maar omdat ploegen zich nu op Joey Veerman instellen. ,,We zijn daardoor voorspelbaar geworden”, erkende aanvoerder Henk Veerman. ,,Met Siem de Jong er bij op het middenveld proberen we dat te veranderen. Maar dat heeft tijd nodig.”

,,Ik ben niet geschrokken van deze wedstrijd, hoor”, vervolgde Veerman. ,,Dit was een kopie van onze duels in december. Wij moeten honderd procent gefocust zijn, willen wij een resultaat halen. Tegen Fortuna was echt iedereen ondermaats.”

Het geeft allemaal bijzonder weinig vertrouwen voor de slopende januarimaand, waarin Heerenveen achtereenvolgens RKC Waalwijk, VVV-Venlo, FC Emmen (beker), Heracles, Feyenoord en FC Twente treft. Veerman zucht. ,,We hopen dat het snel gaat veranderen. Want dit was gewoon niet goed genoeg.”

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct