Relativerende turntrainster uit Leeuwarden is bijna coach van het jaar

Chantal Vellinga (34) uit Leeuwarden is door de KNGU genomineerd om trainer-coach van het jaar te worden. De trainster van het Leeuwarder GVL leeft op een wolk.

Zelf springen durft ze niet meer. Al jaren niet. Heeft te maken met een bizar ongeval, uit maart 2010.

Chantal Vellinga bereidde namens haar club GVL een gymshow voor, maar tijdens de generale repetitie in het Kalverdijkje ging het helemaal mis. Een stellage met discolampen donderde naar beneden. Vellinga, toen 24 jaar, kwam onder het gevaarte terecht. Ze brak onder meer haar schedel. ,,Ik heb sindsdien elke dag hoofdpijn.’’

Door dat bijna dodelijke incident weet Vellinga wat relativeren is. ,,Wat is hoofdpijn? Er zijn mensen met veel heftiger klachten. Ik kan alles doen wat ik wil. Je hoort mij niet klagen.’’

Vellinga is nog altijd aan de medicijnen en krijgt om de tien weken botox-injecties. ,,Om mijn spieren plat te leggen, zeg maar. Voor de ontspanning. Dan staat het allemaal weer even wat minder strak.’’

GVL is echter nog steeds het voornaamste vrijetijdsverdrijf voor de leerkracht van groep 8 aan de Leeuwarder basisschool De Pionier. ,,Zo’n twintig uur per week plus de wedstrijden in het weekend’’, rekende Chantal Vellinga deze week uit. ,,Al zeventien jaar lang. Jee, dat doe ik dus al zo’n beetje de helft van mijn leven.’’

Deze zomer werd ze door haar gymnasten verrast tijdens het NK in het Rotterdamse sportpaleis Ahoy. Die hadden haar genomineerd voor de verkiezing Coach van het Jaar. Een videoploeg van de KNGU overviel haar met dit nieuws. ,,Super leuk dat ze dit gedaan hebben’’, aldus Vellinga. ,,Ik was in shock, zoiets verwacht je niet. En nu zit ik zelfs bij de laatste tien. Ik vind het prachtig, dit doet me echt goed.’’ Op dutchgymnastics.nl kan nog tot 13 september worden gestemd.

Met GVL is Vellinga nog lang niet klaar. ,,Het leukste aan onze club is het wij-gevoel. Volgens mij stralen we dat naar buiten toe ook uit. Ik voel me hier helemaal thuis.’’

Ynze Haitsma, voorzitter van de Gymnastiekvereniging Leeuwarden, roemt Vellinga om haar betrokkenheid. ,,Ze is de spil van de vereniging en werkt nauw samen met de andere trainsters binnen GVL. Chantal is altijd goed herkenbaar in de zaal: zie je roze dan is daar Chantal. Op een professionele manier leert ze de kinderen op elk niveau om het turnen onder de knie te krijgen en stimuleert hen om steeds weer nieuwe dingen te proberen en hun grenzen te verleggen. Plezier in de sport staat hierbij voorop en gaat hand in hand met het leveren van prestaties.’’

Onder leiding van Vellinga vierde GVL de afgelopen jaren diverse nationale kampioenschappen springen. Haitsma: ,,We zijn gewoon trots op Chantal. Ze verdient deze titel.’’

Vellinga blijkt ook nog ambitieus: ,,Mijn droom is een eigen turnhal voor GVL. We zitten nu in Camminghaburen en ik weet dat het lastig is in Leeuwarden, maar je mag toch dromen? We springen op het hoogste niveau en als je ziet waar we trainen, is het echt ontzettend knap wat wij presteren. Dat verdient eigenlijk een beloning van de gemeente Leeuwarden.’’

Zelf springen zit er zoals gememoreerd niet meer in voor Chantal Vellinga. Maar haar talent heeft ze doorgegeven aan haar driejarige zoon Valentijn, die ze samen met vriend Douwe kreeg. ,,Die zit op kleutergym. Hij heeft al gezegd: mama, ik wil springen.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport