Na zeventien jaar wielrennen is het tijd voor andere dingen.

De Nederlandse wielerfans en de Friese in het bijzonder zaten met samengeknepen billen voor de televisie op die negende juli van 2005. Zou het Pieter Weening lukken om de achtste etappe van de Tour de France te winnen? Een bloedstollend spannende sprint met de Duitser Andreas Klöden moest de beslissing brengen. Wie het wist, mocht het zeggen. Met het blote oog was niet waarneembaar wie won. De fotofinish wees Pieter Weening uit Harkema als winnaar aan.

Vijftien jaar later noemt Weening die overwinning de mooiste uit zijn loopbaan. Maar het is een gedeelde eerste plaats, want de etappezege in de Ronde van Italië in 2011 staat op dezelfde hoogte. ,,Dy dei wie ik de bêste. Ik ried by de top fan de wrâld fuort.’’

In de rit die voerde over de onverharde wegen die bekend zijn van de Strade Bianche was Weening in zijn element. Stoempen, zware omstandigheden. In zijn kenmerkende stijl reed hij weg. Als beloning kreeg hij ook nog eens de roze trui om de schouders gehangen. Drie jaar later ging Weening op herhaling in een etappe van de Giro.

'Net de bêste klimmer, net de bêste sprinter en ek net de bêste tiidrider'

Voor een renner van het type Pieter Weening is het lastig om wedstrijden te winnen, zegt Weening. ,,Net de bêste klimmer, net de bêste sprinter en ek net de bêste tiidrider.’’ Met tactisch rijden en slimheid lukte het hem toch om drie ritzeges te pakken in de grote rondes. ,,Ast in kâns krijst, moatst ’m pakke. Ik tink dat ik wol koelbloedich bin, want ik ha trije kânsen hân en se alle trije pakt.’’

Weening is trots op wat hij heeft bereikt op de fiets. Winnaar van de Ronde van Noorwegen, winnaar van een zware bergrit in de Ronde van Zwitserland. ,,Dy komt krekt achter de trije grutte rondes’’, weet hij. ,,En de Ronde fan Poalen yn 2013 wie ek prachtich. Dy sette ik yn de tiidrit nei myn hân.’’ Als het moest, kon Weening wel degelijk racen tegen de klok.

Val

Net toen Weening er de afgelopen winter aan dacht een punt achter zijn loopbaan te zetten, belde Steven de Jongh. De ploegleider van Trek-Segafredo had de Harkiet op zijn radar staan. Nog een keer stapte Weening op de fiets voor races in de World Tour. In zijn geliefde Ronde van Italië moest hij kopman Vincenzo Nibali ondersteunen.

Dat plan viel vorige maand door een bidon in duigen. Nog voordat hij van waarde kon zijn voor zijn kopman, moest Weening na een val met een lichte hersenschudding vroegtijdig naar huis. ,,Ik baalde, want ik wie der foar de Giro byhelle, omdat dy my goed leit.’’ Na die val voelde hij ook dat het mooi was geweest.

Weening noemt de namen van Valverde, Albasini en Knees. ,,Mei harren hear ik by de âldste fjouwer renners yn it peloton. Sjochst yn oare fysike sporten net dat sporters op harren fjirtichste noch mei kinne. Ja, by darten of snooker.’’ Met het naderen van de veertig is de houdbaarheidsdatum aardig genaderd, beseft Weening.

Motivatie

Door de coronapandemie was de Harkiet in de zomermaanden verstoken van wedstrijden. Hij merkte dat de motivatie door het thuiszitten toch wat afnam. Een teken aan de wand.

Hij stelde zichzelf vragen. ,,Wol ik it mysels noch oandwaan om noch in winter te trainen foar seis moannen wedstriden? Dat healjier docht neat mear ôf fan myn karriêre. It is ek in kear moai west foar it lichem. Dit is gjin normale baan, dit docht in protte mei it liif.’’ Weening wil het moment dat hij een keer van de fiets valt voor zijn.

Hij heeft zijn lichaam altijd fit gehouden en zou dat best nog een paar jaar kunnen doen. Maar de hoogtijdagen zijn voorbij. ,,Tusken dyn 26ste en 32ste bist op dyn sterkst. Hoechst op dizze leeftiid net mear te ferwachtsjen datst it folgjende seizoen noch 5 prosint better wurdst.’’ Nee, het is klaar. ,,De jierren begjinne te tellen.’’

Hij neemt afscheid van het fietsen, maar niet van de sport. Weening wil graag actief blijven in het wielrennen. Concrete plannen zijn er nog niet. Zijn contract loopt op 31 december af. ,,Ik ha noch wat knyntsjedagen’’, zegt hij lachend. ,,Dus ik sjoch even om my hinne. Der steane al wat lyntsjes út, mar ik stap net samer ergens blynwei yn.’’

'It is wol de bedoeling om yn de takomst werom te gean nei Harkema'

Ambities heeft hij wel. Weening ziet dat het Friese wielrennen de laatste jaren wat in het slop is geraakt. ,,Ik hoopje noch ris wat mei it oplieden fan talinten yn it Noarden te dwaan.’’ Vanuit Lanaken, waar hij woont met zijn vrouw en twee kinderen, is dat wat lastig te combineren. ,,Om te trainen is it hjir it Walhalla’’, zegt hij over zijn woonplaats net over de grens met België. ,,Mar it is wol de bedoeling om yn de takomst werom te gean nei Harkema.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct