Jac Orie coacht Marcel Bosker op de 5000 meter tijdens het NK Allround van afgelopen weekeinde.

Orie doet alles met volle overgave

Jac Orie coacht Marcel Bosker op de 5000 meter tijdens het NK Allround van afgelopen weekeinde. Foto: Vincent Jannink

Voor schaatscoach Jac Orie is het schipperen en aanpassen in het coronajaar. ,,Veel is anders. Moet anders. Maar dat vind ik een uitdaging.”

Een schaatsploeg vol toppers een onzeker jaar doorloodsen gedurende een pandemie, was hem dat 18 jaar geleden als beginnend hoofdcoach óók gelukt? ,,Ik vind het lastig om zoiets groots in een andere context te zetten”, zegt Jac Orie. ,,Ik hoop zeker dat ik nu verder ben dan toen.”

,,Maar ik ben niet zo van het achteruitkijken. Ik probeer altijd te verbeteren. De ploeg en mezelf. En ik heb altijd gezegd dat ervaren zijn ook gevaren met zich meebrengt. Ik probeer mezelf te behoeden dat ik teveel op die ervaring ga leunen en steunen. Voor je het weet zit je vast in je eigen denken.”

Hij wil juist openstaan voor veranderingen en risico’s durven nemen. ,,Dat lukt de ene keer beter dan de andere keer, maar uiteindelijk gaat het lukken. Dat is mijn overtuiging. Daarom verplicht ik mezelf ook om elke twee jaar de boel op zijn kop te gooien.”

Wanneer hij toch in de spiegel kijkt, en het grootste verschil moet benoemen tussen 18 jaar geleden en nu? Als antwoord buigt Orie buigt zijn hoofd voorover. Op die manier wordt zijn kale kop goed zichtbaar. Orie, 52 jaar inmiddels: ,,Mijn moeder zegt altijd: waar haar zit, kunnen geen hersenen zitten.”

Corona

Hij zegt het lachend en dat heeft een extra reden: zijn vader en moeder, 94 en 90 jaar, kregen in maart allebei het coronavirus. ,,Ik heb mij echt zorgen gemaakt. Zelf had ik al alle symptomen na de laatste wereldbekerwedstrijd in Hamar. Later in maart had mijn vader longontsteking en tegen de veertig graden koorts. 15 kilo te zwaar, de risicogroep. Het ziekenhuis kon hij al niet meer in en de arts zei: het verloop ziet er niet goed uit. Toch kwam hij er weer bovenop met een penicillinekuur. Mijn moeder kreeg het een paar dagen daarna, gelukkig alleen verkoudheidsklachten en verhoging. Echt, ik vind het ongelooflijk hoe die mensen erdoorheen zijn gefietst.”

Het zijn zulke dingen waardoor Orie zijn zegeningen telt. ,,Jazeker, het is bijzonder. Die avond zag het er helemaal niet goed uit. Ik dacht dat het kantje boord zou zijn, maar mijn vader knapte hartstikke snel op.”

Het viel, gelukkig, samen met de rustperiode van zijn schaatsers. ,,Maar kort daarna begon het uitvogelen: hoe krijgen we de Tacxen bij de schaatsers thuis en vinden we een locatie waar iedereen om de beurt kan trainen. Dat hebben we allemaal geregeld op korte termijn.”

Niet te veel berekenend

Deze week werd bekend dat de WK afstanden dit jaar tóch verreden worden. Dat was lange tijd een vraagteken, maar nu weet Orie dat zijn schaatsers ook begin februari in goede vorm moeten zijn. Geen oriëntatie in Peking, een jaar voor de Winterspelen, maar nóg een toernooi in de gecreëerde bubbel in Heerenveen. ,,Ik had liever een normaal jaar gehad, met een reis naar Peking, ook als voorbereiding. Maar het maakt uiteindelijk niet uit, want niemand doet nu kennis over de situatie in Peking op. Het is voor iedereen hetzelfde.” Hij is bovenal blij dat er wordt geschaatst. En dat hij na de recente bekendmaking terug naar de tekentafel mag. ,,Veel is anders. Moet anders. Maar dat vind ik een uitdaging.”

De aangepaste wedstrijdkalender in het schaatsen vraagt om een andere benadering. ,,Weet je wat het is? Wij willen voor onze sponsors, voor het schaatsen zelf, niet teveel berekenend te werk gaan. Er zijn weinig wedstrijden. Alles wat we rijden, moeten we dan ook met volle overgave doen. Dat zijn we aan onze stand verplicht, vind ik.”

Dat geldt ook voor het NK sprint, waar hij vanaf morgen met Hein Otterspeer, Thomas Krol en nieuwkomers Dai Dai Ntab en Kai Verbij kanshebbers in zijn ploeg heeft. Orie verwacht dat zijn rijders risico nemen en lef tonen. Dan mag het ook niet lukken. ,,Als we maar op zoek gaan naar die verbetering. Volgens mijn vrouw neemt die drang bij mij obsessieve vormen aan. Ik denk dat ze daar gelijk in heeft.” En dan, met een grijns op het gelaat: ,,Maar ik voel me er wel hartstikke goed bij.”

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct