Marrit Zeinstra (links) en Nienke Sijbrandij beseffen dat hun eerste PC-winst eraan zit te komen.

Nienke Sijbrandij zet de kroon op haar loopbaan: 'Hjoed wie de ûntspanning der'

Marrit Zeinstra (links) en Nienke Sijbrandij beseffen dat hun eerste PC-winst eraan zit te komen. FOTO HENK JAN DIJKS

Eindelijk. Ze hadden er zo lang op gewacht. Maar eindelijk kregen Nienke Sijbrandij en Marrit Zeinstra de PC-kransen omgehangen. Met Manon Scheepstra, die al voor de zesde keer de beste was, wonnen ze de Frouljus PC. Ontspanning was het toverwoord.

Haar zus Wiljo viel haar om de nek en aan de rand van het veld, ver weg van het drukke feestgedruis, zocht Nienke Sijbrandij haar moeder op voor een lange knuffel. De opluchting was aan alles af te lezen. Tienmaal was scheepsrecht. Tweede en derde prijzen had de opslager in de negen voorgaande edities genoeg verzameld. Maar eindelijk was er de zo fel begeerde krans. ,,Ik bin wol oplucht’’, zei ze eerlijk.

Ontspanning, dat was waar ze naar zocht. En zij niet alleen. Ook Marrit Zeinstra had het nodig voor haar eerste PC-winst in zes pogingen. Te veel spanning kan averechts werken. Zeinstra wist er alles vanaf. ,,Ferline jier woe ik sa graach. Hielendal doe’t wy sa’n moai lot hienen.’’ Ze verstijfde. Weer geen zege. Dat moest dit jaar anders. En het ging anders, bij allebei.

Trainingsbeest Sijbrandij deed het de afgelopen week bewust rustig aan. De generale in Goënga liep vorige week niet. Sijbrandij miste de vorm.

Ze dacht veel na en praatte erover. Met haar vriend, met haar familie, met haar coach Johan Tolsma en met haar teamgenoten. ,,It is soms bêst wol dreech om ûntspannen te wêzen. Minsken om my hinne seagen wol dat ik de ûntspanning weromfine moatst.’’ Ze was zoekende, maar vond de sleutel op tijd.

Zeinstra deed niet veel anders dan anders, maar zocht wel leuke dingen op. Daags voor de PC gingen de drie gezamenlijk te shoppen. Eten, lunchen, alles wat de spanning maar wat weghaalde. Scheepstra vertelde de twee anderen hoe zij haar vijf eerdere overwinningen van de Frouljus PC had beleefd. ,,We moesten plezier hebben’’, wist ze. ,,En dat hadden we. We gaan blind voor elkaar.’’

Alle zeilen bijzetten

In de eerste twee omlopen ging het gemakkelijk bij de latere winnaars. Twee keer kregen ze geen enkel eerst tegen, maar in de halve finale moesten Sijbrandij, Scheepstra en Zeinstra alle zeilen bijzetten om een vroegtijdige exit te voorkomen. Annet de Haan, Lotte Delgrosso en Annelien Broersma grepen de latere winnaars bij de strot.

Ze kwamen 4-2 voor en na 4-4 was ook het negende eerste voor trio De Haan. Net op tijd was het partuur van Sijbrandij bij de les en op 5-5 en 6-4 besliste Scheepstra met een zitbal de partij.

Maar blij was zij na de gewonnen halve finale allerminst. Ze was gefrustreerd, want het liep niet. Het kon beter, het moest beter. ,,Ik wilde zo graag winnen voor Nienke en Marrit, maar misschien wel te graag.’’ Scheepstra huilde de frustraties van zich af. ,,Ik moest even ontladen.’’ Het werkte. ,,In de finale was de ontspanning terug.’’

Die finale werd een treffen tussen de beide beste parturen van het seizoen. Maar ook Ilse Tuinenga, Margriet Bakker en Imke van der Leest ontsnapten aan een vroege uitschakeling. Wybrig Bakker kaatste op haar tweede PC met de debuterende tieners Corrie Kroondijk en Fiera de Vries zonder enige druk en ze hadden in de tweede omloop de winst op 5-4 en 6-4 voor het grijpen.

De tweede kans was raak, dacht het jeugdige trio. De opslag van Bakker viel echter net achter het perk. ,,Myn gefoel sei dat hy siet’’, zei Bakker. Het scheelde echter een paar centimeter. Na de 5-5 pakte het favoriete partuur toch nog de winst. ,,Hjir lis ik fannacht noch wol even wekker fan’’, zei Bakker.

Zeinstra gekroond tot koningin: 'Marrit was fenomenaal'

Trio Tuinenga kwam er in de finale niet meer aan te pas. Vooral het perk van Bakker en Van der Leest liet te weinig zien. ,,En wy pakke te min op 6-6’’, wist Tuinenga. ,,Sy wienen te sterk, punt. Mar hjir bin ik wol in wike siik fan.’’

Ze kon maar moeilijk aanzien hoe de drie winnaars zich lieten hullen in de zee van bloemen. Zeinstra werd ook nog gekroond tot koningin. ,,Terecht’’, vond haar teamgenoot Scheepstra. ,,Marrit was fenomenaal. Een tijger die geen bal liet gaan.’’

Met vier bovenslagen en een paar beste retourslagen liet Zeinstra zich gelden in de finale. Haar partuur liep vlot uit naar een 4-1 voorsprong en spannend werd het daarna niet meer. Op 5-2 en 6-2 besliste Scheepstra de partij door de bal te retourneren in het perk.

Zeinstra was blij dat Scheepstra hersteld was van haar handblessure en daarom de voorminstopslag voor haar rekening nam. ,,Dat ik net hoegde op te slaan, naam wol wat druk by my wei’’, constateerde de koningin. ,,Elkenien seit wol datst ’m wolris winne silst, mar it moat noch wol even.’’

Eindelijk lukte het dan toch. Nienke Sijbrandij zuchtte van opluchting. Het vertrouwen in zichzelf was op tijd terug. ,,Minsken seinen dat ik weromfalle moast op myn basis.’’ Dat deed ze. Ze wist immers wel dat ze het kon. ,,De lêste trainingen gienen goed, dus doe hie ik der wol wer fertrouwen yn. Ik ha der alles oan dien om de ûntspanning werom te finen en hjoed wie dy der.’’

De tiende poging was eindelijk raak. De kroon op haar loopbaan is gezet. ,,En moai dat it de tsiende poging wie. Dan kin ik ’m ek net ferjitte, want ik bin net sa goed yn jierren.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct