Ruurd Dijkstra op de piste in Heerenveen.

Meubelmaker en succesvolle skater: 'Hoewel ik train als een prof en de sport ook zo beleef, zou ik er niet aan moeten denken dat ik tussendoor niets te doen zou hebben'

Ruurd Dijkstra op de piste in Heerenveen. FOTO NEEKE SMIT

Zaterdag in Heerenveen, zondag in Wolvega en komend weekeinde in Zandvoort staan voor de Nederlandse inlineskaters in het teken van de nationale titels. Huizenhoge favoriet is Ruurd Dijkstra, een ambachtelijke meubelmaker en succesvolle skater uit Nijeholtwolde.

H ij doet het het liefst alleen, zegt Ruurd Dijkstra, een van Nederlands beste inlineskaters van dit moment. Ploegmaten heeft hij in elk geval niet. ,,Waarom zou ik’’, antwoordt de 28-jarige boerenzoon wanneer hij een rondleiding geeft op het erf van zijn vader in Nijeholtwolde. ,,Vorig jaar werd ik ook in mijn eentje Nederlands kampioen. Ik zie dus niet in waarom ik dat voor dit seizoen zou veranderen.’’

Niet alleen op wieltjes, ook maatschappelijk is Dijkstra een eenling. Hij bewerkt steigerhout tot bijvoorbeeld wandborden, bureaus of loungesets voor in de tuin en verdient daar een aardige boterham mee. Een van de voormalige stallen op de boerderij in de Weststellingwerver polder is zijn werkplaats. Die blijft intact, ook al staat hij op het punt van verhuizen naar Heerenveen. Dijkstra heeft een ideale woonplek gevonden op steenworp afstand van de piste aan de Abe Lenstra-boulevard.

,,Ik blijf werk en sport combineren. Hoewel ik train als een prof en de sport ook zo beleef, zou ik er niet aan moeten denken dat ik tussendoor niets te doen zou hebben. Ik ben graag bezig. Mijn werk als maker van steigerhouten meubelen zou ik niet willen missen.’’

Trainingskamp in Colombia

Hij noemt beide zijn hobby’s. Inlineskaten is een dure bezigheid, geeft hij toe, als hij vertelt dat het moeilijk is sponsors te vinden. Neem bijvoorbeeld het trainingskamp dat hij eerder dit jaar belegde in Colombia, in de havenstad Cartagena om precies te zijn. Die betaalde hij uit eigen zak omdat hij per se wilde weten hoe het WK-parcours voor later dit jaar erbij lag. En bovendien, een trainingskamp op hoogte zou hem mogelijk in grootse vorm kunnen gieten. Dijkstra werd daar echter – net als de rest van de wereld – overvallen door de coronarestricties.

,,In Colombia drong de ernst van corona pas veel later door dan in Nederland’’, kijkt Dijkstra terug op de tumultueuze coronaweken, dit voorjaar. Hij was half februari neergestreken in het Zuid-Amerikaanse land voor een verblijf van zes weken. Dat had hij in 2016 ook gedaan en dat was hem toen goed bevallen. Ter voorbereiding had hij een basiscursus Spaans gevolgd in Heerenveen, in een klasje van zo’n twaalf leerlingen. Zodat hij zich in elk geval beter kon redden dan vier jaar geleden toen Colombia voor hem Babylonië was. Hij begreep amper wat er werd gezegd, de Colombianen op hun beurt snapten steeds niet wat hij nou probeerde duidelijk te maken. In het Engels was dat in elk geval aan dovemansoren gericht.

Deze keer had Dijkstra de pech dat de pandemie de wereld lam legde. Zo erg zelfs dat Colombia op slot ging waardoor Dijkstra mogelijk niet meer thuis zou kunnen komen. Niemand mocht de deur uit, de lockdown was in elk geval een stuk strenger dan in Nederland. ,,Een vlucht naar huis vinden, was niet makkelijk. Ik ben elke dag naar het vliegveld gegaan omdat er elke dag een rechtstreekse vlucht naar Amsterdam stond gepland. Maar er waren veel Nederlanders in Colombia. Cartagena en omgeving is erg geliefd bij toeristen.’’

'Ik ben elke dag naar het vliegveld gegaan omdat er elke dag een rechtstreekse vlucht naar Amsterdam stond gepland'

Toen Dijkstra op een zeker moment weer dreigde te worden teleurgesteld met een plek op de reservelijst, kreeg de receptioniste telefoon. Van de piloot zelf. Er waren plots acht plekken over, aldus de gezagvoerder. Dijkstra, die elke keer zijn koffers bij zich had, bood zich meteen aan en kon daardoor eindelijk huiswaarts keren. ,,Het was heel stressvol geweest. Maar eenmaal in het vliegtuig, bleek er zelfs een stoel in de businessclass over. Die kreeg ik zomaar aangeboden. Dat was natuurlijk erg fijn.’’

Verloren seizoen

Maar eenmaal thuis kwam de kater. Het reguliere seizoen werd gecanceld, het EK in Portugal en WK in Colombia afgelast. De Zuid-Amerikaanse ontdekkingsreis was dus voor niets geweest. ,,Ik heb uiteindelijk vier uitstekende trainingsweken gehad, je komt wedstrijdklaar terug, maar eenmaal thuis zat alles op slot. Je kon nergens trainen, er waren geen wedstrijden. Daardoor was het best moeilijk de motivatie te blijven vinden. Ik ging toen maar wat meer aan het werk, daar vermaakte ik me toen maar mee.’’

De tekst gaat door onder de foto.

loading

Uiteindelijk besloot het kabinet dat het toch geen sportloze zomer hoefde te worden, wat aanvankelijk het plan was door alle competities te verbieden tot 1 september. De inlineskaters kregen een paar wedstrijden voorgeschoteld alsmede een NK over twee weekeinden. Vrijdag en zaterdag in Heerenveen, zondag in Wolvega, volgende week zaterdag op het Formule 1-circuit van Zandvoort. ,,Dat gaf me een dubbel gevoel, eerlijk gezegd’’, aldus Dijkstra. ,,Zandvoort is natuurlijk een prachtig decor voor een NK, maar ik zie dit jaar toch als een verloren seizoen.’’

Toch, geeft Dijkstra ook toe, hij heeft er toch best zin in. ,,Ik kwam net terug van een vakantie in Oostenrijk toen er wedstrijden in Heerenveen en Wolvega waren. In Oostenrijk heb ik lekker gefietst. Ik won meteen in Heerenveen, dat gaf me een goed gevoel. Het zal een ander NK worden dan we gewend zijn. Veel toppers zijn er niet, die staan op het zomerijs, zoals Gary Hekman en Luc ter Haar. En Marc Middelkoop is geblesseerd, die heeft na een valpartij zijn sleutelbeen gebroken.’’

,,De wedstrijden op de piste in Heerenveen zijn mijn hoofddoel, op die onderdelen ben ik echt goed. Ik zal niet tevreden zijn als ik geen titel pak. Ik denk zeker op vier onderdelen de favoriet te zijn. Volgende week de marathon in Zandvoort, dat wordt voor mij een stuk moeilijker. Ik doe leuk mee, maar een podiumplek? Dan moet er een wonder gebeuren.’’

Schouder uit de kom

Ruurd Dijkstra staat er in principe fysiek goed voor. Alleen blijft zijn rechter schouder een onzekere factor. Die schiet namelijk om de haverklap uit de kom, al een paar jaar lang. Sinds het WK in 2015 in Taiwan is het mis. Bij een valpartij overkwam hem dat toen voor het eerst. Vorig jaar op het WK in Barcelona crashte Dijkstra wederom en opnieuw lag zijn schouder toen uit de kom. De laatste drie keer dat het gebeurde was bij een onschuldige sessie trampolinespringen, na een rare beweging in zijn slaap en een paar weken geleden toen hij een trui aantrok.

Hij meldt zich daarna altijd meteen in het ziekenhuis. Daar heeft Dijkstra inmiddels een truc geleerd hoe hij eigenhandig de schouder terug kan plaatsen. Pijnlijk, maar te doen. En als het hemzelf niet lukt, kan zijn vriendin de helpende hand bieden. Ook zij beheerst inmiddels het kunstje om Dijkstra’s lichaam in oorspronkelijke staat te herstellen.

Begin september gaat hij voor nieuw onderzoek naar een kliniek in Naarden. ,,Ik verwacht daar te horen dat ik in aanmerking kom voor een operatie. Want er moet wel wat aan gebeuren. Het is me gelukkig tijdens een wedstrijd nog niet gebeurd, maar dat zou zomaar een keertje kunnen. Ik hoop zo snel mogelijk geopereerd te worden want voor het herstel staat wel een paar weken. En in de winter wil ik graag weer kunnen schaatsen.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct