Kampioen in coronatijd | Zeiler Hacquebord was na twee maanden titel weer kwijt

Duco Hacquebord (links) en Harold van der Gang op de Snitser Mar. FOTO EIZE HOEKSTRA

Vanaf maart lag veel sport het afgelopen jaar stil. Toch leverde de coronatijd ook kampioenen op. Zij blikken terug op hun bijzondere titel. Vandaag zeiler Duco Hacquebord.

In de woonkamer van Duco Hacquebord in Aalsum hingen tot voor kort vier blauwe kampioenswimpels aan de muur. Drie keer was de 62-jarige stuurman aan het einde van de vorige eeuw Nederlands kampioen geworden in de Spanker-klasse en samen met de drie jaar oudere fokkenist Harold van der Gang uit Dronryp won hij begin september opnieuw. Het was een verrassing.

Een blik op de muur maakt de bizarre ontknoping van het kampioenschap van dit jaar duidelijk. De nieuwste wimpel hangt er niet meer. Die is verhuisd naar de woning van Frans en Vera Sas. ,,Het was heel bizar dat we kampioen werden en nog bizarrer hoe we de titel weer kwijtraakten’’, zegt Hacquebord.

De routiniers waren het eerste weekeinde van september beslist geen titelfavoriet. Wel zeilen ze al jaren bovenin mee, maar de laatste NK-winst dateerde van 1999. Op de Snitser Mar bleek de 45 jaar ervaring van de twee belangrijk.

Van voorbereiding was immers geen sprake. ,,Een week voor het NK lag de boot nog op zolder’’, zegt Hacquebord. ,,Per 1 september mochten we weer varen en een maand later was het ook weer gebeurd. We konden precies ons kampioenschap zeilen. Dat was de eerste wedstrijd.’’

Op een goede eerste dag volgde een mindere tweede. ,,Het waaide die dag wat harder en dat is niet ons sterkste punt.’’ Bij aanvang van de slotdag, met minder harde wind, rekende het tweetal niet meer op de titel. Favoriet Toon Braam startte echter twee keer vals en verspeelde zijn kansen. Frans en Vera Sas zouden kampioen worden, maar die werden gediskwalificeerd voor een fout bij een boei.

Met de vlag in de mast van hun kajuitboot voer Hacquebord trots huiswaarts. ,,Het was een mooi feestje en we zijn zoals het hoort ook in het water gegooid. Achteraf voelt dat allemaal heel lullig.’’

Want wat Hacquebord niet wist, was dat Sas in beroep was gegaan. ,,Hij had geen idee wat hij fout had gedaan. Twee maanden later belde hij op met de mededeling dat de zeilraad hem gelijk had gegeven. Dat viel ons rauw op het dak. Niemand had ons van het beroep verteld.’’

Een dag later kon Hacquebord er wel weer om lachen. Twee maanden voelde hij zich kampioen, maar dat gevoel is weg. ,,Zij hebben net wat beter gevaren en zijn er onterecht uitgeprocedeerd. Volgend jaar gaan we weer vrolijk verder.’’ Hacquebord weet inmiddels dat er nog ruimte aan de muur is voor die vierde wimpel.