Kampioen in coronatijd | Geen ererondje met vlag om schouders voor Femke Kok

Femke Kok maakt zich gereed op het NK. FOTO ANP

Vanaf maart lag veel sport het afgelopen jaar stil. Toch leverde de coronatijd ook kampioenen op. Zij blikken terug op hun bijzondere titel. Vandaag schaatsster Femke Kok.

Tijdens het WK afstanden in Salt Lake City in februari voelde Femke Kok voor het eerst dat er een rare tijd zat aan te komen. Mondkapjes moesten op en continu werd haar temperatuur opgenomen. ,,Mar wy ha ús seizoen wol ôfmeitsje kind foardat de ellinde begûn’’, zegt de 20-jarige schaatsster uit Nij Beets.

Voordat corona de wereld in zijn greep nam, had Kok al flink wat wereldtitels gepakt. Met vijf gouden plakken keerde ze terug van het WK junioren in Polen en bij het grote WK in Salt Lake City maakte ze deel uit van de gouden teamsprintploeg. ,,En it EK yn Thialf makke ek yndruk. Ik waard dan wol fjirde, mar de minsken makken safolle kabaal, dat ferjit ik noait wer.’’

Toch maakte haar eerste titel bij de senioren de meeste indruk. ,,It echte wurk’’, zegt Kok over haar doorbraak. Eind oktober stond ze met haar eerste individuele goud als senior om de nek. Bij het NK afstanden was ze twee keer de snelste op de 500 meter.

Wurdst in kear Nederlânsk kampioen, sit der gjinien

Ze genoot ervan, maar miste tegelijkertijd het publiek. ,,Jammer dat ik it net mei myn famylje fiere koe.’’ Als klein meisje droomde Kok er wel eens van om kampioen te worden in een volgepakt Thialf. ,,Dan seach ik mysels in earerûntsje riden mei de moaie Nederlânske flagge om de skouders.’’

Niets van dat alles. Een paar teamgenoten en haar trainer, meer zag Kok na de finish niet. ,,Wurdst in kear Nederlânsk kampioen, sit der gjinien. Ik bin bliid dat we wedstriden ride meie, mar it is wol in bytsje saai. It is gewoan minder leuk sûnder publyk.’’

Kok weet wat haar te doen staat. Haar eerste titel bij de senioren mag zeker niet de laatste zijn. Ze wil dat ererondje langs volle tribunes beslist nog eens meemaken. Er is nog tijd genoeg. Femke Kok komt pas net kijken.

2020 was niet alleen het jaar van corona, maar ook dat van haar doorbraak. ,,Ik ha safolle moaie dingen meimakke. It wie sportyf in moai jier dat ik net misse wollen hie. En de Nederlânske titel is wol in titel dy’t der ta docht.’’

De medaille ligt nog in de woonkamer op het dressoir. De meeste andere prijzen zitten ergens verstopt in een kast. Behalve die met de mooiste herinneringen. Die hangen aan de muur. ,,It is dochs wol fet om sa no en dan efkes nei sa’n medalje te sjen.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Terugblik 2020
Schaatsen