Nienke Sijbrandij

Kaatsster Nynke Sijbrandij wil ook in gedevalueerd seizoen stappen zetten: 'Wy wolle gewoan hiel graach keatse'

Nienke Sijbrandij FOTO CATRINUS VAN DER VEEN

De Frouljus-PC winnen in een raar kaatsjaar als dit, Nienke Sijbrandij (26) zou er zo voor tekenen. ,,It soe syn sjarme ha. Soks soene jo noait wer ferjitte.’’

Misschien komt het omdat ze het zelf tot deze week te druk had met haar baan als docent aan het ROC Friese Poort in Sneek, misschien is het iets anders. Feit is dat Nienke Sijbrandij, opslager in een van de beste kaatsparturen in de vrouwen-hoofdklasse, vaststelt dat ze wel eens wat minder afwachtend zou willen zijn. Dat wil zeggen: op dit specifieke punt. Lachend: ,,Ik bin fan mysels oars fanatyk en fel genôch.’’

Het onderwerp van gesprek is de wedstrijdagenda van het vrouwenkaatsen. Die is vanwege de coronacrisis nagenoeg leeg. Morgen wacht de beste kaatssters van Friesland een mooie partij in Sint Annaparochie, vorige week zaterdag traden ze in Morra-Lioessens tegen elkaar in het strijdperk. De mannen beleefden op hetzelfde moment en op hetzelfde terrein hun seizoens-opening.

Mannen mogen wel, voor de vrouwen is het behelpen

Maar waar de mannen een dag later alweer aantraden in Bolsward – en morgen in actie komen bij de Rengerspartij, gevolgd door wedstrijden in Hommerts-Jutryp en Beetgum – is het voor de vrouwen vooralsnog behelpen. Best een zorgwekkende toestand, meent Nienke Sijbrandij.

,,Keatsclubs kieze foar de mannen, dat yrritearet my wol’’, zegt ze aan de eettafel van haar tussenwoning in Huizum. ,,In keatsjier sûnder doel, dat stimuleart meiden net om fierder te gean. Ik fyn it raar dat júst frouljuspartijen ôflast wurde. Wy lûke ommers minder taskôgers, dus wêrom soe it koroanaprotokol net neilibbe wurde kinne?’’

,,Ik soe dêr wol wat aktiver yn wêze wolle. Miskyn moatte we as partoer opstean. Manon hat alris oanjûn dat we ek wol komme wolle as clubs gjin jildprizen beskikber stelle kinne, mar dêr is ûnder de keatssters net elkenien entûsjast oer. Dat snap ik wol. Mar witst, wy wolle gewoan hiel graach keatse.’’

Van grote concurrent, naar geducht partuur

Manon is Manon Scheepstra. Tot dit jaar waren Nienke Sijbrandij en zij elkaars grote concurrent. Nu vormen de twee vriendinnen een geducht partuur, met Marrit Zeinstra als derde maat. Zou de coronacrisis het kaatsseizoen niet in het honderd hebben geschopt, dan zouden ze vast al menig krans hebben gewonnen. Nu is het wachten daar nog op, want in Morra was het partuur van Ilse Tuinenga, Margriet Bakker en Sjanet Wijnia, hun gedoodverfde rivalen, in de halve finale te sterk.

Voor iemand die van nature zo gedreven is als Nienke Sijbrandij (spreek uit: Sybrandy), komt een gedevalueerd kaatsseizoen als dit erg ongelegen. ,,Ik bin gjin natuertalint lykas Wiljo (haar oudere zus, die in 2018 is gestopt, red.)’’, weet ze. ,,Ik bin mei de jierren better wurden en wol elk jier stappen meitsje, elk jier wer wat mear meidwaan foar de prizen. Yn it keatsen is it sa: as jo trochsette, komme jo fier. En ik woe altyd hiel graach, dat wie al soe doe’t ik as famke volleyballe, reedried en oan atletyk die.’’

Nienke Sijbrandij groeide op in Goënga, als jongste in een nuchter boerengezin met drie kinderen. Ze woonden in een huis naast de melkveehouderij, die heit Ymte samen met zijn broer bestierde. Mem Aagje – sportdocente aan het Friesland College – droeg ook haar steentje bij. Toen Nienke dertien was, werd het bedrijf opgesplitst en verhuisde het gezin naar een andere boerderij in Dearsum. Samen met de drie jaar oudere Wiljo ging Nienke voor Boazum kaatsen.

loading

‘Boazum hie noch noait KNKB-keatsers hân’

Ze lacht. ,,Dêr wiene se super bliid mei ús. Boazum hie noch noait KNKB-keatsers hân, mar mei Nellie Rijpma as balkearder wûnen wy samar yniens it NK foar famkes. Of wie dat it NK foar senioaren?’’ Ze zoekt het ter plekke op. ,,Ja, it wie de dames-Bond! O, ik kin sokke dingen sa min ûnthâlde. Yn elts gefal: dat we wûnen (in 2015, red.) makke wol yndruk.’’

Als kind was Nienke Sijbrandij een stuk feller dan de rustige Wiljo, impulsiever ook. Als jongste moest ze ook opboksen tegen haar grote broer Jelle Ymte. Het maakte dat ze al jong van zich af leerde bijten, voor zichzelf kon opkomen. Dat nam ze mee naar het kaatsveld.

,,Ik wie eins noch te jong om oan de wedstriden mei te dwaan, mar it mocht omdat ik it sa graach woe. Ik mocht graach traine, hie der altyd wol sin oan. In echte trochsetter. Dêr moat ik it no noch foaral fan ha.’’ Lachend: ,,Op de bluf kinst ek in soad berikke.’’

‘Ik kraam net alles mear derút’

Want Nienke Sijbrandij houdt wel van wat leven in de brouwerij. ,,Ik hâld net fan stille keatsers’’, zegt ze. ,,Froeger mocht ik tsjinstanners graach út de tinte lokje, dat gong ek wolris wat te fier. Dêr wie ik mysels dan net fan bewust, mar ik fernaam wol dat guon minsken my arrogant fûnen. Dat wie hielendal net sa en foar mysels betsjutte it ek neat. Soks bart yn it fjoer fan it spul en dêrnei bin ik it wer ferjitten. Mar ik hâld der no rekken mei. Ik kraam net alles mear derút.’’

Zelfvertrouwen genoeg. Ze combineerde het kaatsen lang met het zingen in een coverband, Downtown Live . Daar stopte ze mee toen het te druk werd. Soms was ze op vrijdag tot diep in de nacht met de band op pad, moest ze op zaterdag kaatsen en dezelfde avond opnieuw als frontvrouw aan de bak. ,,Ik ha wolris earne keatst en jûns op itselde terrein yn de feesttinte stien te sjongen. Leuk, mar it waard wat te gek.’’

Het kaatsen staat nu op nummer één. Sinds een jaar of zeven maakt ze onderdeel uit van Keatsteam Ympuls. Dit seizoen werd ze daarnaast ‘ingelijfd’ door Puur Passie, het meest professionele kaatsteam (m/v) in de provincie. Ze wijst naar de glanzende, met reclame beplakte auto die voor haar deur staat. ,,Dy haw ik fan in persoanlike sponsor krigen. Ik fyn it noch altyd yts geweldichs foar ien dy’t yn de jeugd net in soad wûn hat.’’

loading

Van opslager, naar voorinse en weer terug

Ze kaatste als opslager, kwam daarna als voorinse in het perk te staan en is nu alweer een hele poos opslager. ,,Opslaan fyn ik net per se leuker, mar ik fyn mysels better as yn it perk’’, zegt Sijbrandij, die niet had verwacht dat ze de top zou halen. Dat is wel gebeurd, al moest ze op de PC’s die ze kaatste tot dusver genoegen nemen met tweede prijzen.

Dit seizoen kaatst ze dus met Manon Scheepstra, boegbeeld van het kaatsen en vrijwillig van achterinse omgeturnd naar voorinse, en haar ‘vaste’ achterinse Marrit Zeinstra. Nienke Sijbrandij verloor de PC-finale vorig jaar met Imke van der Leest en Zeinstra. Ilse Tuinenga, Scheepstra en Sjanet Wijnia waren sterker. Toen Van der Leest stopte kwam de kaatscarrousel in beweging.

,,It wie earst de fraach of Marrit en ik by elkoar bliuwe soenen’’, zegt Sijbrandij. ,,Marrit krijt altyd in soad fersiken. Mar jûns nei de PC rekken we al mei Manon yn petear. Manon sei: ‘ik pas me aan’. Sa is se foarynse wurden.’’

Partuur was vorige week zoekende

De vrouwen zijn stuk voor stuk eerzuchtig, al was het partuur vorige week in Morra nog zoekende. Sijbrandij geniet hoe dan ook. ,,Ik fyn dat de fokus foar hûndert persint by it keatsen lizze moat, net by it bierke nei ôfrin. Us hiele team hat dat.’’

,,Ik soe net yn in partoer sitte wolle dat net fanatyk is en net alles der foar oer hat’’, vervolgt Sijbrandij. ,,Dan doch ik leaver wat oars, want der is in hiel soad dat ik ek leuk fyn om te dwaan.’’ Voorlopig is dat laatste niet aan de orde. Met zo’n klasse-partuur komt Sijbrandij’s droom om de Frouljus-PC te winnen weer een beetje meer in zicht. Mits de 43ste editie dit jaar doorgaat. Voorlopig staat de wedstrijd gepland op 27 september, een zondag voor de verandering.

,,De PC winne is gjin obsesje foar my’’, zegt Sijbrandij. ,,Ik soe it gewoan hiel leuk fine om him ris te winnen, mar it giet my te fier om te sizzen dat jo hiele karriêre mislearre is as it net slagget. Men seit wolris ‘ivige twadde’ tsjin my, mar sa fiel ik my hielendal net.’’

Ze lacht. Het zou wat zijn: voor de eerste keer de Frouljus-PC winnen, uitgerekend in dit rare coronajaar. Misschien voor half lege tribunes, of nog minder. Het zou Nienke Sijbrandij niet uitmaken.

,,Om my hinne hear ik keatsers wol sizzen dat it om harren sa net hoecht. In soad binne der frij negatyf oer. Ik stean dêr oars yn. As de PC hâlden wurde kin, hoe dan ek mar, wêrom soene we it dan net dwaan? Dan hawwe we dit jier dochs noch yts. En it sil dan ek wol wer syn sjarme hawwe. It is oars, mar it is net minder. De PC winne yn it koroanajier, dat ferjitte jo dochs noait wer?’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct