Margriet Bergstra

Judo wordt nu een hobby voor Lemster judoka Magriet Bergstra

Margriet Bergstra FOTO CEES DE HAAN

Het bericht sneeuwde onder nu veel sporten langzaam maar zeker herstellen van de coronakwellingen. Judoka Margriet Bergstra (27) houdt het voor gezien. De knie van de Lemster kan topsport niet meer aan.

Een van de mooiste berichten ontving Margriet Bergstra vorige week van Marjolein van Unen, de zeer succesvolle ex-bondscoach van Nederland (1997-2015). Bergstra’s vaarwel van de topsport inspireerde Van Unen tot een paar rake zinnen op sociale media: ‘Veel succes en plezier Margriet in je toekomstige baan. Je staat er al lang. Je was in mijn tijd een gedreven judoka die qua blessures ook wat te overwinnen had. Dat geeft doorzettingsvermogen aan.’

Bergstra was daardoor geraakt, zo liet ze in een antwoord blijken. ‘Leuk om zo’n bericht van jou te krijgen Marjolein. Een heel mooi compliment, bedankt!’

Margriet Bergstra, de Nederlands kampioen van 2017 in de klasse tot -57 kilogram, hakte vorige week de knoop door: ze geeft haar topsportcarrière op om zich over te geven aan haar maatschappelijke loopbaan. De 27-jarige Lemster gaat in het nieuwe schooljaar het onderwijs in. Dat was ze al van plan – tussen de bedrijven door volgde ze de Pabo-studie en in 2016 slaagde ze voor deze opleiding – maar nu haar kwetsbare knie sporten op het hoogste niveau belemmert, kon ze de keuze nu al gedecideerd maken. ,,Emotioneel was het lastig’’, vertelt ze thuis in Arnhem, waar ze in het hartje van de stad een appartement heeft. ,,Rationeel gezien klopte het.’’

Rust als remedie

Vorig jaar, toen alles nog draaide om plaatsing voor de Zomerspelen van Tokio 2020 en het woord corona niet meer was dan de Spaanse vertaling voor kroon, speelde die knie haar al parten. Bergstra scheurde in de aanloop naar het EK in Wit-Rusland (juni 2019) tijdens een trainingskamp haar kruisband. Bovendien beschadigde ze haar meniscus.

Bergstra deed nog wel mee aan het EK, maar werd in de eerste ronde uitgeschakeld door de Portugese Telma Monteiro. Ze verschool zich toen niet achter haar knieproblemen. Wel moest ze vanwege de fysieke malheur het WK laten schieten. Dat mondiale evenement in Japan was bovendien een kwalificatiemoment voor de Zomerspelen van 2020. Qua timing zat het haar dus niet mee.

Opereren zou wellicht iets tegen die kwellende pijn hebben kunnen doen, werd haar van alle kanten geadviseerd. Maar zo’n ingreep zag Bergstra niet zitten. Rust was de remedie, vond ze destijds. Verder kijken dan Tokio spookte toen al door haar hoofd. ,,Er is meer dan judo. Er komt nog een ander leven.’’

Van dat andere leven proefde Bergstra eerder dit jaar, nog voor het coronavirus het land lam legde. Via Roler – een organisatie die zorgt dat invalkrachten tijdelijk kunnen worden ingezet in het dagelijkse basisonderwijs – stond ze twee maanden voor de klas. Niet voor een doorsnee groep, maar voor leerlingen van groep 6 in het speciaal onderwijs. ,,Jongens en meiden met gedrags- en psychische problemen’’, duidt ze. ,,Dat is geen gemakkelijke doelgroep, maar wel een uitdaging. Ik had dat al eerder gedaan, maar toen onregelmatig. Dat was voor niemand fijn.’’

‘Emotioneel is dat een lastige beslissing. Je hebt immers niet alles bereikt wat je wilde bereiken’

Er kwam in het nieuwe schooljaar een plekje vrij op een school voor speciaal onderwijs in Oss en na een nieuw gespreksronde bij Roler stond Bergstra daar helemaal voor open. ,,Wij vinden u helemaal geschikt voor die baan’’, kreeg de judoka te horen. ,,Ze verwachten nu dat ik dit minimaal een jaar doe. Daar heb ik ook zin in. Ik kan me zo ook verder ontwikkelen en bovendien mooi in Arnhem blijven wonen.’’

Een fulltime baan is amper te combineren met topsport, weet ook Bergstra. ,,Nogmaals, emotioneel is dat een lastige beslissing. Je hebt immers niet alles bereikt wat je wilde bereiken. Maar m’n beide knieën zijn gewoon niet meer top. En die laatste operatie wilde ik echt niet. Daarom klopt deze beslissing rationeel gezien wel.’’ Vorig jaar september liep Bergstra in deze krant al een beetje op deze beslissing vooruit. ,,Als je niet uitkijkt’’, liet ze toen optekenen, ,,kun je er fysiek blijvende schade van ondervinden. Ik ga er niet meer alles voor in de waagschaal stellen. Ik zou later bijvoorbeeld graag willen dat ik kinderen kan krijgen.’’

Dat wil overigens niet zeggen dat ze Bergstra niet meer zien op Papendal, daar waar Nederlands sterkste judoka’s sinds jaar en dag leven en trainen. ,,Ik judo nog gewoon op Papendal, ik mag twee dagen per week op de nationale trainingen komen. Dan ben ik trainingspartner van anderen. Mijn knie houdt het trouwens goed. Die trainingen zijn heerlijk, ik heb er nog steeds lol in.’’

De laatste dagen was Bergstra vooral druk met haar nieuwe positie in de maatschappij. Op 20 augustus wacht de eerste vergadering met haar nieuwe collega’s, een week later luidt de schoolbel voor de eerste lessen van het nieuwe schooljaar. Daarvoor werd deze week een overdracht gemaakt om de start van het naderende studieseizoen vlotjes te laten verlopen. Vakantie? Door de coronacrisis heeft ze geen plannen (gemaakt). Of ze ooit weer thuiskomt? ,,Ik heb altijd gezegd dat ik misschien wel weer terugkeer naar Lemmer. Wie weet. Maar eerst dit jaar in Oss beleven. Ik heb er zin in.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct