De moeder van Drachtster Boys-keeper Sven Rijm maakt een wandeling door het Drachtster Bos, de ouders van speler Sander Krikke laten er Finn - hun Australian labradoodle - uit.

Hoe gaat men om met de verscherpte coronaregels langs de velden? 'Het is verwarrend voor iedereen'

De moeder van Drachtster Boys-keeper Sven Rijm maakt een wandeling door het Drachtster Bos, de ouders van speler Sander Krikke laten er Finn - hun Australian labradoodle - uit. FOTO JILMER POSTMA

In Frieslands grootste dorp is de sport elke zaterdag een wereld op zich. Duizenden kinderen in Drachten doen aan voetbal, hockey, korfbal, atletiek, etcetera. Hoe ging dat op de eerste zaterdag sinds premier Rutte de coronamaatregelen heeft verscherpt? ,,Het is verwarrend voor iedereen.’’

Net op het moment dat Gijs Lokhorst zelf dacht het aardig geregeld te hebben in zijn eigen Drachtster Bos, trilt de broekzak van de voorzitter van Drachtster Boys. Telefoon uit Burgum. De ouders die zojuist de jongens van het derde team van JO17 voor de deur van het sportpark hebben afgezet, is de toegang ontzegd.

,,Dat bestaat niet’’, reageert Lokhorst. ,,Chauffeurs van die kinderen gelden als begeleiders en begeleiders mogen de wedstrijd wel bijwonen. Ouders van kinderen van de thuisclub niet. Staat in het coronaprotocol. Moet ik mijn collega van FC Burgum even bellen?’’

Voelbaar

Voor de ingang van het Drachtster Boys-complex is het deze vroege zaterdagmorgen al een drukte van belang. Om 9.00 uur staat de eerste wedstrijd geprogrammeerd: JO15-4 tegen SC Joure JO15-5. De ouders van de gasten doen zich tegoed aan dampende koffie die door de thuisclub wordt aangeboden. De kantine is immers op last van de overheid voor drie weken dicht. Premier Rutte denkt op die manier de onzichtbare vijand op afstand te kunnen houden. Wel staat er een lege koffiebeker waar iedereen een vrijwillige bijdrage in kwijt kan. Deze zaterdag is de vrijwillige EHBO’er de enige persoon die welkom is in het clubhuis van de voetbalclub.

De coronacrisis is voelbaar, zegt Lokhorst. ,,Drie weken de kantine dicht betekent een verlies van zo’n 10- tot 12.000 euro voor een club als Drachtster Boys’’, aldus de voorzitter. ,,Normaal worden hier op zaterdag dertig wedstrijden gespeeld. Dat zijn zo’n dertig mensen per wedstrijd.’’ Als het eerste dan ook nog thuisspeelt, kan het aantal bezoekers aan het Drachtster Bos zomaar oplopen tot wel 1500, rekent hij voor.

Penningmeester Tedo Rijm, die net aan is komen lopen, vult aan: ,,Die willen allemaal koffie, cola, patat, een broodje kroket en later op de dag een biertje. Voor mij is dit als penningmeester een rouwcurve . Het duurt wel even voor we hier als club overheen zijn.’’

De schatkistbeheerder van een van Frieslands grootste amateurclubs (zo’n 950 leden) is daarna even stil. Hij bijt op zijn tong waarna hij toch nog zegt: ,,Wij kunnen gewoon niet begrijpen dat theaters wel bezoekers mogen ontvangen, maar dat bij jeugdwedstrijden in de buitenlucht ouders op afstand worden gehouden.’’

Onduidelijk wat mag en niet mag

Een tafeltje verderop, vlak voor het sponsorbord van De Vrienden van Drachtster Boys is een opvallend groot gezelschap uit Emmen neergestreken. Het zijn de ouders van de jongens van DZOH dat divisievoetbal speelt tegen hun leeftijdgenoten van Drachtster Boys. Ze hebben zelf koffie, koek en broodjes meegenomen. ,,We gaan straks misschien nog wel wokken ook.’’

,,Normaal rijden we met drie auto’s naar uitwedstrijden, vandaag met negen’’, vertelt Miriam ter Weeme, voetbalmama uit Schoonoord. Dat is bijna voor elke speler een eigen auto. ,,We doen een offer aan het milieu’’, wordt ze aangevuld. ,,Maar het is niet anders. Dat we hier met zoveel auto’s zijn gekomen, komt ook omdat in Drenthe al diverse sportparken zijn gesloten. Het coronavirus laait enorm op. Onze aanvoerder is er vandaag niet bij, zijn vader heeft corona. Daarom zijn we blij dat de rest vandaag toch kan sporten.’’

Opnieuw telefoon uit Burgum. ,,Onze ouders mogen alsnog het terrein op’’, vertelt voorzitter Lokhorst. Opgelost dus. ,,Maar het zegt veel over de verwarring die er heerst over de nieuwe maatregelen. Het is voor veel clubs nog niet duidelijk wat wel en wat niet mag.’’

Grenzen zijn vaag, deze zaterdag

Drachtster Boys wil zich zo goed mogelijk aan de verscherpte richtlijnen houden, maar niet tot in de puntjes, zegt hij. ,,Bij jongens en meisjes van 6, 7 jaar, wil ik minimaal vier man begeleiding, ook bij thuiswedstrijden dus. Wij als bestuur zijn geen crèche. Ik wil me niet verantwoordelijk voelen voor een zesjarige die hier verdrinkt als hij het bruggetje oversteekt. Als we daarvoor extra ouders nodig hebben en zodoende de regels overtreden, dan is dat maar zo. Je kan niet alles alleen maar aan de trainer overlaten.’’

Maar waar ligt de grens, volgens de nieuwe regels van Rutte? Die is in Drachten vaag, deze zaterdag. Sportpark Drachtster Bos wordt afgeschermd met hekken, maar van achter een van die hekken, dwars door dat bos, kan iedereen gaan en staan waar hij wil.

Dus ook Linda, de moeder van Sven Rijm, de keeper van Drachtster Boys JO15-2, vandaag gastheer van de meiden van SC Heerenveen MO16-1. Linda zegt een lange boswandeling te maken, net als de ouders van Svens ploeggenoot Sander Krikke die achter het doel Finn uitlaten, hun Australian labradoodle. ,,En vandaag doen we dat wat langer dan we gewend zijn’’, aldus Sanders mama. Zo’n twee keer 35 minuten, geven ze toe.

Achteraf zijn ze blij niets van het spektakel van hun tieners te hebben gemist. De meiden van Heerenveen, die worden opgeleid voor het grote werk in de vrouweneredivisie, geven een 1-3-voorsprong uit handen, de jongens winnen alsnog met 4-3. ,,We zijn blij dat ze kunnen sporten’’, zijn de mama’s en de papa’s opgetogen. ,,Dat geeft structuur in hun jonge leven. En wat ons betreft, we hebben begrip voor de coronaregels. Maar wij hebben niet het idee dat wij het virus verspreiden door op gepaste afstand een wedstrijd van onze zoon te gaan bekijken.’’

Niet steunen

E ven verderop, bij de Drachtster hockeyclub De Graspiepers, doen ouders hetzelfde als bij het voetbalveld.

De parkeerplaats grenst aan het hoofdveld, een grens die gemarkeerd wordt door een heg die tot navelhoogte reikt. Logisch dat ouders die hun kinderen zojuist hebben weggebracht tussen de auto’s door de verrichtingen van hun kroost gadeslaan.

Toch deed Jort Kooijman dat bewust niet. Zijn talentvolle 5-jarige zoon Noud mocht die ochtend meedoen met het team van kids van zeven jaar. ,,Als zo’n jongen van de tegenstander een klap op zijn knie krijgt, kijkt hij toch om zich heen waar zijn ouders staan. Maar als ik dan op een parkeerplaats sta, ver weg dus van het veld, kan ik hem niet steunen. Thuispubliek is immers niet welkom. Ach, voor hem is het misschien ook wel een keertje goed dat papa en mama een keertje niet langs de lijn staan. Hij moet het zonder ons ook kunnen.’’

Geen zaalseizoen: 'We gaan door op het veld'

Zelf coacht Kooijman later die middag zijn andere zoon Huub, speler van jongens-D. Omdat Graspiepers behalve de kantine ook de kleedkamers heeft gesloten, is de wedstrijdbespreking van het duel met Roden op de trap van het clubhuis. De bedoelingen zijn duidelijk: winnen. Tussendoor komt Kooijmans collega-coach van jongens-C vragen of zij eventueel wat spelers van hem kan lenen. ,,Drie jongens van mijn team zijn thuisgebleven, vanwege coronaklachten. Een broer van een van hen is positief getest. Dus ja, dan heb ik maar elf spelers over voor vandaag. Dat is wel een beetje krapjes.’’

Graspiepers heeft ongeveer 430 leden, meer meisjes dan jongens. Kooijman, ook nog bestuurslid van de Drachtster club, verwacht niet dat de tweede golf van het coronavirus tot een nieuwe sportieve lockdown zal leiden. ,,Normaal gesproken waren we na vandaag de zaal ingegaan. Maar ik denk dat de hockeybond het zaalseizoen gaat schrappen. Wij gaan dus door op het veld, de winters in Nederland zijn tegenwoordig toch niet zo koud meer. We zijn blij dat we kunnen sporten, dat onze kinderen kunnen sporten. Wat ons betreft doen we er alles aan dat de komende maanden zo te houden. Je moet er niet aan denken als dat niet meer mag. Dat is voor niemand goed.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct