Chantal Vellinga tijdens een training van de jubilerende gymnastiekvereniging Leeuwarden. Links voorzitter Ynze Haitsma.

Gymnastiekvereniging Leeuwarden is na 125 jaar nog altijd springlevend

Chantal Vellinga tijdens een training van de jubilerende gymnastiekvereniging Leeuwarden. Links voorzitter Ynze Haitsma. Foto: Niels Westra

Gymnastiekvereniging Leeuwarden bestaat 125 jaar. In het jubileumjaar wordt teruggeblikt, maar vooral vooruitgekeken. Aan ambitie is na al die jaren nog geen gebrek.

Het is vandaag de dag bijna niet voor te stellen, maar de Leeuwarder gymnastiekvereniging werd aan het einde van de negentiende eeuw opgericht voor jongens. Nu zijn in de gymzaal aan de Kingmastate meisjes fanatiek aan het oefenen. In zwart-roze glitterpakjes lopen de acht- en negenjarigen over de lange mat. Ze maken achterwaartse salto’s, flikflaks en radslagen. Het lijkt ze geen enkele moeite te kosten.

Gymnastiekvereniging Leeuwarden werd op 15 oktober 1895 opgericht als De jonge Brinio , bedoeld voor jongens die woonden op de Schrans en in de wijk Huizum. Reeds een half jaar later konden knapen en kerels uit de hele stad zich aanmelden. Jongelieden boven de 14 jaar kunnen zich als lid bij bovengenoemde vereeniging aangeven en zijn inlichtingen te bekomen bij den Secretaris , aldus een advertentie van de gymnastiekvereniging in 1896 in de Provinciale Friesche Courant .

De tekst gaat door onder de video.

loading

Er is door de jaren heen veel veranderd. Meisjes voeren de boventoon en de minimale leeftijd ligt een stuk lager. De jongste leden van de vereniging zijn pas 2,5 jaar. Vanaf wanneer meisjes lid mochten worden, weet Ynze Haitsma (50) niet. Wat de voorzitter wel weet, is dat er bijna geen jongens meer actief zijn bij de vereniging. ,,Bij de kleutergroepen zie je ze nog wel, maar het is echt minimaal. We verwijzen jongens ook wel door naar andere verenigingen, omdat we ze hier niet genoeg aandacht kunnen geven. Het zijn er simpelweg te weinig.’’

Een van de grootste gymnastiekclubs in Friesland

Met ruim 250 leden is GV Leeuwarden een van de grootste gymnastiekclubs in Friesland. De leden weten jaarlijks te imponeren op het Fries kampioenschap en ook tijdens de nationale titelstrijd. Dat heeft de afgelopen jaren een rijk gevulde prijzenkast opgeleverd. Dat de vereniging zoveel kwaliteit herbergt, komt mede door de kwantiteit. ,,Dorpsverenigingen zijn kleiner, waardoor het voor deze clubs moeilijker is om de leden op gelijk niveau bij elkaar in te delen’’, zegt Haitsma, sinds elf jaar voorzitter. Terwijl hij vertelt, aanschouwt hij de verrichtingen van de trainende meisjes. In een hoog tempo vliegen er vier achterelkaar door de lucht van rekstok naar rekstok. Aan de andere kant van de zaal proberen vijf meisjes hun evenwicht te bewaren op de balk. Haitsma lacht. ,,Ik doe het ze niet na.’’

Aan trainster Chantal Vellinga (35) de taak om de talenten zo goed mogelijk voor te bereiden op de wedstrijden. Haar pupillen vertonen hun kunsten op landelijk niveau, in de derde divisie. Vellinga (35) is inmiddels achttien jaar trainster bij de vereniging. Het kost haar twintig uur per week. Ook werkt Vellinga als leerkracht op basisschool De Pionier in de wijk Techum. ,,Daar komen de wedstrijden in het weekeinde dan nog bij. Maar ik zie dit niet als een bijbaan, maar als een uit de hand gelopen hobby.’’

'Hier is iedereen samen. Je voelt een heel sterke onderlinge band'

Vellinga werd vorig jaar tijdens een landelijke verkiezing gekozen tot Coach van het Jaar. ,,Dat is een kroontje op mijn werk. Je voelt je op dat moment enorm gewaardeerd. De meiden hebben iedereen die ze kenden opgeroepen om op mij te stemmen’’, vertelt ze trots. Het zegt volgens Vellinga veel over de vereniging, waar volgens haar ‘echt een wij-gevoel heerst’. ,,Hier is iedereen samen. Je voelt een heel sterke onderlinge band. Er hoeft maar iets te gebeuren en iedereen komt helpen. Dat is zowel bij positieve als negatieve gebeurtenissen het geval.’’

Bij dat laatste denkt Vellinga terug aan wat er tien jaar geleden gebeurde. Tijdens de generale repetitie voor een uitvoering in sporthal Kalverdijkje viel een stellage met discolampen naar beneden. Vellinga was een van de gewonden. ,,Het is uiteindelijk redelijk goed afgelopen, maar dat was heel heftig’’, blikt voorzitter Haitsma terug. ,,Die shows behoren normaal gesproken tot de hoogtepunten van de vereniging. ,,Om de twee jaar hebben we zo’n uitvoering, met bijna duizend toeschouwers op de tribune. Op die momenten voel je heel sterk dat wij een echte vereniging zijn. Ouders helpen met het maken van de kleding en bij het schminken. Echt alle kinderen doen mee.’’

Vorig jaar stond er opnieuw een uitvoering op het programma, maar die werd verplaatst naar dit jubileumjaar. Toen kwam de coronacrisis. Haitsma: ,,Het kon helaas niet doorgaan, natuurlijk heel erg jammer. Nu hebben we een jubileumtrui gemaakt die alle leden kunnen kopen. Op die manier is er toch een blijvende herinnering aan dit speciale jaar.’’

De uitbraak van het coronavirus heeft ook laten zien hoezeer de leden zich met GV Leeuwarden verbonden voelen. ,,Ze zijn ons in deze moeilijke tijden blijven steunen’’, aldus de voorzitter. ,,Van maart tot halverwege juni hebben we geen lessen kunnen verzorgen, maar we hebben in die periode niet veel opzeggingen gehad. Natuurlijk was er een beetje verloop, dat is normaal, maar we zijn een stabiele club. We hebben in het trainerskorps niet veel wisselingen, het bestuur is altijd goed bezet en het ledenaantal is elk jaar ongeveer gelijk.’’

Ambities

Ondanks de hoge leeftijd heeft de vereniging nog wel degelijk ambities. Grote wens: een eigen hal. Momenteel wordt er op drie verschillende plaatsen in de stad getraind. Dat brengt met zich mee dat alle toestellen voor elke training opgebouwd moeten worden en na elke training weer opgeruimd. ,,Daar gaat heel veel tijd inzitten’’, vertelt Vellinga. Haitsma: ,,Het is tijdrovend, maar je voelt dan ook dat je een thuisplek mist. De leden komen hier in deze zaal trainen, maar hebben geen idee wat er tegelijkertijd bij andere groepen gebeurt. Je mist ook een plek waar ouders kunnen wachten tot de kinderen klaar zijn.’’

'Met een eigen turnhal kunnen wij nog veel verder komen dan we nu al zijn'

De wens is er. De financiële middelen echter niet. ,,Wij hebben wel eens berekend wat een nieuwe hal moet kosten. Als we daar ook nog alle toestellen voor willen kopen, moet je uitgaan van 100.000 euro. Dat kunnen wij niet betalen en de gemeente kan dat evenmin. Maar ik ben ervan overtuigd dat het ons ooit gaat lukken’’, aldus Haitsma.

,,Met een eigen turnhal kunnen wij nog veel verder komen dan we nu al zijn’’, verwacht Vellinga. ,,We zijn al goed vertegenwoordigd op landelijk niveau, dat is echt heel bijzonder. Maar terwijl wij trainen in een simpel gymzaaltje, moeten we opboksen tegen verenigingen uit Amsterdam en andere grote steden die allemaal in een eigen turnhal trainen. Het is mooi om te zien dat wij niet voor ze onder doen.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct