Genoten op Transplant Games, ondanks droog brood en rotte banaan

Bob Huismans. FOTO HENK JAN DIJKS

Een soort Olympische Spelen, maar dan anders. Leeuwarder Bob Huismans won vorige week een zilveren medaille tijdens de World Transplant Games in Argentinië.

Alsof er een vrachtwagen over hem heen was gereden. Zo voelde tennisser Bob Huismans (41) zich daags na het veroveren van de zilveren medaille, in het dubbelspel met Utrechter Thomas Steggink. Geradbraakt. Doodmoe.

VERROT

,,Ik was even ‘verrot' '', memoreert Huismans, die een niertransplantatie heeft ondergaan. Twee korte nachten, een gebrek aan avondeten en forse lichamelijke inspanningen waren de oorzaak.

De World Transplant Games, waaraan in Argentinië meer dan 1500 atleten meededen, kennen een heuse openings- en sluitingsceremonie. De Spelen, voor het eerst gehouden in 1978, staan in het teken van orgaandonatie. Elke atleet heeft een orgaantransplantatie ondergaan. In dat opzicht is het opmerkelijk dat de organisatie niet voor een fatsoenlijk avondmaal zorgde.

DROOG BROOD

,,Zeker voor mensen die ziek zijn is dat belangrijk'', stelt Bobs vrouw Mariska Huismans (35). Haar man vult aan: ,,We kregen voor de lunch een stuk droog brood, een verrotte banaan, wat drinken en een koek. Op een dag waren we heel laat terug in het hotel en was er geen eten.'' Ongehoord, vindt het echtpaar.

Toch kijkt hij met veel plezier terug op de Transplant Games. Huismans, die bij de ING werkt, deed voor de tweede keer mee. In Durban (Zuid-Afrika), in 2013, beleefde hij zijn ontgroening. Toen legde hij in het tennisdubbelspel beslag op brons. Hij deed veel mooie indrukken op in Argentinië, maar begon zijn gezin te missen.

,,Ik heb mijn vrouw en jongste zoon geknuffeld toen ik thuiskwam en heb mijn oudste van school gehaald en in mijn armen gesloten'', aldus een glunderende Huismans.

loading

SCHEMA

In de gang hangt een groot schema, met daarop de activiteiten van papa Bob in Argentinië. Bob en Mariska Huismans hebben twee zoons: Jonathan (4) en Quinten (2). Elke dag konden de kinderen een streep zetten op het schema. Papa is aangekomen in het Argentijnse Mar del Plata: check. Papa is aan het trainen: check. En zo gaat het lijstje verder.

Wat er niet op stond, was dat Huismans een zilveren medaille zou winnen. Een mooie prestatie, ware het niet dat de finale – ,,tegen een stel Argentijnen'' – verloren ging. Tevreden is hij wel, toch? ,,Nou, het was wel klote, hoor. We stonden 6-3 voor in de tiebreak en ik had de winnende ‘op mijn racket'. Ik sloeg de bal keihard in het net. We verloren daarna met 6-8.''

Huismans kan er nog van balen als hij eraan terugdenkt, maar is desondanks trots. Net als zijn hele familie.

loading

NIERPROBLEMEN

Huismans was twaalf jaar toen hij nierproblemen kreeg. Op zijn 23ste volgde een transplantatie. Hoewel hij ziek was, leefde Huismans er niet naar. Hij ging op stap en rookte. Tot 2009. Toen volgde een klap in het gezicht van Huismans, die net samen was met Mariska.

De donornier functioneerde nog maar voor zo'n 28 procent. ,,Daar schrik je van. Door het roken werden de aderen en haarvaten naar de nier nauwer. Dat zorgde voor problemen.'' Hij rookte nog één sigaret en smeet de rest van het pakje weg.

Een donornier gaat gemiddeld zo'n vijftien jaar mee. Huismans zit nu drie jaar in ‘blessuretijd', maar probeert het moment dat hij een nieuwe donornier nodig heeft zo lang mogelijk te rekken. Tot die tijd wil hij alles uit het leven halen. ,,Ik ga nu voor de Transplant Games van 2017 in Spanje. Dan gaat mijn gezin ook mee. Prima moment om daar dan goud te winnen'', besluit Huismans met een grijns.

TEKST RENÉ SMID

FOTO'S HENK JAN DIJKS

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport