Voor het eerst sinds de coronacrisis mochten de shorttrackers de baan op voor een officiële wedstrijd. Een topper als Sjinkie Knegt was er maar moeilijk voor te motiveren.

We waren het bijna vergeten, maar Sjinkie Knegt had sinds 10 november 2018 geen wedstrijd meer gewonnen. Toen, zondag 757 dagen geleden, schitterde de schicht uit Bantega in Salt Lake City op de 1500 meter. Vervolgens reed een vorkheftruck hem van achteren aan, stak hij zichzelf per ongeluk thuis in brand en eenmaal genezen legde de coronapandemie de hele wereld stil.

Pas zondag mocht Knegt eindelijk weer eens laten zien waar hij al meer dan een decennium goed in is: in het glansrijk winnen van een shorttrackwedstrijd.

Omdat de shorttrackers onder de schaatsbond vallen, konden ook zij eindelijk een officiële wedstrijd rijden. De International Invitation Cup (IIC), normaal gesproken de opening van het seizoen in oktober, werd voor deze gelegenheid opgeklopt. De IIC stelt als evenement weinig voor, maar de shorttrackers waren blij dat ook zij weer eens hun energie konden lozen, net als de schaatsers de voorbije twee weken.

Amper gemotiveerd

Knegt vond het allemaal wat overdreven, hij voelde zich in elk geval amper gemotiveerd om het toernooi naar zijn hand te zetten. ,,Dat haw ik ek mei in NK’’, vertelde Knegt. ,,Dêr is gewoan net safolle te heljen.’’

Maar toch, Knegt won dus eindelijk weer eens, na twee persoonlijke rampjaren. Hij troefde gisteren op de 1000 meter ploegmaat Itzhak de Laat af. Maar na die zege, voelde Knegt zich niet anders dan anders. ,,Foar my is dizze oerwinning neat bysûnders. Echt.’’ En die gebalde vuist dan? ,,Dat wie gewoan foar de show. Foar it publyk dat hjir net wie.’’

Met andere woorden, voor de buitenwereld was de triomf blijkbaar meer beladen dan voor de shorttracker zelf.

Om de door Nederland gewonnen landenwedstrijd - er was behalve een gigantische Oranje-delegatie een ploeg uit België en Frankrijk - nog een beetje interessant te maken, had de KNSB bedacht dat de beste Nederlander met een EK ticket zou worden beloond. Dat Europees kampioenschap staat voor eind januari op de rol in het Poolse Gdansk. Die startbewijzen gingen naar De Laat (mannen) en Suzanne Schulting (vrouwen).

Knegt: ,,Itzhak wie dit wykein gewoan better.’’ Dat vond de Leeuwarder zelf ook. ,,Dit was een allroundtoernooi’’, zei De Laat. ,,Hoewel ik graag een afstand had willen winnen, heb ik het in de finales gewoon goed gedaan.’’

Penalty Schulting: 'Op een EK had ik m'n klassement kunnen verkloten'

Suzanne Schulting beleefde de IIC totaal anders dan Knegt. Zij was wel ingenomen met de driedaagse in Thialf, de Heerenveense kon op deze manier eindelijk weer eens demonstreren hoe goed ze wel niet is. Ze won alle afstanden, behalve de 500 meter. Logisch dat het na afloop daar dan ook over ging.

Schulting werd binnendoor ingehaald door Selma Poutsma, een actie die haar compleet verraste. ,,Zij mocht er niet langs, dat was het eerste wat ik dacht’’, aldus de Europees kampioene van januari van dit jaar. Ze probeerde Poutsma nog tegen te houden, maar deed dat zo opzichtig dat ze haar balans verloor en letterlijk door de lucht vloog en in de boarding belandde. Het zag er al met al spectaculair uit. Schulting hield er overigens geen verwondingen aan over.

,,Dit incident, deze 500 meter, heeft mij op scherp gezet’’, verklaarde ze de valpartij. ,,Ik had m’n verlies moeten nemen. Maar dat vind ik best lastig want ik wil gewoon altijd winnen. Nu kreeg ik een penalty. Was dit op een EK gebeurd, dan had ik m’n klassement kunnen verkloten. Ik moet zoiets dus voortaan maar voor lief nemen. Ik moet het voor lief nemen dat ik tweede word. Dan heb ik in elk geval wel de punten. Af en toe moet je op je vingers worden getikt zodat je een volgende keer intuïtief anders reageert. Dit overkomt me dus een volgende keer niet nog een keer.’’

Van Ruijven

Schulting duidde haar verlies in een prachtige zin: ,,De grootste winst van dit weekend, zit 'm in dat verlies. Ik ben even op m’n nummer gezet.’’

De wedstrijd in Thialf was bovendien de eerste zonder Lara van Ruijven. Van Ruijven overleed afgelopen zomer tijdens een trainingskamp in de Pyreneeën in een Frans ziekenhuis totaal onverwacht aan een auto-immuunziekte. Ze was nog maar 27 jaar.

Schulting: ,,Toen we met onze relayploeg de trap opliepen naar het ijs, zei Jeroen (bondscoach Otter, rl): doe wat Laar ook zou doen. Gewoon hard starten en daarna controleren. Moesten we met z’n allen lachen. We zijn er niet emotioneel onder geworden, maar we hadden er allemaal zin in die relay weer te rijden. Het was niet beladen nee. Dat klinkt hard, maar iedereen heeft gewoon weer zin om wedstrijden te rijden. We moeten door, moeten het toch weer samen oppakken.’’

Komend weekeinde mogen de shorttrackers wederom de ijsbaan op, sab voor de nationale afstandstitels, alweer in Thialf en alweer zonder publiek. Of Knegt daar zin in heeft? ,,Krekt safolle as dit wykein.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct