Teddy Witjes (rechts) als aanvoerder van het nationale CP-voetbalteam in fel duel met Uilke van der Meer, bij Read Swart zijn ploeggenoot. FOTO HENK JAN DIJKS

Fries duo in CP-voetbalteam: van trainingskamp naar tentjes

Teddy Witjes (rechts) als aanvoerder van het nationale CP-voetbalteam in fel duel met Uilke van der Meer, bij Read Swart zijn ploeggenoot. FOTO HENK JAN DIJKS

Na Rio de Janeiro 2016 verdween CP-voetbal van het programma van de Paralympische Spelen en daarmee ook de A-status van de (Friese) internationals. Maar de ambities en dromen blijven.

Eigenlijk lacht Teddy Witjes (21 jaar) altijd. Maar zaterdag was de glimlach op zijn gezicht net iets breder dan normaal. Met het Nederlands CP-team speelde Witjes een oefenwedstrijd – zeven tegen zeven, zonder buitenspel, met een kleiner veld en kleinere goals en inrollen in plaats van ingooien – tegen het derde elftal van Read Swart uit De Knipe, de ploeg waarmee hij normaal gesproken zijn wedstrijden speelt.

,,Hartstikke leuk om mee te maken’’, glunderde Witjes. ,,Ik heb al mooie wedstrijden mogen meemaken, maar dit is toch wel speciaal. Dat ik dan ook nog aanvoerder mocht zijn, maakte het helemaal bijzonder. En het is ook fijn dat mijn ploeggenoten van Read Swart een keer konden zien en ervaren wat CP-voetbal nou eigenlijk is.’’

Naast de deur

Behalve Witjes was ook Stefan Boersma van de partij. De keeper van SC Joure (zondag 2) vond het ook wel eens lekker, zo’n oefenwedstrijd vlak naast de deur.

,,Onze ploeggenoten liepen allemaal te zeuren dat ze zo ver moesten reizen en vroeg op moesten, maar wij Friezen moeten dat eigenlijk altijd. Dus dat mocht best eens een keer andersom zijn.’’ Op woensdag 29 november komt Oranje overigens nog een keer naar Friesland, dan voor een krachtmeting in Joure.

Sinds kort draait het nationale CP-team weer. Het Oranje voor spelers met een lichamelijke beperking (cerebrale parese) door een hersenbeschadiging, die meestal het gevolg is van een complicatie tijdens de geboorte, viel na de Paralympische Spelen van Rio de Janeiro uit elkaar. De nationale sportkoepel NOC-NSF draaide de geldkraan dicht omdat CP-voetbal van het paralympisch programma verdween.

A-status kwijt

,,Sinds 31 oktober 2016 hebben we geen A-status meer’’, vertelt Boersma, die mede daardoor weer bij zijn ouders in Joure ging wonen. Daarvoor woonde hij doordeweeks in de buurt van Papendal, waar Oranje vijf dagen per week trainde. ,,Een zwart gat was het niet, maar het was wel wennen. Ineens moet je iets anders vinden om te doen.’’

Boersma werkt inmiddels bij Randstad, waar hij medewerker is op het gebied van arbeidsparticipatie van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt door een handicap. Mooi om te doen, maar voetbal blijft zijn passie, al probeerde hij ook andere dingen uit. ,,Ik heb meegedaan aan een paralympische talentendag. Daar werd ik gescout voor atletiek, wielrennen en roeien.’’

Die laatste sport viel voor de 23-jarige Jouster direct af, maar de andere twee vindt Boersma nog altijd heel interessant als paralympisch alternatief. ,,Ik hou in ieder geval contact met Eelke van der Wal uit Holwerd, de bondscoach van de paralympische wielerselectie. Wie weet ga ik daar na het EK CP-voetbal weer eens over nadenken.’’

Combineren is zwaar

Want in de zomer van 2018 mag Nederland de Europese titelstrijd organiseren en daar willen Boersma en Witjes – ‘ik heb niks anders geprobeerd, want het is voor mij voetbal of niks’ – hoe dan ook bij zijn. Daarom blijven ze international.

,,Al is de combinatie best wel eens zwaar’’, aldus Witjes. ,,We trainen minder vaak nu, maar ik combineer het met werken als logistiek medewerker bij Bakker Warehouse en Transport.’’ Na die fysieke inspanning nog eens volle bak gaan op de KNVB-campus in Zeist is niet altijd eenvoudig. ,,Al voel je de vermoeidheid al snel niet meer als je eenmaal lekker aan het voetballen bent.’’

Ook al is er minder geld beschikbaar voor de selectie van bondscoach Max Raeven (de opvolger van Marcel Geestman, die Oranje in Rio naar de vierde plaats leidde en op het EK 2014 naar zilver), de nationale selectie gaat er nog altijd vol voor.

Niet paralympisch genoeg

,,Alleen moet je nu genoegen nemen met simpelere dingen’’, weet Boersma. ,,We zijn drie jaar geleden op trainingskamp in Ethiopië geweest. Prima hotel, goed eten en dus geen zorgen. Nu kampeerden we een paar weken geleden in tentjes, ergens bij Tilburg, om de kosten te drukken.’’

Het Friese duo hoopt dat CP-voetbal voor 2024 terugkeert op de Paralympische Spelen, onder meer dankzij een strengere keuring. Zo zou de laagste categorie - een CP-voetballer krijgt een classificatie variërend van 5 tot en met 8 - wel moeten afvallen, volgens Boersma.

,,Het probleem is eigenlijk dat we niet paralympisch genoeg waren. Je ziet de beperking niet altijd direct, zeker niet bij de jongens die ‘een 8’ zijn. De sport moet mondialer worden. Maar dan helpt het niet als je niet meer paralympisch bent…’’

Minpunt

Overigens noteerde Witjes zaterdag één minpuntje tijdens een verder voortreffelijke dag: het dienblad vol bier dat na afloop in de kleedkamer van het winnende Read Swart (5-4) terechtkwam, moest hij dit keer aan zich voorbij laten gaan.

Weer die lach, gecombineerd met een veelbetekenend gebaar richting zijn kleding. ,,Dat kan als international nu niet, hè?’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct