Gelaten en strijdbaar. Ronduit slecht, maar ook behoorlijk goed. Initiatiefloos en initiatiefrijk. SC Heerenveen was het zondag allemaal tegen Vitesse (1-1).

Zo boekte SC Heerenveen weer een gelijkspel tegen een club uit de top van de eredivisie, nadat vorige week PSV in het Abe Lenstra-stadion op 2-2 was gehouden. Zonder twijfel een knappe prestatie, waarbij het opvallend was hoeveel raakvlakken het duel met Vitesse vertoonde met de wedstrijd van een week eerder.

Opnieuw toonde de ploeg van Johnny Jansen twee totaal verschillende gezichten, keurig verdeeld over de eerste- en tweede helft.

Vreselijk slecht was in Arnhem het spel voor rust, toen de voetballende bijdrage van Heerenveen beperkt bleef tot zielloze lange ballen op Henk Veerman.

Fris en gretig voetbalde de ploeg van Jansen echter in de 45 minuten die volgden, resulterend in de verdiende gelijkmaker. Heerenveen kreeg in die goede tweede helft via Benjamin Nygren zelfs de grootste kans op de overwinning.

Urgentie

Het verschil in niveau, mentaliteit, volwassenheid – eigenlijk in alles – zorgt ervoor dat je eigenlijk geen stempel op dit elftal kunt drukken. Ook ‘wisselvallig’ dekt de lading niet, want onderaan de streep zit er toch iets onverzettelijks in deze ploeg. Heerenveen verloor dit seizoen immers nog maar twee duels.

Een verklaring zit ’m vermoedelijk in het gegeven dat Heerenveen zelf het spel niet hoeft te maken. Het is een opvatting die te rechtvaardigen valt, toegespitst op de kwaliteiten van de spelers bovendien. Maar je kunt daar natuurlijk ook in doorslaan.

Zowel tegen PSV als Vitesse, maar eerder ook tegen de mindere goden RKC Waalwijk en ADO Den Haag (1-1) liep Heerenveen geregeld zó ver achteruit, dat ongemerkt nagenoeg alle creativiteit en het collectieve gevoel van urgentie uit de ploeg sloop.

Urgentie die er natuurlijk wél is wanneer Heerenveen moet jagen op de gelijkmaker. ,,Het lijkt wel alsof we eerst op achterstand moeten komen, voordat we zelf strijd gaan leveren”, verzuchtte Sherel Floranus, die kort in de tweede helft voor de 1-1 zorgde.

,,Soms moet ik de knuppel bij ons in het hoenderhok gooien”, erkende Jansen, die met stemverheffing en de nodige krachttermen zijn selectie toesprak in de rust. ,,We toonden te veel ontzag voor Vitesse. Kom op man, denk ik dan, gooi dat van je af.”

Mulder

Jansen en Floranus, maar ook doelman Erwin Mulder en de goed ingevallen Rami Hajal, zochten de verklaring voor de ronduit slechte eerste helft vooral in de instelling.

Wie Heerenveen langs die meetlat legde, zondag in het Gelredome, kan inderdaad niet anders dan concluderen dat het elftal voor rust pijnlijk tekortschoot.

Nagenoeg alle persoonlijke duels werden immers verloren, waarbij er negatieve uitschieters waren voor Benjamin Nygren, Oliver Batista Meier en de boomlange spits Henk Veerman. Bovendien was het in balbezit slordigheid troef. Zelfs Joey Veerman zat, een enkele flits van klasse daargelaten, aanvankelijk totaal niet in de wedstrijd.

Toch bleef de schade beperkt tot slechts één tegentreffer. Dat was grotendeels te danken aan de ‘gouden driehoek’ achterin. Erwin Mulder bewijst zich het hele seizoen als een betrouwbaar sluitstuk, terwijl de centrale verdedigers Pawel Bochniewicz en Jan Paul van Hecke, zoals elke week, weer talloze ballen uit het strafschopgebied wegwerkten.

Opleving

Hoe anders waren de verhoudingen na rust. Plots kletste Heerenveen als collectief de duels in, was Joey Veerman zijn naaste belager Oussama Tannane geregeld de baas en beten de backs Lucas Woudenberg en Sherel Floranus zich vast in de vleugelaanvallers van Vitesse, dat zich zichtbaar geen raad wist met de opleving van Heerenveen.

,,Wij hebben een talentvolle ploeg, met jongens die zich echt willen ontwikkelen”, zei Jansen. ,,Tegelijkertijd moeten we ongelooflijk scherp en gretig in de wedstrijden zijn. Want zijn we ook maar iets te afwachtend, of te bleu, dan wordt het gewoon matig. En ja, dan krijg je grote fases van wedstrijden zoals we die gezien hebben tegen PSV en Vitesse.”

Jansen vervolgde: ,,Daar staat tegenover dat wij een enorme bereidheid hebben om tegengoals te voorkomen. We hebben dit seizoen nog maar twee keer verloren. We zijn voor heel veel ploegen gewoon een stugge en taaie tegenstander. Daar ben ik eigenlijk wel heel blij mee.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
SC Heerenveen
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct