Sonny Stevens was vroeger een veel scorende spits, maar voelt zich tegenwoordig heerlijk onder de lat in Leeuwarden.

Voor Cambuurdoelman Sonny Stevens is 2020 voor altijd het jaar van de misgelopen promotie, maar er is zoveel meer

Sonny Stevens was vroeger een veel scorende spits, maar voelt zich tegenwoordig heerlijk onder de lat in Leeuwarden. Foto: Henk jan Dijks

Het jaar 2020 zal voor Sonny Stevens voor altijd het jaar van de misgelopen promotie zijn. De doelman die voor Cambuur zo belangrijk is, laat zijn leven er niet door beïnvloeden. Hij kon er zelf immers niets aan doen en bovendien is er zoveel meer.

M uziek

Natuurlijk staat ie aan. De Top 2000 is zijn ding wel. ,,Ik hou van dat soort muziek’’, zegt Sonny Stevens. ,,Als ik naar de radio luister, is het bijna altijd Radio 10 of Veronica. Op de club staat ie er ook op. Lekker bij het ontbijt.’’

Zelf heeft de 28-jarige doelman van Cambuur niet gestemd voor de Top 2000. Wel kijkt hij naar de keuzes van anderen. Vooral de lijstjes die buiten de gebaande paden wandelen, spreken hem aan. Op de afspeellijst op Spotify die hij met een vriend heeft samengesteld staan ook zulke uitschieters. ,,Het is een lijst met muziek uit de seventies, eighties en nineties. Stones, Creedence, AC/DC, Queen, maar ook Italiaanse muziek.’’

Hij heeft een andere smaak dan de meeste spelers in de kleedkamer van Cambuur. Daar klinkt vaak rap en Nederhop. Af en toe komt er wel eens een hit uit de jaren 80 of 90 voorbij. ,,Dan neemt Gio (Giovanni Korte, red.) de box over.’’

Zelf speelt Stevens nooit de rol van dj in de kleedkamer. ,,Ik denk niet dat veel mensen daar mijn muzieksmaak waarderen’’, zegt hij lachend. ,,Hoeft ook niet hoor. Ik kan alles wel luisteren en als ik even wat anders wil, doe ik mijn AirPods in en luister ik naar mijn eigen afspeellijst.’’ Zeker vlak voor een wedstrijd kiest hij voor zijn eigen muziek.

Stevens luistert niet alleen via digitale streamingsdiensten, maar heeft thuis ook een platenspeler staan. ,,Mijn dochter vindt dat ook fantastisch. Die mag dan samen met mij de plaat erop leggen. Ze vraagt vaak wanneer we weer een plaatje gaan draaien.’’ Meestal is dat tijdens het eten of als Stevens even rust op de bank.

Momenteel ligt er een plaat van Eros Ramazotti op de speler. ,,En ik heb ook Adriano Celentano op vinyl. Ook Italiaans. Billy Joel luister ik ook veel. Die heb ik voor mijn verjaardag gekregen. En John Mayer ligt ook bovenaan. Spotify is fantastisch, want dat is gemakkelijk, maar de handelingen die je bij platen draaien moet verrichten zijn ook leuk. Het heeft iets authentieks.’’

Wat Stevens op 1 zou moeten zetten, hij heeft geen idee. Er is zoveel moois. Dat Danny Vera Nederland vanavond 2020 uitzingt met zijn Rollercoaster vindt hij wel mooi. Een keer wat anders dan Queens Bohemian Rhapsody. ,,De afgelopen jaren kon je de top-10 wel uittekenen toch.’’

Voetbal

Als Danny Vera is uitgezongen, is het bewogen jaar 2020 voorbij. Wat blijft het meest hangen? ,,Toch wel dat we uiteindelijk niet zijn gepromoveerd.’’ Samen met alle andere ellende die corona met zich meebracht natuurlijk. ,,Eigenlijk hadden we op voetbalgebied een fantastisch jaar, alleen jammer dat het halverwege niet is beloond.’’

Hij heeft het onrecht achter zich gelaten. Al snel. ,,Boos ben ik ook niet echt geweest, wel teleurgesteld. Het is zuur dat je zo’n goed seizoen eigenlijk voor niks hebt gespeeld. Maar we hoefden niet bij onszelf te rade te gaan, want we hebben zelf niets verkeerd gedaan.’’

Toen de competitie werd stilgelegd, zat Stevens aan de kant van ‘het zal wel goedkomen’. Maar er van uitgaan, deed hij niet. Dat is immers de goden verzoeken. ,,Ik ben geen doemdenker, maar als je al gaat verwachten dat het goedkomt, kan het negatief uitpakken. Dan kun je er maar beter van uitgaan dat het niet gaat lukken, want als het dan positief uitpakt, kun je alleen maar blij zijn.’’

Die vreugde bleef uit. Was de competitie uitgespeeld, dan had Stevens nu weer in de eredivisie gespeeld. Daar is hij van overtuigd. ,,Met nog negen wedstrijden te gaan en de voorsprong die wij hadden, kun je wel gaan rekenen. We stonden ook niet door geluk bovenaan. De kwaliteit was het hele seizoen hoog.’’

Dat gold zeker ook voor de prestaties van de doelman. Niet voor niets waren de kop en de staart van het team in de zomer prioriteit voor technisch manager Foeke Booy. Hij wilde spits Robert Mühren en doelman Stevens zo snel mogelijk weer vastleggen. De ene voor de doelpunten, de andere om ze te voorkomen.

Twaalf keer hield Stevens in de 26 wedstrijden van het kalenderjaar 2020 de ‘nul’. ,,Niet verkeerd, maar dat kan nog steeds beter’’, zegt hij. ,,In het begin van dit seizoen gaven we gemakkelijk doelpunten weg. Het was toen ook puzzelen met fitheid en blessures.’’ Hij baalt van onnodig weggeven doelpunten. ,,Maar als ze de bal na een mooie aanval in de winkelhaak knallen, kun je gewoon klappen.’’

Spits

Scoren deed hij zelf ook in de jeugd. Hij kreeg van zijn vader John de keepersgenen mee. Pa Stevens keepte voor Ajax, AZ en DS’79, maar moest door blessures al op zijn 25ste stoppen. Sonny Stevens zag zijn vader dan ook nooit keepen. ,,Hij heeft me ook nooit gepusht. Maar misschien ging het onbewust wel kriebelen, omdat ik foto’s, filmpjes en oude shirtjes zag.’’

Sonny Stevens begon echter aan de andere kant van het veld. In de jeugd van Always Forward in Hoorn was hij spits. Hij was goed in scoren. ,,Ik had mazzel dat ik wat groter was dan de rest. Bij mij was het de bal inspelen, draaien en ik had een aardig schot. Dan was het vaak hangen.’’

Een lach klinkt. Stevens denkt terug aan het jaar in de E’tjes toen hij ook ging keepen. ,,Een helft keepen en de andere helft in de spits’’, vertelt hij. ,,Eigenlijk was dat een schandalige competitie, want we werden vliegend kampioen. Ik kreeg nul doelpunten tegen en werd ook topscorer met iets van 64 doelpunten.’’

Het seizoen erop werd Stevens volledig keeper. Na dat seizoen in de D-pupillen verkaste hij naar FC Volendam, waar hij aan zijn profcarrière werkte. Die bracht hem met FC Twente in de eredivisie. Het werd in Enschede een ongelukkige tijd met veel fysieke tegenslag. Bij Go Ahead Eagles vond hij het plezier terug, waarna hij via Excelsior bij SC Cambuur belandde.

Gezin

In Leeuwarden tekende hij in de zomer tot vreugde van Booy en de supporters bij. Het waren niet de revanchegevoelens die hem uiteindelijk terugbrachten. ,,Het speelt wel een beetje, maar ik ben daar niet heel gevoelig voor. Wel heb ik het gevoel dat er hier nog wat afgemaakt moet worden.’’

Stevens keek in de zomer ook om zich heen. Over de grens. ,,Mijn droom is om nog eens een keer in het buitenland te spelen. Het gehele plaatje moet dan wel kloppen.’’ Dat was in de zomer niet het geval. Bovendien wilde zijn gezin ook wel eens een jaartje stabiliteit.

De laatste jaren verhuisden Sonny, vriendin Alison en hun inmiddels driejarige dochter Junes elk jaar. Van Enschede naar Antwerpen voor een lange revalidatie vanwege een kruisbandblessure, terug naar Enschede, toen naar Deventer en via Rotterdam uiteindelijk naar een appartement in hartje Leeuwarden.

Daar woont hij grotendeels, maar ook in geboorteplaats Hoorn hebben de Stevens nog een woning. Daar is hij dicht bij zijn en haar familie. De kerstdagen bracht hij door aan de andere kant van de Afsluitdijk. ,,Met kerst ben ik graag samen. Ik ben wel een familieman.’’

Hij gaat graag bij zijn familie op bezoek en ook daardoor vindt hij het door corona een lastige tijd. Knuffelen met zijn ouders doet hij even niet. Alleen dochter Junes mag dat nog wel. ,,Ik kan haar niet vertellen dat ze niet aan opa en oma mag komen. Ze is zo speels en trekt toch haar eigen plan. Anders moet je haar continu aan een tuigje hebben.’’

Wel proberen ze daar waar mogelijk de risico’s op een besmetting uit te sluiten. Dochter Junes gaat niet meer naar de opvang. Een oppas let nu op. Deels om risico’s met het oog op zijn voetballoopbaan uit te sluiten en deels ook doordat zijn vriendin een baan vlakbij Hoorn heeft verruild voor Harlingen. ,,En omdat wij vanwege corona ook niet meer elke dag twee keer trainen, kan ik ook meer thuis zijn bij onze dochter.’’

Schoenen

Een groot familiediner met kerst was even niet mogelijk, maar Stevens is een man die juist met zulke dagen zijn best doet om er goed uit te zien. Een net kostuum, bijpassende schoenen. ,,Het is bij ons thuis een ongeschreven regel dat we ons met kerst op ons best kleden.’’

Stevens volgt op sociale platformen graag de nieuwste modetrends en houdt ervan om dingen te combineren. ,,Ik heb wel een tik voor mode’’, erkent hij. En dan vooral schoenen. De kast bij binnenkomst in huize Stevens zit vol met schoenen. ,,Dan heb ik nog wat dozen vol schoenen en op mijn kamer staan er ook nog vele.’’

Tientallen paren heeft hij. Hoeveel weet hij niet. Het is vooral streetwear. Exclusieve sneakers van Nike Off-White bijvoorbeeld, die hij alleen bij speciale gelegenheden aantrekt. Stevens is er gek op. ,,Ik koop regelmatig nieuwe schoenen. Mijn vriendin weet wel dat ze me daar niet echt in kan temmen. Ze is gelukkig zelf ook niet vies van een paar schoenen hier en daar.’’

Aan voetbalschoenen ook geen gebrek in huize Stevens. Al zijn het er een stuk minder dan vrijetijdschoenen. Al een tijdje geeft hij op het veld de voorkeur aan zwarte schoenen. ,,Ook omdat ik nu met zwarte handschoenen speel. Die passen heel mooi bij dat zwarte pak.’’

Op het veld moet een keeper er goed uitzien, vindt Stevens. Kom bij hem niet aan met een fluorescerend clownspak en roze handschoenen. ,,Een keeperspak moet eigenlijk uit een kleur bestaan.’’ Bij Cambuur keept hij in zwart of groen. ,,Wit vind ik ook mooi, maar die hebben we niet.’’

De zwarte outfit heeft zijn voorkeur. ,,We hebben nu toevallig ook zo’n gele neonkleur gekregen. Daar ligt niet mijn voorkeur.’’ Gelukkig kan Stevens goed overleggen met materiaalman Paul Jansen. Die kent de voorkeuren van de doelman en het gele pak lag tot dusverre nooit voor hem klaar. ,,Misschien moet ik er wel een keer in spelen, maar hij zal dat niet snel opperen.’’ Een goed geklede doelman heeft uitstraling, vindt Stevens.

Op het veld is hij zelf een rustpunt. Hij haalt weinig gekke fratsen uit. ,,Ik ben vrij kalm, al probeer ik mensen wel te coachen op een manier waarop ze er wat aan hebben. Iemand de huid vol schelden heeft geen zin als diegene daarna geen pepernoot meer raakt.’’

Soms kan hij wel ontploffen. Als er tot drie keer dezelfde fout wordt gemaakt, komt ook bij Sonny Stevens de stoom uit de oren. ,,Dan helpt de zachte hand even niet. Ik weet inmiddels wel hoe ik de jongens in ons team moet benaderen. Dat weet ik meestal vrij snel bij een nieuwe club. Een leerproces is het. Als ik tot mijn 38ste mag blijven keepen, zal dat tot die tijd ook zo blijven.’’

Vuurwerk

Liever dan zijn mond laat Stevens zijn handen en voeten spreken. Het moet uiteindelijk leiden promotie naar de eredivisie. Daar is heel Cambuur aan toe. ,,Hopelijk kunnen we de lijn van 2020 doortrekken in 2021.’’

Stevens’ contract loopt nog een seizoen door. De droom om ooit nog eens naar het buitenland te gaan wakkert ook nog onverminderd door. ,,Eerst hier mooi afsluiten’’, zegt hij beslist. ,,Maar het lijkt me ook fantastisch om een keer met mijn gezin in het buitenland te wonen.’’

Niet toevallig heeft Italië de voorkeur. De voorliefde voor Italiaanse muziek is er niet voor niets. ,,Maar ook het eten en de mensen daar trekken. We zijn er regelmatig op vakantie geweest.’’ Hij pint zich echter niet vast op Italië. ,,Scandinavië lijkt me ook prachtig. Zuid-Europa sowieso ook en Duitsland heeft ook prachtige competities.’’

Maar eerst Cambuur. Vanaf middernacht ligt het roerige jaar 2020 definitief achter hem. Normaal sluit Sonny Stevens een jaar af met een knallend vuurwerk. Hij houdt ervan. ,,Het is jammer dat het dit jaar niet mag.’’ Normaal vierde hij oud en nieuw groot met vrienden of familie. Stevens was de man die voor het vuurwerk zorgde.

Hij verzamelde de centen van een mannetje of vijftien, twintig en bestelde dan bij de verzorger van Go Ahead Eagles een flink pakket. ,,Heerlijk om met zijn allen naar buiten te gaan voor een vuurwerkshow. Ik hoef het niet allemaal per se zelf af te steken, maar het is mooi om het allemaal in rook te zien opgaan.’’

Als dat in 2021 maar niet geldt voor de promotie. Want 2021 moet voor Sonny Stevens voor altijd het jaar van de terugkeer naar de eredivisie worden.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct