Aletta van Popta (rechts) viert de winst van de Jong Famme Partij met Anne Monfils.

Een bijzonder cadeau voor Aletta van Popta: 'In hiele moaie ferrassing'

Aletta van Popta (rechts) viert de winst van de Jong Famme Partij met Anne Monfils. FOTO HENK JAN DIJKS

Ze was eigenlijk gestopt met kaatsen. Voor Aletta van Popta was de zege op de Jong Famme Partij met het afdelingspartuur van Groningen alleen al om die reden een prachtig cadeau.

Aletta van Popta (20) zocht haar maten Hiske Zeinstra (21) en Anne Monfils (22) een minuut of tien na de laatste slag nog maar een keer op, vlak voordat ze in de bloedhitte richting huis ging. ,,Bedankt foar hjoed hin”, zei ze. En nog een keer: ,,Bedankt.”

Hadden Zeinstra en Monfils geen mailtje gestuurd aan leden van de Groninger kaatsvereniging Wezon De Sterke Earm met de vraag of er nog iemand met hen een partuur wilde vormen op de klassieker voor juniorenkaatssters, dan zou Van Popta immers nooit op de lijst hebben gestaan.

Sri Lanka

Van Popta, afkomstig uit Lollum, wilde heel graag meedoen. Ook al had ze dit jaar nog geen bal geslagen. Ze was van harte welkom bij Monfils en Zeinstra, die de vorige twee edities van de Jong Famme Partij ook al wonnen namens Groningen, maar dan met Marrit Zeinstra.

Eigenlijk had Van Popta dit jaar twee maanden in Sri Lanka moeten verblijven. Ze studeert fysiotherapie aan de Groninger Hanzehogeschool en deed een minor ontwikkelingssamenwerking. ,,Om de teory yn de praktyk te bringen, moast ik nei it bûtenlân.” De coronapandemie gooide roet in het eten, Van Popta kreeg een vervangende opdracht.

Omdat ze dus aanvankelijk naar Azië zou gaan, had ze besloten het kaatsen te laten voor wat het is. ,,Ik soe de hiele earste syklus misse. Dan hie ik dêrnei wer stelle moatten en sa. Neat wurdich. Ek omdat ik it keatsen der foar opsein hie, baalde ik hiel bot dat Sri Lanka net trochgie.”

Eerste partij

Zonder al te grote verwachtingen toog ze zaterdag naar Mantgum. Niet alleen voor Van Popta was het de eerste partij van het jaar, ook Hiske Zeinstra had nog niet gekaatst. Anne Monfils – opslager, achterinse én aanjager – was de enige van de drie die al eerder op de velden had gestaan.

Niettemin ging het uitstekend. In de eerste omloop moest Workum eraan geloven: 5-2 en 6-6. Daarna volgde Mantgum, een partuur dat door de uiteindelijke winnaressen vooraf als lastig werd ingeschat: 2-5 en 0-6. Vervolgens werd Easterein (1-5 en 4-6) opgerold en in de finale wachtte Makkum, met Larissa Smink (16), haar nicht Anouk (18) en de 19-jarige Kim Dijkstra, die de nacht tevoren was teruggekomen van een trip naar Berlijn.

Die drie hadden in de halve eindstrijd verrassend afgerekend met Wommels. Rixt Wijnia, Sjanet Wijnia (laat terug van vakantie in Italië) en Martzen Deinum knokten zich in die partij weliswaar terug van 5-2 naar 5-5, maar bij 6-2 in het laatste eerst plaatste Kim Dijkstra een beslissende zitbal. Wommels ging fel in verweer, in de stellige overtuiging dat de bal het perk niet had gehaald. De protesten haalden niks uit.

Kramp

De clash kostte zoveel energie, ook door de warmte, dat het beste bij de Makkumer dames er in de finale wel af was. ,,Nei it earste earst koenen wy eins al net mear”, vertelde Anouk Smink. Ze gaf tijdens het slotstuk haar functie als achterinse over aan Kim Dijkstra wegens kramp in beide kuiten.

,,Besikest der tsjin Grins fansels noch wat fan te meitsjen, mar it siet der net echt mear yn”, zei Smink. ,,Ach, wy binne hartstikke bliid mei de twadde priis. En it wie hiel moai dat we Wommels, de favoryt, ferslein ha. Ek al hienen wy it yn dy partij eins earder ôfmeitsje moatten. Ik ha hjoed kwa opslaan myn top helle. It útslaan hie wat better kinnen. As team kinne we mei dizze prestaasje seker fierder.” Volgend jaar meldt Makkum zich opnieuw.

Voor Anne Monfils, die de finale op 5-2 en 6-2 besliste met een zitbal, was het de laatste Jong Fammen. In 2018, na haar eerste krans in Mantgum, was ze emotioneel omdat ze ,,nei in kloatejier” voor zichzelf bewees toch echt wat in haar mars te hebben. Vorig jaar was de overwinning een beetje verwacht. En zaterdag? ,,Wy wienen gjin favoryt en dochs winne we”, zei ze. ,,Sa woe ik it hjir fansels hiel graach ôfslute. It fielde as hienen wy al moannen oefene mei syn trijen.”

Dat vond Aletta van Popta ook. ,,Dit is echt bysûnder”, zei ze. ,,Unfoarstelber eins. Dit is in hiel moaie ferrassing.”

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct