De uit de hand gelopen hobby van Janieke Popma

Wat het mooiste is aan haar positie? De ‘onmogelijke ballen’ van de grond halen. Volleybalster Janieke Popma: ,,Libero is echt myn plakje.’’

Trrriiing! De bel gaat aan het Martiniplein in Sneek. De voordeur wordt via een touwtje opengetrokken. ,,Hoi!’’, klinkt het boven bij het trapgat. Daar staat Janieke Popma, de twintigjarige libero van VC Sneek.

Niets doet in eerste instantie vermoeden dat er topvolleybalsters in het huis wonen. Boven de voordeur staat een leeg blikje energiedrank. Bij binnenkomst een aantal fietsen en een tafeltennistafel. Wie bovenkomt en rechtsaf slaat, komt echter in een omgebouwde fitnesszaal. Dat is wat minder studentikoos.

Popma ploft op een bankje in de zaal. ,,Wy kinne hjir wol even sitte. Se binne noch oan it iten.’’

De geur van een pastamaaltijd kringelt door het huis. Popma, naast volleybalster vierdejaarsstudente fysiotherapie, woont er met ploeggenote Anniek Siebring, trainer Marnick Lith en Niels Wienbelt, libero van het mannenteam.

Een echt volleybalhuis. ,,Wy slúte gjin minsken út, mar moatst der wol by passe. Wa wol no mei al dy follyballers wenje?’’, zegt ze met een knipoog.

Drukke periode

De volleybalsters van Sneek zitten in een drukke periode. Na de bekerwinst moest het team van Petra Groenland toewerken naar de nacompetitie. De huidige derde plaats is niet voldoende voor een plaats in de finale, waarin Sneek de landstitel wil verdedigen.

In Ootmarsum speelt Sneek vanavond - zonder Hester Jasper, die met Oranje actief is op het jeugd-EK - de cruciale wedstrijd tegen Set Up, dat vier punten voor staat maar een wedstrijd meer heeft gespeeld. Bij winst heeft Sneek het bereiken van de finale weer in eigen hand. Puntenverlies betekent zo goed als zeker einde verhaal.

loading

De Snekers trainden deze week drie keer. Soms een uur, soms twee uren. Groenland wil haar speelsters niet overbelasten. ,,Petra hat in plan makke foar de wedstriid tsjin Set Up en ik hoopje dat wy dat útfiere kinne. As wy de bal in soad fan ’e grûn krije en harren gek meitsje, dan ha wy in goeie kâns.’’

En laat dat nu net de taak zijn van Janieke Popma: de ballen ‘van de grond halen’. Als libero speelt ze een belangrijke rol binnen het team.

Popma was zestien toen ze bij Sneek voor het eerst meedeed in de eredivisie. Door haar coach Martje de Vries werd ze op haar veertiende omgeturnd van passer-loper tot libero.

Onzichtbaar

Een onzichtbare positie, geeft ze toe. Een libero mag niet aanvallen, staat altijd achter in het veld en heeft verdedigen en passen als primaire taken. Punten scoren kan theoretisch gezien wel, maar dat gebeurt zelden. ,,Ik ha wolris by fersin skoard’’, zegt Popma lachend. ,,As de bal tafallich goed falt, kin dat.’’

Als ze niet goed in de wedstrijd zit, kan Janieke Popma dat niet compenseren door aanvallende geestdrift. ,,Dan komt der wol wat druk op te lizzen. Foar guon minsken is it dus ek wat in ûnsichtbere posysje, ek al ha ik in wyt shirtsje oan...’’

Popma doelt op het feit dat een libero een contrasterende outfit draagt. ,,Mar ik kin der ekstra fan genietsje as dy oaren in punt meitsje en de ballen deryn slaan. Ik tink by de trainingen ek nea: goh, ik wol ek even in baltsje slaan.’’

De positie van libero past de 1,70 meter lange Popma als gegoten. Ze zou niets anders meer willen. Vanwege haar ‘tekort’ aan lengte veranderde ze op haar veertiende van positie. Een libero moet makkelijk bij de grond kunnen voor verdedigende acties en daar is Popma bij uitstek geschikt voor. Van een pancake - met de hand plat op de grond een bal in het spel houden - kan ze intens genieten. ,,Dit is no echt myn plakje. Ik helje myn enerzjy út it ferdigenjen.’’

loading

Voetbalfamilie

Popma kwam op 16 september 1996 ter wereld in Blauwhuis. Jongens uit het dorp gingen voetballen, meisjes volleyballen. Ze begon op haar achtste en ging enkele jaren later naar Sneek.

Janieke Popma komt uit een voetbalfamilie. Heit Gerard en haar vier ooms Johan Gerard, Obe, Niek en Anton voetbalden als de ‘fameuze vijf’ van Blauwhuis tegelijkertijd in het eerste elftal van de zondagvereniging, waar broer Johannes nu actief is.

De familie staat in het dorp ook bekend om de bakkerij, die Johan Gerard bestiert. ,,Dat fyn ik wol hiel moai. Dy bakkerij is al sa lang fan ús. Fan myn omke, myn pake, syn âlden en ek dêrfoar noch. Ik soe net witte hoe lang we dy bakkerij al ha.’’

Janieke is door haar prestaties met Sneek - twee landstitels, twee nationale bekers en een Super Cup - inmiddels de bekendste van de Popma’s. Dat heeft ze bij wedstrijden niet altijd in de gaten. Toch wordt ze regelmatig aangesproken over het volleybal. ,,In soad minsken folgje Snits. Mar wy binne dochs by Podium.TV te sjen en minsken lêze de kranten fansels ek.’’

Met haar twintig jaar is Popma al een ervaren speelster binnen het team. Een brandende ambitie om naar het buitenland te gaan is er niet. Plezier staat voorop en niet alles mag wijken voor de sportcarrière. Popma hecht waarde aan haar sociale leven in Friesland. Belangrijker vindt ze het om haar studie af te maken en werk te vinden als fysiotherapeute. ,,Miskien kom ik fia staazje wol ergens binnen.’’

Hobby

Ook al speelt ze in de eredivisie, Popma ziet het volleyballen nog steeds als hobby. Dat kan ook bijna niet anders, want ze krijgt er niet voor betaald. Daar is in de Nederlandse eredivisie bij de meeste clubs geen geld voor.

,,Ik bin der in soad mei dwaande en wy spylje op it heechste nivo fan it lân, mar dochs bin ik amateur. Dat fielt wol wat skeef. It is in hobby dy’t wat út de hân rûn is.’’

Popma’s huisgenoten hebben het eten op en het is bijna tijd om te trainen. Ze mag weer verdedigen en passen. Smashen zit er niet in. Ook al deed ze dat als meisje nog wel, ze heeft het sindsdien niet gemist. ,,En ik kin net iens oanfalle.’’

Dat klinkt nuchter. Lachend: ,,Ja, mar sa bin ik wol in bytsje. En it is ek sa. Ik kin it net.’’ Je ziet het haar denken: laat mij maar rennen, ‘vliegen’, glijden en pancakes maken.