Bauke Mollema viert zijn overwinning tijdens de vijftiende etappe van de Tour de France in 2017 tussen Laissac en le Puy.

De meest gedenkwaardige overwinningen van Bauke Mollema volgens hemzelf

Bauke Mollema viert zijn overwinning tijdens de vijftiende etappe van de Tour de France in 2017 tussen Laissac en le Puy. Foto: ANP

Voor de tiende keer gaat Bauke Mollema (33) van start in de Ronde van Frankrijk. Zijn beste prestatie was de zesde plaats in de legendarische Bau en Lau-Tour van 2013, maar ook de heroïsche etappezege van 2017 ligt nog vers in het geheugen. Beide krijgen een plekje in zijn eregalerij, evenals vijf andere hoogtepunten van het noordelijke klimbeest. Mollema’s Mooiste, geautoriseerd door de meester zelf.

1. Ronde van Lombardije (2019)

Na 100 meter kijkt Bauke Mollema over zijn schouder om te zien wie er nog in zijn wiel zitten. Verbazing maakt zich van hem meester op deze zaterdag, de 12de oktober, als hij niemand ziet. Zo even was hij nog in het gezelschap van Egan Bernal, Alejandro Valverde en Primoz Roglic, maar de kanonnen houden op de klim naar Civiglio de benen stil op het moment dat hij aanzet.

Iedereen zit klaarblijkelijk al op zijn limiet na alle vermoeienissen van de 113de editie van Il Lombardia. Mollema eigenlijk ook. Toch bedenkt de Groninger zich niet. Hij buigt zich in zijn karakteristieke houding over zijn stuur en besluit door te rijden, zo hard en zo ver mogelijk als hij kan richting de eindstreep in Como. Roglic stelt nog een poging in het werk de taaie noorderling terug te pakken, maar tevergeefs. Tijdens de laatste kilometers weet Mollema dat ze hem niet meer bij zullen halen.

loading

Na een indrukwekkende solo van 19 kilometer kan hij een monument bijschrijven op zijn palmares. Voor het eerst sinds Hennie Kuiper in 1981 krijgt de Ronde van Lombardije weer een Nederlandse winnaar. In de laatste bocht voor de finish ziet hij in een flits nog net de roze hoed van moeder Anko, die met een vriendengroep traditiegetrouw de herfstklassieker bezoekt. Het draagt allemaal bij aan de emoties die even later volgen op het podium.

De ontlading, het Wilhelmus , het besef dat hij een droom heeft waargemaakt. Ze zorgen voor tranen die opwellen in de ogen van de anders zo nuchtere noorderling. Hij twijfelt er niet aan dat deze overwinning met stip op één moet staan in Mollema’s Mooiste. ,,Eén van de grootste eendagskoersen ter wereld met een geweldige historie. Bovendien doet de kans om één van de vijf monumenten te winnen zich niet vaak voor. Veel minder vaak dan een Touretappe bijvoorbeeld. Dat maakt het extra bijzonder. Het is zonder twijfel mijn mooiste overwinning tot nu toe.’’

2. Etappezege Tour de France (2017)

Voor het eerst in zijn carrière begint Bauke Mollema in 2017 zonder klassementsambities aan de Tour de France. Hij heeft de Giro dat jaar al in de benen en wordt zevende in de Italiaanse ronde. In Frankrijk is hij in principe eerste luitenant van kopman Alberto Contador, maar al snel blijkt dat El Pistolero niet in de vorm van zijn leven verkeert.

Als de klassementsambities van de Spanjaard na een week om zeep zijn geholpen, krijgt Mollema van de ploegleiding te horen dat hij voor eigen kansen mag rijden. Een ritzege zou de Tour van de Amerikaanse equipe nog enige glans kunnen geven. Mollema pakt het twee vingers dikke rondeboek erbij en kruist de vijftiende etappe van Laissac naar Le Puy-en-Velay aan. Daar zouden kansen kunnen liggen.

Op die 16de juli voelt Mollema zich de hele dag goed. Als hij 30 kilometer voor de eindstreep in de kopgroep om zich heen kijkt, beseft hij dat hij het niet op zijn explosiviteit moet laten aankomen. Dan delft hij het onderspit in de sprint. Dus de stoute schoenen maar aantrekken en ontsnappen, in zijn eentje. ,,Het was een soort intuïtie, ik dacht, ik moet er gewoon voor gaan’’, zegt Mollema achteraf.

Met zijn lichaam zwoegend van links naar rechts ramt hij zo hard mogelijk op de pedalen. Op het laatste klimmetje voelt hij nog de hete adem van zijn achtervolgers als ze hem tot 11 seconden naderen, maar Warren Barguil, Tony Gallopin, Primoz Roglic en Diego Ulissi hebben het nakijken. Solo komt de Groninger over de eindstreep. Mooier bestaat niet. Eerst schudt hij zijn hoofd. Dan spreidt hij zijn armen. De linkervuist in de lucht. Dan weer beide armen gespreid. ,,Mijn zwaarste 30 kilometer ooit. Ik heb nog nooit 30 kilometer solo gereden, ook niet als amateur’’, blikt hij terug. Het is elke pedaalslag waard geweest.

3. Podiumplaats en puntentrui Vuelta (2011)

,,Leuk voor later.’’ Met die droge constatering viert Bauke Mollema in de zomer van 2019 het feit dat hij door de dopingschorsing van Juan José Cobo met terugwerkende kracht alsnog een podiumplaats behaalt in de Vuelta van 2011. Hij eindigt dat jaar in eerste instantie op de vierde plaats achter de Britten Bradley Wiggins (derde) en Chris Froome (tweede) en winnaar Cobo, maar schuift alsnog een plekje op als de zondaar hangt.

Het is natuurlijk niet de manier waarop hij derde wil worden. Niettemin is het zijn beste prestatie in een grote ronde ooit. Bovendien is Mollema met het veroveren van de groene puntentrui de nationale opvolger van Jan Janssen, die dat in 1968 presteert. ,,Ik kan me die ontlading in Madrid nog goed herinneren’’, vertelt Mollema anno 2020, als hij terugdenkt aan de eindsprint waarin hij negende werd, voldoende voor het groen. ,,De enige leiderstrui die ik in een grote ronde heb gepakt.’’

loading

Met de puike prestaties in de Vuelta vestigt Mollema zijn naam definitief in de internationale wielerwereld. Na een vierde, een derde en een tweede plaats in verschillende bergetappes rijdt hij tijdens de tiende etappe zelfs even in de rode leiderstrui.

Bij thuiskomst ziet Mollema zichzelf beloond met de titel Wielrenner van het Jaar. Ook wordt hij Sportman van Groningen. Prompt is hij de kroonprins van het Nederlandse wielrennen. Iedereen wil wat van hem bij terugkomst in Nederland. Hij zit zelfs bij Pauw & Witteman . Het is één van de weinige verzoeken waar hij op ingaat. ,,Een beetje aandacht is leuk, maar dit hoeft van mij niet heel lang zo door te gaan’’, klinkt het op zijn Baukes. Veel liever zoekt hij die dagen de rust op met vriendin Jane op hun geliefde Ameland.

4. Clásica San Sebastian (2016)

Nee, het is geen revanche voor zijn vrije val in de laatste week van de Tour de France, zo laat Bauke Mollema weten als hij na de Spaanse heuvelklassieker Clásica San Sebastián van 2016 zijn tot dan toe grootste overwinning uit zijn wielerloopbaan viert. ,,Ik had geen bevestiging nodig van wat ik in huis heb. Ik weet wat ik kan.’’

In de Tour van dat jaar strijdt de klimmer lang om het podium, maar een val in het zicht van Parijs gooit roet in het eten. Een week later bevestigt de dan 29-jarige Mollema zijn topvorm op de Boulevard Zumardia. Hij steekt zijn beide armen de lucht in als hij over de finish komt, maar zijn gezicht verraadt weinig emoties. De blijdschap zit van binnen. ,,Alleen komt het er op dat moment zo niet uit, omdat ik de laatste twee kilometers al wist dat ik zou gaan winnen’’, stelt Mollema na afloop nuchter vast.

Vlak na de top van de slotklim rijdt hij weg uit een groep met Tony Gallopin, Alejandro Valverde en Joaquim Rodriquez. Op de meet heeft de geboren Zuidhorner 17 seconden voorsprong. Het is een bevestiging van wat iedereen allang weet. De Clásica San Sebastian zit hem als gegoten. Na vier top tien-noteringen is het dit jaar echt raak. In de jaren erop finisht Mollema nog als tweede en derde, maar alleen in het seizoen 2016 wordt hij vereeuwigd met de Baskische hoed - de txapela - op zijn hoofd.

5. Tour de l’Avenir (2007)

Het is 3 jaar nadat hij nog dagelijks op zijn gewone stadsfiets met een gemiddelde van 35 kilometer per uur van huis in Zuidhorn naar school in Groningen tuft. Het is ook 3 jaar nadat hij zich op zijn roze, roestige racefiets voor het eerst meldt bij de Noordelijke Wielervereniging Groningen (NWVG). In een veel te groot wielershirt van Rabo, een oude wielerbroek met zijn ondergoed er nog onder en een helm die tien maten te groot is doet hij moeiteloos mee met de grote jongens op het wielerbaantje. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is draait de dan 17-jarige Mollema een gemiddelde van 46, 47 per uur tussen de beste tien renners van de avond.

Op zijn 20ste, als Nico Verhoeven hem allang heeft ingelijfd met een beloftencontractje bij Rabobank, stelt de ploegleider hem op in de Tour de l’Avenir, de Ronde van de Toekomst. In de kleine Tour de France, zoals de beloftenkoers ook wel wordt genoemd, gooit de Groninger hoge ogen. Mollema wordt na Joop Zoetemelk (1969) en Fedor den Hertog (1972) de derde Nederlander ooit die de Tour de l’Avenir wint. Vijf winnaars grijpen later ook het eindklassement van de Tour de France: Felice Gimondi, Joop Zoetemelk, Greg LeMond, Laurent Fignon en Miguel Indurain. Het geeft maar aan hoe groot de wedstrijd is.

loading

Mollema’s kostje is gekocht. Met de eindzege in de Ronde van de Toekomst op zak kan hij bij elke topploeg een vet contract tekenen. Voor een renner met zijn kwaliteiten heeft een beetje ploegleider al gauw een jaarsalaris van 75.000 euro over. De groten der aarde die hem dat jaar zien fietsen in de Tour de l’Avenir voorspellen Mollema een grote toekomst. ,,Een excellent renner, zowel in de klim als op het vlakke’’, spreekt Bernard Hinault vol bewondering.

Rabobank is er als de kippen bij om het beloftencontract van hun jonge renner om te zetten in een volwaardig profcontract. ,,Het is eigenlijk nog steeds de grootste etappekoers die ik heb gewonnen’’, zegt Mollema 13 jaar later. ,,Een wedstrijd met heel veel historie. Ik ben er toch wel trots op dat ik die achter mijn naam heb staan.’’

6. Etappezege Vuelta (2013)

Een dag van tevoren heeft hij precies in zijn hoofd hoe hij het wil aanpakken. Bauke Mollema heeft er op die elfde september al een dijk van een seizoen opzitten. In het voorjaar boekt hij een paar prachtige top 10-noteringen in de grote klassiekers. Hij rijdt een uitstekende Ronde van Zwitserland. En tijdens de Tour de France laat hij het Nederlandse wielerbloed koken. Hij ontketent in het Noorden met ‘Mollemania’ zelfs een regelrechte rage. De klimmer uit Zuidhorn eindigt dat jaar op de zesde plaats in de eindrangschikking van La Grande Boucle.

De Vuelta verloopt qua klassement niet zoals het moet, maar de Groninger weet van de Ronde van Spanje toch een succes te maken door in de zeventiende etappe van Calahorra naar Burgos toe te slaan. Bij de bookmakers is Mollema die dag bepaald geen favoriet. Het is een rit met een vlakke aankomst en de noorderling staat toch vooral te boek als iemand die bergop zijn mannetje staat. Mollema blijkt evenwel een alleskunner te zijn, zeker in deze waaierkoers waarin Belkin-ploegleider Erik Dekker van tevoren precies aangeeft waar het peloton gaat breken.

Met dank aan Erik Dekker benadrukt Mollema dan ook na afloop. ,,Zonder zijn info was dit niet gelukt.’’ Ook in de slotkilometer verloopt alles precies zoals de gebraden haan het zich heeft voorgesteld. Op 800 meter voor de finish valt het stil. ,,Voor mij perfect’’, analyseert Mollema later. ,,Lang genoeg om het vol te houden en te kort voor de sprinters om nog iets te organiseren.’’

7. De Tour van Bau en Lau (2013)

Deze wordt op eigen verzoek van Mollema aan het rijtje toegevoegd. Laurens ten Dam en hij zetten het Nederlandse wielrennen in 2013 weer op de kaart door lang stand te houden in de top van het klassement. ,,Misschien leverde het geen ereplaats op zoals de andere hoogtepunten in dit rijtje, maar het was toch wel heel mooi wat er toen in het land gebeurde’’, haalt Mollema, die als zesde eindigde, herinneringen op aan de legendarische Bau en Lau-Tour van 2013. ,,Een bijzonder hoofdstuk waar ik goede herinneringen aan bewaar. Vooral de manier waarop het toen ging.’’

Mollema doelt op het feit dat Nederland Wielerland massaal voor de buis kruipt om te vieren dat ‘we’ weer meetellen na alle dopingellende en een flink aantal mindere jaren. Mollema werkt zich vanaf de Pyreneeën op in het klassement en staat na de dertiende etappe tweede achter de onaantastbare Chris Froome. In de slotweek is het beste eraf bij de dan 26-jarige Groninger die vanwege klachten aan de luchtwegen aan de antibiotica moet. Ten Dam staat op zeker moment vijfde, maar ook Lau is aan slijtage onderhevig. Hij eindigt als dertiende. ,,Het zijn drie fantastische weken geweest’’, blikt Mollema terug.

Het is een schitterend rijtje, Mollema’s Mooiste. Toch blijft er nog genoeg te wensen over meent de renner, die als het even kan zeker tot zijn 38ste door wil gaan. ,,Als ik mag kiezen, zou ik nog wel een keer wereldkampioen willen worden’’, klinkt het lachend. ,,Of de Olympische Spelen? Die zou ik misschien nog liever winnen. Het Europees kampioenschap. Ook mooi om een jaar in zo’n trui te rijden. Of een andere mooie klassieker winnen, dat lijkt me ook wel wat. Een etappezege in de Giro ontbreekt ook nog. Je hoort het wel, er zijn nog meer dan genoeg uitdagingen de komende jaren.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct