2007-04-29 15:05:30 HEERENVEEN - Vreugde bij Heerenveen Afonso Alves, die vier keer scoorde, heeft de stand op 3-1 gebracht, zondag tijdens de competitiewedstrijd sc Heerenveen-Feyenoord (5-1) in Heerenveen.

De band van Afonso Alves met SC Heerenveen is voor altijd

2007-04-29 15:05:30 HEERENVEEN - Vreugde bij Heerenveen Afonso Alves, die vier keer scoorde, heeft de stand op 3-1 gebracht, zondag tijdens de competitiewedstrijd sc Heerenveen-Feyenoord (5-1) in Heerenveen. ANP PHOTO KOEN SUYK

Onnavolgbaar waren zijn acties en duizelingwekkend de statistieken, voordat Afonso Alves met een knal vertrok uit het stadion van SC Heerenveen, vernoemd naar de enige voetballer die beter was dan hij. Nooit zal de club de Braziliaanse superspits vergeten. Zoals Alves omgekeerd Heerenveen nooit vergeet.

De spits van de Seleção voetbalde bij SC Heerenveen.

Laat deze zin, voordat u verder leest, nog eens goed op u inwerken. Want het blijft in retrospectief een surrealistisch verhaal: Afonso Alves, die op sportpark Skoatterwâld een paar vrije trappen in de kruising krulde, vervolgens een paar broodjes haalde aan het Molenplein in Heerenveen, om daarna via Schiphol te reizen naar Brazilië, waar hij zich met onder anderen Ronaldinho, Kaká en Robinho meldde voor een interland.

Trots, blijdschap en dankbaarheid

Met afstand was 2007 het beste jaar van zijn carrière. Afonso Alves geeft het onomwonden toe, in een beeldgesprek via de telefoon. ,,Ik heb nooit beter gevoetbald dan toen”, zegt Alves. ,,Wat ik voel als ik terugdenk aan mijn periode bij Heerenveen? Trots, blijdschap en dankbaarheid.”

Makkelijk was het overigens niet om een afspraak te maken met de inmiddels 39-jarige oud-spits. Enthousiaste appjes op interviewverzoeken en foto’s uit zijn tijd bij Heerenveen werden aanvankelijk gevolgd door onbeantwoorde oproepen.

Groot is dan ook de verrassing als weken later blijkt dat Alves maar al te graag wil meewerken aan dit verhaal. De taal blijkt echter het voornaamste obstakel. Alves spreekt niet zo goed Engels. En als hij vertelt over SC Heerenveen, dan wil hij zeker weten dat hij de juiste woorden vindt. Het respect, ja, zelfs de liefde, is groot voor de club waar hij vanaf de zomer van 2006 tot januari 2008 speelde.

In een podcast van KOKO Radio blikt sportjournalist Sander de Vries met host Ton van der Laan terug op de periode van Alves in het shirt van SC Heerenveen en vertelt Sander de Vries hoe het gesprek met de superspits tot stand kwam. Het verhaal gaat onder de podcast verder.

Breedlachende Alves in beeld

Als eenmaal een tolk is gevonden, duurt het niet lang voordat een breeduit lachende Alves in beeld verschijnt, zittend op de veranda van zijn riante villa onder de rook van miljoenenstad Belo Horizonte. Hij woont er met zijn vrouw Fernanda en zoontje Arthur. Trots trekt Alves het vijfjarige ventje, gehuld in een Braziliaans voetbalshirt, voor de camera. Zijn andere zoon, de 21-jarige Filipe Henrique uit een eerdere relatie, woont in de Verenigde Staten.

Samen met zijn broer begeleidt Alves tegenwoordig Braziliaanse voetbaltalenten. Trainersambities heeft hij niet. Waarom zou hij zich storten in een hectisch bestaan bij een club? Liever besteedt hij zijn tijd aan zijn gezin. En aan zijn vrienden, met wie hij regelmatig lange fietstochten maakt, al is dat laatste momenteel onmogelijk. Het coronavirus slaat namelijk ongenadig hard toe in Brazilië. ,,De situatie in Belo Horizonte is relatief gezien oké”, vertelt Alves. ,,Maar we maken ons heel erg zorgen. De grote steden zijn dichtbevolkt, in kleinere steden ontbreken medische faciliteiten. Ik zit, zoals de meeste Brazilianen, voornamelijk thuis en hoop op betere tijden.”

T erug naar een warme zomerdag in 2006, toen Afonso Alves Martins Junior door Heerenveen werd gepresenteerd. Na lange onderhandelingen kwam de Braziliaan voor 4,2 miljoen euro over van Malmö, waarmee hij nog altijd de duurste voetballer in de geschiedenis van de club is. ,,Voor dat geld haalt Heerenveen natuurlijk geen slechte speler”, stelde Alves bij zijn presentatie. Zelfverzekerd: ,,Ik ben nu eenmaal niet gehaald voor de balletjes breed.”

Ja, knikt Alves nu, hij wist uiteraard dat hij tekende bij een goede club in de eredivisie, een competitie die bovendien hoger stond aangeschreven dan de Zweedse Allsvenskan, waar hij een jaar bij Örgyte en drie seizoenen voor Malmö voetbalde. ,,Maar verder? Ik wist eigenlijk niet zoveel van Heerenveen”, zegt Alves. ,,Toch verliep mijn aanpassing gemakkelijk. Toen ik vanuit Brazilië naar Zweden ging, was de stap veel groter. Örgyte was mijn eerste Europese club. Ik sprak de taal niet, de cultuurverschillen waren enorm. Ik had het dan ook moeilijk tijdens mijn eerste maanden in Zweden.”

Hulp van Hansson en Nilsson

,,Maar de verschillen tussen Zweden en Nederland zijn niet zo groot”, vervolgt Alves. ,,Wat ook hielp: bij Heerenveen voetbalden twee Zweedse jongens met wie ik kon communiceren. Petter Hansson en Lasse Nilsson hielpen me waar ze konden. Maar bovenal zorgde Heerenveen ervoor dat ik meteen kon presteren. Bij de eerste gesprekken met de clubleiding kreeg ik al een goed gevoel – en dat werd alleen maar bevestigd tijdens mijn eerste weken in Friesland. De club was goed gestructureerd, het team uitgebalanceerd.”

En dus deed Alves vanaf zijn eerste duel waarvoor hij was gehaald. Scoren. Met zijn linker- en rechterbeen. Kopballen. Vrije trappen en penalty’s. Moeiteloos wisselde hij kanonskogels af met ogenschijnlijk eenvoudige rolletjes en gevoelige stiftballen, niet in de laatste plaats tot verbazing van de spits zelf. ,,Ik had nooit verwacht dat het meteen zo goed zou gaan”, bekent Alves. ,,Het ging allemaal zo snel. Ik speelde in de eerste seizoenshelft niet eens altijd goed, maar scoorde wel vaak. En na de winterstop… Alles ging vanzelf. Tenminste, zo voelde het voor mij.”

Parallel aan de oplopende doelpuntenteller, die na zijn eerste seizoen bij Heerenveen stokte op 34 competitietreffers – na 31 wedstrijden – was zijn groeiende populariteit. Logischerwijs bij de supporters van Heerenveen, maar ook over de grens vielen zijn prestaties op. Ternauwernood greep Alves immers naast de Gouden Schoen, de prestigieuze prijs voor de beste schutter van Europa. Alves kwam uiteindelijk een treffer tekort, waardoor hij ingeklemd tussen Francesco Totti (AS Roma) en Ruud van Nistelrooij (Real Madrid) als tweede eindigde.

'Ik doe gewoon mijn werk'

Opvallend was hoe stoïcijns Alves die maanden met alle aandacht omging. Grootspraak kende hij niet; haast verlegen onder alle complimenten bedankte de Braziliaanse ster zijn ploeggenoten die hem in stelling brachten. En anders wees hij, haast klinisch, naar zijn job. Want ja, Heerenveen had hem toch simpelweg als doelpuntenmaker gehaald? ,,Je moet gewoon doen wat je moet doen”, zei een 26-jarige Alves destijds tegenover de Leeuwarder Courant . En gevraagd naar zijn toekomstdromen: ,,Wat heb ik aan dromen? Ik doe vandaag gewoon mijn werk en dan zie ik morgen wel weer.”

Alves had een stabiele achtergrond, zeker vergeleken met veel Braziliaanse topspelers voor wie voetbal gold als een vlucht uit de favela’s. Hij groeide op in Belo Horizonte, als jongste telg uit een gezin met drie kinderen. Zijn vader was brandweerman, moeder werkte in een bakkerij. Rijk was het gezin Alves niet, maar van armoede was ook geen sprake. Ze woonden pal naast een zandveldje waarop Afonso elke dag urenlang voetbalde. ,,Schieten, schieten, schieten, telkens proberen om het perfect te doen.”

Wie had kunnen denken dat het ooit zou leiden tot een uitnodiging voor het Braziliaanse voetbalelftal, mijmert Alves nu, als het voorjaar van 2007 ter sprake komt. ,,Opeens was ik international van Brazilië, was ik onderdeel van de ploeg die in de zomer de Copa América won”, zegt de spits. ,,Mijn leven veranderde voorgoed, want als speler van de Seleção geniet je veel bekendheid en krijg je dus meer mogelijkheden. Ik heb dat allemaal aan Heerenveen te danken.”

De Transfersoap

T och kenmerkt de periode van Afonso Alves bij SC Heerenveen zich niet alleen door juich- en succesverhalen. Onmogelijk kun je voorbijgaan aan de transfersoap die begon in de voorbereiding op het seizoen 2007-2008, toen Alves tien dagen te laat terugkeerde van zijn vakantie – en die zes maanden later eindigde met een knallende arbitragezaak in Zeist, compleet met verrassende plotwendingen, keiharde beschuldigingen en radeloze technisch directeuren.

,,Er waren wat problemen en conflicten”, zegt Alves met gevoel voor understatement. Lachend: ,,Geen club wil natuurlijk een voetballer zoals ik kwijtraken... Je moet je voorstellen dat ik bij Heerenveen terugkeerde als Braziliaans international. Ik kreeg heel veel aanbiedingen van andere clubs. Dat had ik nooit eerder op zo’n manier meegemaakt. Het was een turbulente tijd. Maar ik heb, denk ik, ook laten zien dat het niet veel invloed had op mijn spel.”

Onmiskenbaar doelt Alves op het thuisduel met Heracles (9-0). Zeven doelpunten scoorde de spits, die een paar weken eerder nog was uitgejouwd door de supporters van Heerenveen. ,,Mijn vrienden in Brazilië geloofden de uitslag niet”, zegt Alves. ,,Ik weet nog heel goed dat de coach (Gertjan Verbeek, red.) me vlak voor tijd naar de kant haalde, terwijl hij al drie keer had gewisseld. Zodat de supporters voor me konden applaudisseren. Een onvergetelijk moment.”

Alves vertrok uiteindelijk voor 18 miljoen euro naar Middlesbrough, voetbalde later voor een drietal Qatarese clubs en werd eenmaal topscorer van Azië. Maar zo goed als bij Heerenveen werd hij nooit meer. Heel even lonkte zelfs een rentree, in 2013, maar verder dan een paar trainingen met de beloften kwam Alves niet. Twee jaar later beëindigde hij zijn carrière.

Alves nog een keer in pompeblêdenshirt?

Toch is er een kans dat de Braziliaanse spits nog eenmaal het pompeblêdenshirt aantrekt. Alves is uitgenodigd voor de jubileumwedstrijd met clublegendes van Heerenveen op 12 september, al is het door de coronacrisis nagenoeg uitgesloten dat het duel dit jaar doorgaat.

,,Het lijkt me fantastisch om terug te keren naar Heerenveen”, zegt Alves. ,,De laatste keer dat ik in het stadion was, zag ik een grote foto van mezelf aan de muur. Dat verbaasde me, maar ik zie het vooral als een erkenning voor het goede werk dat ik heb geleverd. Ik heb een bijdrage mogen leveren aan de successen van de club – en omgekeerd heeft Heerenveen een grote rol gespeeld in de persoon die ik nu ben. Vandaar dat ik Heerenveen altijd ben blijven volgen. Mijn band met de club is voor altijd.”

menu