Jasper ter Heide, hier in actie tegen FC Dordrecht, wacht geduldig op een nieuwe kans bij Cambuur.

Cambuur-verdediger Jasper ter Heide heeft een blessure op het verkeerde moment: 'Extra zuur dat ik tegen Jong Ajax niet in de basis sta'

Jasper ter Heide, hier in actie tegen FC Dordrecht, wacht geduldig op een nieuwe kans bij Cambuur. Foto archief Henk Jan Dijks

Hij draagt een oer-Hollandse naam, maar Jasper ter Heide is trots op zijn Koreaanse roots. De Cambuur-verdediger is vastbesloten om ooit het geboorteland van zijn vader te ontdekken.

Voetballen voor volle tribunes in het Cambuur-stadion. Jasper ter Heide is een half jaar in Leeuwarden, maar wacht nog immer op een echt avondje Cambuur. Hij weet wat hij kan verwachten. Vorig jaar speelde hij immers met Jong Ajax, de tegenstander van vanavond, in Leeuwarden.

Hij ervoer de vijandelijkheden die vanaf de tribune in de richting van hem en zijn ploeggenoten werden geslingerd. ,,Ik moest wel lachen, want toen wist ik eigenlijk al dat ik hier ging spelen.’’ Zijn oude club won een kleine elf maanden geleden met 0-2.

Een herhaling van dat scenario wil Cambuur vanavond hoe dan ook voorkomen. Ter Heide zal er in elk geval alles aan doen, mocht hij binnen de lijnen komen. ,,Ik heb daar zes jaar gespeeld. Daarom is het extra zuur dat ik niet in de basis sta.’’ Hij wil de Amsterdammers maar wat graag laten zien wat hij kan. ,,Het zorgt voor extra motivatie.’’

Tegelijk is Ter Heide realistisch. Een doorbraak in het eerste van Ajax zat er voor hem simpelweg niet in. ,,Ik was al 21 jaar en zat nog bij Jong Ajax.’’ Met ploeggenoot Sven Nieuwpoort had hij het er onlangs nog over. ,,Toen hij bij Ajax zat, was het heel normaal dat je op je 21ste nog bij de beloften zat. Tegenwoordig ben je op je twintigste al een ervaren spelen. Op zestienjarige leeftijd breken ze al door.’’

Eigenlijk dacht ik dit seizoen in de eredivisie te spelen. En dat had ook gemoeten. Dan volgend seizoen maar. Dat is een realistisch doel

Bij Cambuur is hij weer gewoon een jonge jongen. Al voelt Ter Heide dat hij snel volwassen wordt. In een eerste team spelen, geeft een heel ander gevoel dan voetballen bij een beloftenteam, waar alles draait om het eerste elftal. ,,Iedereen zet hier toch net een stapje extra.’’ Tegen zijn oude club zou Ter Heide dolgraag nog een stap extra doen.

Hij draagt een oer-Hollandse naam, maar wie Jasper ter Heide ziet, denkt niet meteen aan een uit de klei getrokken Hollandse jongen. Hij lacht. Ter Heide is een zoon van een Koreaanse vader en een half-Indonesische moeder.

Het Koreaanse bloed heeft duidelijk gewonnen. ,,Mijn vader is op zijn derde geadopteerd’’, legt Ter Heide uit. ,,Daarom voel ik me ook niet helemaal Hollands. Je ziet er toch anders uit. Ja, ik voel me wel Koreaans.’’

Ter Heide trekt de mouw van zijn dikke jas een stukje op en toont twee Koreaanse tekens, die op zijn onderarm zijn getatoeëerd. ,,Ze staan voor respect. Ik heb ze vooraf wel drie keer laten checken. Straks staat er iets raars. Je wilt niet dat er bijvoorbeeld rauwe inktvis op je arm staat.’’

Respect naar anderen toe is heel belangrijk in zijn familie. Bescheidenheid ook. ,,Dat ben ik wel’’, zegt Ter Heide. ,,Al zullen mijn zusjes zeggen dat het beslist niet zo is.’’ Zij zien de voetballer van Cambuur toch vooral als hun vervelende oude broer. ,,En dat is nog zachtjes uitgedrukt.’’

Een van zijn zusjes leert samen met zijn vader de Koreaanse taal. Een tijdje terug ging zijn vader voor het eerst terug naar Korea. Zijn familie kent hij niet, maar het gezin wilde zien waar de roots liggen. Jasper ter Heide bleef thuis vanwege zijn verplichtingen op het voetbalveld. ,,Mijn vakantie ligt niet op hetzelfde moment. Maar ik wil er zeker nog eens heen.’’

Zijn ouders en zusjes zijn Ter Heides grootste fans. Met zijn vader stond hij ook geregeld op de golfbaan van Heemskerk, op vijf minuten rijden van zijn ouderlijk huis in Assendelft. Al sinds zijn tiende slaat hij een balletje. ,,Sinds ik in Leeuwarden woon, golf ik minder.’’ Ook met oud-ploeggenoot Sven Botman golfde hij geregeld. ,,Maar die zit nu in Lille, dus dat is wat lastig.’’

Ambities om te slagen op de golfbaan heeft hij niet. ,,Ik zou best op de Tour willen uitkomen na het voetbal, maar dat gaat ‘m niet worden.’’ Eerst maar eens slagen bij Cambuur. ,,Eigenlijk dacht ik dit seizoen in de eredivisie te spelen. En dat had ook gemoeten. Dan volgend seizoen maar. Dat is een realistisch doel.’’

Ter Heide hoopt zijn steentje bij te kunnen dragen, maar moet op dit moment wachten op een nieuwe kans. Door de blessure van David Sambissa begon hij het seizoen als linksback. Toen de Fransman terugkeerde, verhuisde Ter Heide naar rechts. ,,Tegen Helmond Sport ging ik eruit met een blessure aan de knie.’’

De tweede helft in Helmond was het omslagpunt in het nog prille seizoen. Voor die tweede helft liep het seizoen nog niet zoals gewenst, maar na een donderspeech van Henk de Jong begon het na rust te lopen. Daarna was de schwung terug. ,,Die tweede helft ging fantastisch, ja’’, weet Ter Heide. ,,Dat was niet het goede moment om geblesseerd te raken.’’

In het bekerduel tegen RKC keerde Ter Heide terug in de ploeg. Deze keer op zijn favoriete positie als controlerende middenvelder, de plek waarop trainer Richard Witschge hem in de A1 van Ajax neerzette. Ter Heide maakte een gedegen indruk, maar zit gewoon weer op de bank. Geduldig wacht hij op een nieuwe kans. ,,Het is zaak om het zo goed te doen dat de trainer niet meer om me heen kan.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct