Henk de Jong op de training in het Cambuurstadion.

Cambuur-trainer Henk de Jong mag even niet knuffelen

Henk de Jong op de training in het Cambuurstadion. FOTO HENK JAN DIJKS

Henk de Jong, donderdag 56 geworden, heeft een hectisch jaar achter de rug, zowel sportief als privé. Maar de trainer van Cambuur vergeet niet meer dat hij ook moet genieten. ,,Het zou oneerlijk zijn als ik dat niet doe.’’

Een zucht klinkt. Het zijn ingewikkelde tijden voor een voetbaltrainer. ,,Het is niet anders, maar het is wel heel vervelend aan het worden’’, zegt Henk de Jong. Vorige week was de hoofdtrainer van Cambuur niet op de club omdat hij ten prooi was gevallen aan buikgriep. Deze week miste hij trainingen, omdat zijn vrouw Diana klachten had. ,,En er heerst ook nog gewone griep in de groep.’’

Een hoestje, een kuchje, buikpijn. Het maakt niet uit. Bij welke klacht dan ook, de speler in kwestie moet thuisblijven. ,,We nemen geen risico’s en daar sta ik volledig achter.’’ De Jong heeft het er razend druk mee, ook als hij niet fysiek aanwezig is in het stadion. ,,Gelukkig heb ik heel goede trainers om me heen, want ik ben met zoveel andere dingen bezig. Ik ben nu echt meer een manager.’’

Het overleg met de medische staf is al weken intensief. De Jong denkt na over hoe zijn ploeg de uitwedstrijden gaat aanvliegen. Misschien dat de stafleden met eigen auto’s moet rijden, zodat de spelers meer ruimte in de bus hebben en zonder mondkapjes kunnen reizen. Anders is het wel een lange zit naar MVV. En wat te doen met de lunch onderweg? Het zijn vragen die De Jong dagelijks bezighouden.

‘Dit nieuws had impact’

Van een rustige voorbereiding op weg naar de eerste competitiewedstrijd, vrijdagavond tegen NEC, is geen sprake. ,,Het is ook wel weer interessant’’, zegt De Jong. ,,Ik leer totaal anders denken en ook om dingen los te laten. Een coronageval in de groep? Streep door die speler en naar de volgende.’’

Dat klinkt heel gemakkelijk, maar toen De Jong twee weken geleden geconfronteerd werd met de positieve coronatest van Calvin Mac-Intosch was hij danig van slag. En met hem de hele ploeg. ,,Ik had echt geen zin om die avond te voetballen. We verloren van een heel goed FC Volendam. Dat was normaal misschien ook wel gebeurd, maar dit nieuws had veel impact.’’

De Jong praat open over het coronageval. Dat heeft hij zo afgesproken met de speler die zo belangrijk is voor het team. De trainer predikt openheid. ,,Ik snap dat de privacywet er is, maar als er corona is, dan moeten we open zijn. Wij hebben veel contact met de buitenwereld. Je kunt bij Cambuur geen bubbel creëren. Iedereen gaat na de training naar huis. Je kunt moeilijk zeggen dat ze hun familie niet meer mogen zien.’’

Dat zijn ploeg al in de voorbereiding te maken kreeg met corona ziet De Jong inmiddels als voordeel. Spelers en staf kennen nu de impact die het virus heeft en zijn gewapend als het weer gebeurt. ,,Je moet niet in de stress schieten, want elke ploeg krijgt er straks mee te maken.’’

Knuffel-Henk de Jong

Corona heeft Henk de Jong veranderd, hoe moeilijk hij dat ook vindt. De Drachtster is een man die mensen aanraakt. Een tikje op de arm, een hand, een schouderklopje. ,,Dat geeft mensen een goed gevoel.’’ Vriendelijkheid kost niets, is zijn motto. ,,Dat kan even niet. De knuffel-Henk de Jong is er niet meer. Ik hoop wel dat hij terugkeert.’’

Het is een hectisch voetbaljaar geweest. Henk de Jong keerde als trainer terug in Leeuwarden en stapte in een ware achtbaan, zowel sportief als privé. Waar zijn ploeg na een matige competitiestart heel snel begon te draaien als een trein, kreeg hij op persoonlijk vlak nogal wat leed voor de kiezen.

Het ene na het andere sterfgeval deed zich voor in zijn omgeving. Mensen die hem lief waren, vielen zomaar weg. Eentje in het bijzonder hakte er keihard in. De Jong vertelt met trillende stem over de impact die het overlijden van Roan Brilstra, die bij een steekpartij in Drachten om het leven kwam, op hem had. ,,Ik ken de ouders heel goed. Stonden we op oudjaarsavond bij het kistje van die jongen. Vreselijk. Daar heb ik echt maanden last van gehad.’’

Het zorgt ervoor dat de Drachtster sportieve tegenslag makkelijker kan relativeren. De beslissing van de KNVB om Cambuur als koploper niet te laten promoveren, heeft hij geaccepteerd. ,,Maar die uitspraak heeft me wel geraakt.’’ Na die bewuste middag keerde de oude Henk de Jong weer even terug. De man die stil was en niet luisterde naar zijn omgeving.

Op de terugreis uit Leeuwarden kreeg hij in de auto zelfs ruzie met zijn vrouw. ,,Toen heb ik de auto even stilgezet. Daar mogen wij geen ruzie om hebben, dat kan niet. Dat is ook niet eerlijk, want het is niet haar schuld.’’ Toen de excuses waren gemaakt, kon de reis weer verder. ,,Op wie je gek bent, word je boos’’, zegt De Jong, naar een oud Duits spreekwoord.

‘Waarom zo kortzichtig?’

De Henk de Jong van nu is een ander persoon dan de man die begin 2013 plotseling voor de eerste keer hoofdtrainer werd van Cambuur en meteen kampioen werd. Op slag was hij een bekende Nederlander en werden zijn uitspraken overal in de media uitvergroot. ,,Je zegt een paar keer wat gekke dingen en dan word je wat bekender met die dikke kop.’’

Hij moest er aan wennen dat iedereen een mening over hem had. ,,Ik had daar wel last van. Wat zeggen de mensen over je? Ik ben iemand die overal wil helpen en dan worden de meest afschuwelijke dingen over je geroepen. Waarom? Waarom zo kortzichtig?’’ Tegenwoordig leest hij niets meer. ,,Als ik niet kijk, heb ik er ook geen last van.”

Het maakt hem prettiger in de omgang. Dat zeggen zijn vrouw en kinderen en ook vrienden. Vroeger was De Jong altijd met voetbal bezig, 24 uur per dag. Maar er is meer. Vissen, mountainbiken of golfen met broer René en zijn kameraad Jan. ,,Voetbal gaat ook wel door als ik er niet ben.’’ De afgelopen weken zijn daar het tastbare bewijs van.

Voetbal geeft minder stress dan acht jaar geleden. Een ding is nog wel hetzelfde. De Drachtster staat achter de dingen die hij roept. Toen de KNVB de voor Cambuur desastreuze beslissing nam, sprak De Jong er schande van. Henk de Jong werd Henk the John, die op de BBC mocht vertellen over het onrecht. ,,Ik sta daar nog altijd voor 100 procent achter.’’

Overal waar De Jong komt, wordt hij nog herinnerd aan die periode. In de winkel, bij het tankstation, in de stad. ,,Zelfs in Rotterdam gaan de autoramen naar beneden omdat mensen je erover willen aanspreken.’’ Even steekt de woede de kop op. ,,De KNVB wilde het dit seizoen weer op dezelfde manier doen. Dan heb je dus echt niets geleerd. Gelukkig hebben ze dat aangepast. Nu moet er 85 procent van de wedstrijden zijn gespeeld.’’

Geen abc’tje dit seizoen

Nog een keer hetzelfde scenario zou desastreus zijn, denkt De Jong. ,,Mensen kopen één keer een seizoenkaart voor niks. En sponsoren doen dat ook een keer uit sympathie. Maar dat doen ze niet nog een keer.’’ De Jong vindt het zonde dat het stadion vrijdagavaond niet meteen vol mag. Hij wil de fans zo graag wat teruggeven voor hun loyaliteit. Die duizenden verkochte seizoenkaarten, de files in Leeuwarden voor de stickeractie. Hij krijgt er weer kippenvel van.

Een abc’tje wordt het seizoen zeker niet. Cambuur zit in een heel andere positie dan een jaar geleden. Toen was er met al die nieuwe spelers geen enkele druk. Nu wel. De Leeuwarders worden door iedereen als een titelfavoriet gezien. En het seizoen wordt anders dan anders. ,,Randzaken kunnen best invloed gaan hebben’’, weet De Jong. ,,Er zal straks best een opleving van corona komen en misschien spelen we een periode niet.’’

Zekerheden zijn er nauwelijks, maar De Jong staat te popelen om te beginnen. Hij wil de vervelende periode achter zich laten. Stop! Voor de goede orde. Het was een hectisch jaar dat achter hem ligt, maar Henk de Jong heeft zeker ook volop genoten. ,,Wat ons voetbal betreft, vond ik het prachtig’’, zegt hij. ,,De ontwikkeling van het spel, prachtig. De samenwerking en ontwikkeling van de staf, echt mooi.’’

Van al die nieuwe spelers een selectie smeden die de promotie voor het oprapen had, er is voor een voetbaltrainer niets mooiers. ,,Je haalt jongens als Mees Hoedemakers en Jamie Jacobs van wie niemand weet wat ze kunnen en Robert Mühren die nooit meer een doelpunt maakt. En dan komt dit eruit. Het zou onterecht zijn als ik daar niet van genoten zou hebben.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct