Oldeboorn-voorzitter Jelle-Jacob de Vries (rechts) en mede-bestuurslid Tim Tjoelker voor het clubgebouw van de bijna honderd jaar oude voetbalvereniging.  foto lc

Bij Oldeboorn hebben ze niets te klagen

Oldeboorn-voorzitter Jelle-Jacob de Vries (rechts) en mede-bestuurslid Tim Tjoelker voor het clubgebouw van de bijna honderd jaar oude voetbalvereniging. foto lc

Aldeboarn. Dorp van de gondelvaart, de scheve kerktoren, een olympisch schaatskampioen en een wereldkampioen shorttrack. Gevoetbald wordt er ook, al bijna honderd jaar. ,,We hebben het aardig voor elkaar.’’

Er zijn clubs die er seizoen in, seizoen uit in slagen onder de radar te blijven. Wel elke maandag een vermelding bij de uitslagen, maar zelden een aansprekende prestatie. Geen platte kar, geen degradatie. Grijs.

Je zou het daarom typerend kunnen noemen dat het clubgebouw van voetbalvereniging Oldeboorn is opgetrokken uit grijze kunststofplaten. Daar is het echter niet minder mooi en functioneel om. Overigens haalde Oldeboorn door het clubgebouw negen jaar geleden wél prominent de krant, maar niet op een fijne manier. Nadat twee knapen met vuurwerk hadden gespeeld, gingen de kleedkamers in vlammen op.

‘In de brand, uit de brand’

Wie nu foto’s van de oude opstallen bekijkt, kan zich iets voorstellen bij de woorden van clubvoorzitter Jelle-Jacob de Vries. ,,Het was niet leuk, maar ook een kwestie van: in de brand, uit de brand. Voor het afgebrande gedeelte en de toen gespaard gebleven kantine is dit nieuwe gebouw in de plaats gekomen. Het is onderhoudsvriendelijk en duurzaam. Het dak ligt vol zonnepanelen. We zijn er erg tevreden mee.’’

Tevreden is ook een woord dat past bij Oldeboorn, club van 125 leden in een dorp met zo’n 1500 inwoners. Natuurlijk zijn er wensen en ook Oldeboorn voelt momenteel de coronacrisis. ,,We missen de onderlinge contacten en de inkomsten uit de kantine. Maar wij vallen niet om’’, aldus De Vries, de 25ste voorzitter in de clubgeschiedenis. ,,We zitten niet bij de pakken neer’’, vult Tim Tjoelker, bestuurslid wedstrijdzaken en coronacoördinator, aan. ,,Vrijdag gaan we volgens de nu geldende regels weer trainen.’’

Het vlaggenschip komt uit in de zondagse vijfde klasse B. Van de eerste drie duels zijn twee gewonnen. ,,Ik krijg bij de tegenstanders vaak te horen dat we een leuk voetballende ploeg hebben’’, zegt de 38-jarige voorzitter. Tjoelker (27): ,,Ik denk dat we in de vierde klasse mee kunnen.’’

Dat idee had het jonge bestuur – op De Vries na ook spelers van het eerste elftal – toen eerder dit jaar de competities waren afgebroken. ,,Je mocht een verzoek om promotie indienen. Wij dachten: waarom niet? Oké, we stonden zevende en wisten dat de kans klein was. Maar stél dat het was gelukt... Spelen in de vierde klasse is wel de doelstelling.’’

Derde klasse

De Vries weet hoe het is om op dat niveau te spelen. Sterker nog: hij was van de partij toen Oldeboorn geschiedenis schreef. ,,In 2006 promoveerden we naar de derde klasse. We wonnen de beslissingswedstrijd van Renado.’’

Tjoelker lacht. ,,Ik was daar als supporter bij, maar ik moet bekennen dat ik de winnende goal heb gemist. Ik stond op het bijveld met vriendjes te voetballen.’’ Die beslissende treffer werd gescoord door Anno Huisman. Hij is nog altijd een steunpilaar van het team. Vader Wieger Huisman is al bijna twintig jaar elftalleider. De Vries: ,,We hebben een jong bestuur, maar gelukkig kunnen we altijd terugvallen op mannen als Wieger en die van de onderhoudsploeg. Door hun inzet ligt onze accommodatie er piekfijn bij.’’

Na de promotie naar de derde klasse bereikte Oldeboorn zelfs nog de nacompetitie voor een volgende promotie. Dat zou de voetballers ongetwijfeld een gondelvaart hebben opgeleverd, denkt De Vries, die als B-junior debuteerde in het eerste elftal. ,,Weet je wie toen de trainer was? Mijn vader Bonne. Prachtig!’’

Het was het jaar 1998, rond de periode dat de club het 75-jarig bestaan vierde. Dat leverde naast veel plezier een onvergetelijk cadeau van de KNVB op. De afgevaardigde overhandigde de bondsvlag, maar bij het maken van dat dundoek was iets fout gegaan. In plaats van Oldeboorn was er Oldeboom opgedrukt...

Met de tijd meegegaan

Inmiddels worden bij Oldeboorn plannen gesmeed voor de viering van het honderdjarig bestaan. ,,In elk geval wordt ons hele archief gedigitaliseerd’’, aldus De Vries. Op sportief gebied zou minstens één promotie mooi zijn. Tjoelker: ,,Daarvoor is in de loop der jaren de basis gelegd. We hebben qua materiaal alles voor elkaar. De twee grasvelden liggen er prima bij, je zult geen lekke bal in ons materiaalhok vinden en de jeugdtrainers hebben goede kleding.’’ De Vries: ,,We zijn met de tijd meegegaan. De website is modern, veel zaken zijn gedigitaliseerd en de leden kunnen via de webshop kleding en meer spullen aanschaffen.’’

Natuurlijk zijn er wensen. Led-verlichting rond het trainingsveld bijvoorbeeld. Maar ook belangrijk: meer jeugdleden. ,,Nu hebben we vijf jeugdteams’’, zegt Tjoelker. ,,Voor de onder-17 en onder-16 is het niet gelukt, ook niet samen met Blue Boys, Akkrum en Irnsum. Dat was geen onwil, want de intentie om samen te werken is er wel degelijk.’’

De Vries: ,,Bij de senioren hebben we twee elftallen, de 35+ en een vrouwenteam. Ooit waren er zes elftallen. Het is nu goed te bezetten. Ieder lid weet dat er dingen gedaan moeten worden. De velden zijn de zomer goed doorgekomen omdat we een ‘sproeischema’ hadden. Onlangs hebben spelers van het eerste een zandbak aangelegd voor de kinderen. Qua saamhorigheid hebben wij geen klagen.’’

Tjoelker: ,,Dat is soms wel onze valkuil. We spelen samen, we besturen samen, alles doen we samen. Dan heb je de neiging het té vriendelijk te houden. Dat zegt de trainer ook wel eens: dat we de liefste jongetjes van de klas zijn. Het mag af en toe best wat scherper.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct