Frank Futselaar neemt in de duinen van Ameland afstand van Ronald Schroer.

Ameland Adventurerun als tussenstation voor Tokio

Frank Futselaar neemt in de duinen van Ameland afstand van Ronald Schroer. Foto Jan Spoelstra

Ronald Schroër werd als winnaar van de Adventurerun afgelost door Frank Futselaar. Schroër had er vrede mee. ,,Dit was het hoogst haalbare.’’

Met Ronald Schroër en Frank Futselaar kende de zestiende editie van de loop op Ameland een sterke bezetting op de halve marathon. Schroërs pr stond op 1.04,23 (uit 2012), terwijl Futselaar dit jaar op 1.05,11 kwam. Maar ook Lucas Nieuweboer (1.06,10) en de Fries Geart Jorritsma (1.06,22) stonden zaterdag op de eerste startrij. Het was dan ook geen verrassing dat deze vier na 3 kilometer als eersten het strand opkwamen. Met windkracht 7 in de rug vloog het tempo omhoog naar ruim 20 kilometer per uur.

Frank Futselaar gaf meteen zijn visitekaartje af door veel de kop te nemen. Na een lusje door de duinen kregen de lopers nog eens vier kilometer strand voor de kiezen. Futselaar en Schroër gingen daarna als leidend duo het duingebied in. De beslissing viel na ongeveer 13 kilometer. ,,Ik versnelde iets en hij bleef achter’’, aldus de 28-jarige Futselaar, uit Arnhem. Het verschil was een tijdje minimaal, maar liep in de slotfase nog fors op. In Nes finishte de winnaar na 1.07,52 en Schroër registreerde 1.08,18.

Leuke ervaring

Het parcoursrecord van Dennis Licht uit 2017 (1.06,55) bleef staan. Futselaar bekende dat hij onderweg wel aan die tijd had gedacht. ,,Zeker toen we na 10 kilometer doorkwamen in 31,20, maar wat we op het strand wonnen, verloren we later dubbel. Maar hier is de tijd niet belangrijk. Het is mijn eerste keer, maar het is een leuke ervaring. Mijn prioriteiten liggen elders. Ik wil in het voorjaar een snelle marathon lopen en hoop op de limiet voor de Olympische Spelen in Tokio. Ik heb 2.14,06 staan en de limiet is 2.11,30. De basis voor die tijd wil ik leggen in Kenia, waar ik zes weken ga trainen.’’

Lees ook: Adventurerun Ameland, met 4500 atleten aan de start, kent topbezetting

De 35-jarige Ronald Schroër besefte voor de start dat een herhaling van vorig jaar lastig zou worden. ,,Zijn pr is weliswaar langzamer, maar Frank heeft het in zich om in de 1,03 te lopen. Ik heb alles gegeven, maar meer zat er niet in. Onderweg heb ik een inschattingsfout gemaakt. Na het bos dacht ik zijwind te hebben en moest ik in mijn eentje volle bak tegen de storm in. Maar daar lag het niet aan hoor. In de eindsprint was hij mij toch de baas gebleven.’’

Jorritsma eerste Fries

Lucas Nieuweboer uit Zeist arriveerde als derde in 1.08,50 en na hem kwam Geart Jorritsma binnen in 1.09,56 en was daarmee de beste Fries. De in Oosterbeek woonachtige atleet ontbeerde snelheid en kracht. ,,Ik heb geprobeerd om met die jongens mee te gaan, maar met 20 kilometer per uur lag het tempo te hoog. Later kreeg ik Lucas nog in het vizier en heb ik geprobeerd aan te sluiten. Het verschil bleef lang gelijk, maar in de laatste 5 kilometer was ik op en liep hij weer verder weg.’’

Jorritsma verbaasde dit jaar vriend en vijand door in Enschede zijn eerste marathon ooit als test, zonder specifieke voorbereiding, te winnen in 2.26,34. Volgend voorjaar komt er een vervolg. ,,Dan wil ik weg voor een tijd van 2 uur 20 of sneller. Ik weet nog niet of het Rotterdam of Enschede wordt. Maar eerst nog een serie kortere wedstrijden zoals de halve van Egmond, de NK 10 kilometer en NK cross.’’

Parcoursrecord vrouwen blijft op naam Bouma

Bij de vrouwen won Saskia Weinans uit Gendringen in een matige 1.21,2. Ook hier kwam het parcoursrecord niet in gevaar. Stefanie Bouma liep in 2013 op het pittige parcours een snelle 1.15,17. De inmiddels in Zuidwolde woonachtige Friezin, al jaren achtervolgd door blessureleed, werd tweede bij de masters 35+ in 1.30,54.

,,Als ik morgen geen pijn heb, voel ik me nu gelukkig’’, reageerde ze cryptisch, ,,Ik loop louter voor mijn plezier en kan soms alleen om de dag trainen omdat mijn lichaam niet meer aan kan. Het is heel mooi dat mijn record nog steeds staat. 2013 was ook een topjaar voor mij en bovendien had ik in de boomlange Erik Negerman op het strand een geweldige haas.’’ Lachend: ,,Mijn tijd mag nog wel even blijven staan.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct