Riccardo Boscolo. FOTO HENK JAN DIJKS

Italiaanse keeperspassie: 'Natuurlijk wil ik dat de kinderen iets leren, maar het belangrijkste is dat ze plezier hebben'

Riccardo Boscolo. FOTO HENK JAN DIJKS

Riccardo Boscolo (56) speelde als doelman in de jeugdopleiding van FC Padova. Nu probeert hij kinderen beter te maken met zijn keeperschool in Leeuwarden.

Waar het op voetbaltrainingen normaal gaat om zoveel mogelijk scoren, proberen de talenten hier om alle ballen tegen te houden. Een zweefduik richting de kruising, een vangbal of een snelle reflex op de grond wisselen elkaar af bij de doelmannen op het kunstgrasveld van FVC.

Met zijn witte keepershandschoenen aan, kijkt Riccardo Boscolo tevreden om zich heen. Hij geeft aanwijzingen, maakt een grapje, geeft een jongen een schouderklopje en overlegt kort met een van de zeven trainers. ,,Zij maken de jongens echt beter, ik ben meer de oppas die overal en nergens op het veld te vinden is.’’

De Italiaan werkt vier dagen per week als chauffeur bij CWS in Drachten. Daarnaast reist hij van voetbalclub naar voetbalclub. Elke week duikt hij op bij SC Stiens, GAVC in Grou en FVC in Leeuwarden om de keepers te begeleiden. Daar komt de keeperschool nog bij. ,,Het is echt een uit de hand gelopen hobby. Ik zie het ook echt niet als mijn werk, want ik verdien er eigenlijk niets aan. Toch vind ik het heerlijk om te doen, die kinderen geven mij zoveel energie’’, vertelt Boscolo.

Veertig talentvolle doelmannen

Zes jaar geleden begon zijn keeperschool met vijf sluitposten bij SC Stiens, inmiddels staan er iedere zondagochtend veertig talentvolle doelmannen op het kunstgrasveld in Leeuwarden. Alles is uit de kast getrokken voor de training. Zes goals staan op het kunstgrasveld, dat verder bezaaid is met pionnen, loopladders en opblaasbare poppen om het zicht van de keepers te belemmeren. ,,De faciliteiten zijn hier geweldig en het ligt centraal. Wij hebben keepers uit Lemmer, maar ook uit Harkema en Harlingen.’’

Zijn Italiaanse bloed zorgt ervoor dat de oud-doelman van een keeperschool een keepersfamilie heeft gemaakt. ,,Ik vind het heel belangrijk dat de kinderen aandacht krijgen, zich thuis voelen en dat iedereen goed met elkaar om kan gaan. Natuurlijk wil ik dat de kinderen iets leren, maar het belangrijkste is dat ze plezier hebben. Ik wil niet dat ze hier met tegenzin komen.’’

Gerrit Wijbenga (55) is bestuurslid bij FVC. Hij is lovend over Boscolo. ,,Wij waren niet tevreden over de keeperstraining en daarom heb ik contact gezocht met Riccardo. Toen begon hij meteen over de keeperschool. Hier kan hij gratis gebruik maken van de velden, de kantine en onze materialen. We zien dat de keepers binnen onze club steeds beter worden. Wat mij betreft heeft hij hier een contract voor het leven.’’

Zandstrand

In zijn geboortedorp Chioggia, in de provincie Venetië, zette Boscolo zijn eerste stappen als doelman. Op het goudgele zandstrand van zijn geboortedorp aan de Adriatische Zee imiteerde hij de reddingen van zijn idool Dino Zoff. ,,Wat hem zo goed maakte? Hij stapte heel vaak met een schoon pak van het veld. Zoff stond altijd op de goede plek, waardoor hij niet vaak hoefde te duiken.’’

Het zand werd ingeruild voor het grasveld van AC Chioggia Sottomarina. In 1978 werd hij gescout door Serie B-club FC Padova, dat destijds een niveau lager speelde. Drie jaar doorliep hij de jeugdopleiding, daarna stopte hij. Zijn vader werd ernstig ziek en overleed, waardoor hij het boerenbedrijf overnam. Hij zorgde ervoor dat zijn moeder, zus en jongere broer elke dag konden eten. ,,Mijn familie mis ik nog heel erg’’, vertelt de trainer, die in 1990 naar Hurdegaryp emigreerde voor de liefde.

Terugkeer

,,Drie jaar daarvoor leerde ik mijn vrouw kennen in Italië, maar zij kon daar niet aarden. Toen heb ik gezegd: ik ga met je mee naar Nederland. De eerste twee jaar heb ik hier weinig plezier gehad. Ik moest een nieuwe taal leren en kwam in een heel andere cultuur terecht… Nu zou ik niet meer terug willen naar Italië’’, zegt hij. Hij wijst met zijn handen naar het veld waar de kinderen nog druk aan het voetballen zijn, terwijl de training al een kwartier voorbij is en de ouders voor de hekken staan te wachten.

In Nederland trok hij zijn keepershandschoenen aan bij VV Hardegarijp en VC Trynwâlden, maar door een zware blessure moest hij noodgedwongen stoppen toen hij 31 jaar was. De Italiaan besloot om de keeperscursus te doen en ging in 2002 aan de slag bij de plaatselijke voetbalvereniging uit zijn dorp. In 2009 kwam hij weer bij VC Trynwâlden terecht, vier jaar later werd hij gevraagd bij SC Stiens.

,,Ik zit daar al acht seizoenen. Het is een bevestiging dat ik de keepers echt beter kan maken, anders hadden ze mij al vervangen.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct