Twee heren, drie excuses

Hete soep: Twee heren, drie excuses

Twee heren, drie excuses

Sinds kort zit aan de kade van de nieuwe passantenhaven aan de Drachtstervaart in Drachten Grandcafé De II Heeren.

Op deze winderige dinsdagavond zou je het niet meteen vermoeden, als Hete Soepers zijn wij de enige twee heren aan een tafel, maar 's zomers kon dit wel eens een pleisterplaats van jewelste worden.

We zien buiten de terrasjes al met uitzicht op aanmerende plezierbootjes en skûtsjes, waarvan er overigens nu ook al twee liggen die met ledlampjes desondanks feeëriek worden verlicht. Het monumentale pand smoelt sowieso lekker en lonkt naar, eh, passanten.

WEINIG VAART

Eenmaal binnen valt de zit een beetje tegen. Dat komt niet door de inrichting, wel door de tocht die enerzijds wordt veroorzaakt door de toegangsdeur (pal op de wind) en de doortrek naar een belendend zaaltje. Uit dat vertrek klinken, ook niet bevorderlijk voor een rustig avondje uit eten, voortdurend kinderspeelgeluiden.

Het drietal gastdames merkt mij niet meteen op, een gelukje dat mijn tafelgenoot die iets later binnenkomt in het geheel niet treft. Opmerkelijk, want de meeste tafels zijn onbezet. Nadat wij onze verlangde witte wijn een tapbiertje hebben ontvangen, en wij fluks onze keuzes maken in de tamelijk traditionele menukaart van De II Heeren, worden we maar liefst drie hele kwartieren met rust – of beter, aan ons lot over, gelaten.

,,Oh, excuus", klinkt het als we melden dat ons geduld lichtelijk opraakt, ,,ik dacht: de menukaarten zijn dicht, u hebt vast nog geen keuze gemaakt.'' De vaart komt er ook daarna niet in. Eer onze voorgerechtjes ter tafel komen, zijn we wederom drie hele kwartieren later. De verrassend lekkere sauvignon Blanc is dan al bijna op.

loading

KOUDE SALADE

De gerechtjes worden met excuses geserveerd. ,,We kregen de gamba's niet uit de kassa.'' Mijn in knoflook gebakken gamba's (9,95 euro) zijn prima, lekker warm nog, mals en zoutig. Waarom er koude salade onder ligt en de garnalen vergezeld gaan van een kommetje met een tikje bittere tomatenpureedip is mij een raadsel. Het kommetje met knoflooksaus past beter, maar is niet echt nodig.

Tafelgenoot zet inmiddels hongerig zijn tanden in carpaccio met mosterddressing, sla, gebakken spekjes, nootjes en oude kaas (9,95 euro). ,,Prima. Hoewel ik de spekjes wel beetje gek vind bij de zachte smaak van het dun gesneden rundvlees.'' Dat dit vlees is bedolven onder een berg koude sla stoort hem meer, ofschoon zijn bordje schoon op gaat. ,,Allemaal mooi en aardig, het ging mij om de carpaccio."

Op onze hoofdschotels hoeven we minder lang te wachten. Aan de overkant verschijnt biefstuk (18,50 euro) die ‘naar wens is gebakken met kruidenboter'. ,,Als het echt naar mijn wens was, zoals ik vooraf had doorgegeven, dan had het van mij ietsje meer medium mogen wezen. Dit is wel behoorlijk medium'', oordeelt tafelgenoot.

LUCHTIGE CHOCOLADETIRAMISU

We krijgen er platte frieten, gekarameliseerde witlof en salade bij. De bovenste patates zijn zout, de onderste vrijwel zoutloos. De witlof smaakt niet zoet, maar pittig, alsof deze uitbundig bestrooid is met cayennepeper. Best lekker, dat dan wel. De salade is evenwel een aanfluiting en hooguit geschikt voor konijnen of gezondheidsfreaks. Geen blaadje is aangemaakt. Als het de bedoeling is, vermeld dan ‘salade zonder dressing', is het vergeten, dan is het gewoon slordig.

Op mijn bord tref ik de catch of the day, in dit geval op de huid kabeljauw (19,50 euro). Het visvlees met de kenmerkende fijne weinig ziltige smaak is uitstekend gegaard, en mist eigenlijk alleen iets zoutigs. De begeleidende saffraansaus is ook een tikje vlak en tilt de smaak niet op. Omdat de witte wijn me prima beviel, belief ik nog wel zo'n glaasje bij de vis. Mijn tweede wijntje proeft totaal anders en laat mij in verwarring achter. ,,Komt het door die pittige witlof?", tob ik hardop.

Om af te ronden valt mede-Hete Soeper voor chocolade tiramisu (6,25 euro), die als huisgemaakt geldt en uitgerust is met een toefje chocolade ijs en één witte chocolade schots. ,,Lekker luchtig. Het lekkerst van de avond", meent hij. Nieuwsgierig lepel ik een lik mee, en stel vast dat er geen likeur in is verwerkt. En dat hoeft ook niet per se natuurlijk, je verwacht het wel een beetje.

CHARDONNAY

Zelf ben ik, verre van zoetekauw, lovend over mijn dessert. De crème brûlée van kaneel (7,50 euro) is ambachtelijk gezien perfect bereid. Het suikerkorstje ‘klopt', het toetje is luchtig en kaneel en zoet zijn goed in balans. Maar, waarom wordt er ook nog een bol zoete kaneelijs en een toef mierzoete vanille en karamelsaus bij geserveerd. Iets met een zuurtje of wat frisfruitigers had het dessert goed gedaan.

Bij het afrekenen wordt de verwarring van de tweede witte wijn opgehelderd. Het tweede glas blijkt een chardonnay te wijn geweest. ,,Ik zie het, mijn fout. Excuses, ik heb de verkeerde fles gebruikt."

Onze slotsom luidt: Op het eerste oog voert het grandcafé een traditionele kaart met wat persoonlijke accentjes van de keuken die (nog) niet helemaal goed uitpakken. Op gebied van gastvrijheid en logistiek moet het team nog beter ingespeeld raken. Want driemaal excuses op een avond is iets teveel van het goede, ook in de wetenschap dat De II Heeren nog maar enige weken draait.

TEKST JAN WESTERA

Hete soep

Culinair geïnteresseerde LC-journalisten eten met deskundige enthousiastelingen en andersom. De bezoeken van Hete Soep zijn onaangekondigd, de recensie is een momentopname.

Grandcafé de II Heeren

Molendeind ZZ 71

9203 ZW Drachten

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct