De Heidehof in Heerenveen, sinds 2007 onderdeel van de Fletcher Hotelgroup, wekt in niets de indruk dat het à la carte-restaurant er bijzaak is. FOTO LOUIS WESTHOF

Hete Soep: Ruimte voor verbetering

De Heidehof in Heerenveen, sinds 2007 onderdeel van de Fletcher Hotelgroup, wekt in niets de indruk dat het à la carte-restaurant er bijzaak is. FOTO LOUIS WESTHOF

Een restaurant als onderdeel van een hotel kan op twee gedachten hinken. Is het voor overnachtende gasten? Of wil het ook niet-slapers verleiden er een tafel te reserveren? De Heidehof in Heerenveen, sinds 2007 onderdeel van de Fletcher Hotelgroup, wekt in niets de indruk dat het à la carte-restaurant er bijzaak is.

Aan de inrichting, die een aangename rustige sfeer ademt, is aandacht besteed. Prima zittende stoelen, solide tafels met goed linnen, en prettige verlichting.

Hoewel de accommodatie al zo'n twintig jaar bestaat, is De Heidehof recent – mede door deelname aan de succesvolle restaurantzegeltjesactie van Albert Heijn (‘twee driegangenmenu's voor de prijs van één') – door een nieuwe categorie eters ontdekt, zo leert raadpleging van restaurantsite Iens. Daarop zijn de positieve reacties royaal in de meerderheid.

En, hebben ze gelijk? Zeer beslist waar het de bediening betreft. Die is zonder uitzondering attent, vriendelijk en behulpzaam. Als gast van De Heidehof doe je er toe. Dat is fijn, maar het kan niet voorkomen dat we kanttekeningen plaatsen als het over het eten gaat.

Driegangenmenu

We kiezen beiden voor een driegangenmenu (prijs 29,50 euro). Dat mag je zelf samenstellen op basis van alle gerechten die op de kaart staan, al wordt voor een aantal een bescheiden meerprijs (2 tot 3 euro) in rekening gebracht. De keus is divers, met tien voorgerechten en tien hoofdgerechten, en het stemt ons ook tevreden dat de keuken vegetariërs wil gerieven.

Het voorgerecht van de een, een salade van gebakken bospaddenstoelen en gekarameliseerde peer, is een veelbelovend begin. De aardse smaak van de paddenstoelen combineert mooi met het zoet van de peer en het bittertje van de salade. De ander, die gekozen heeft voor een duo van vis, bestaande uit ‘panna cotta van gerookte zalm met rivierkreeftjes en in het zuur ingelegde komkommerparels', is minder opgetogen.

loading

Teleurstelling

Voor de goede orde en niet om schoolmeesterachtig te doen: rivierkreeftjes rekenen we niet tot de vissen. Het zijn schaaldieren. De zoetige smaak combineert doorgaans goed met een romige saus, en zo geoordeeld hoeft de panna cotta – van origine een Italiaans dessert met melk, room en suiker als ingrediënten – niet te verbazen. Deze variant kan echter niet bekoren: niet luchtig en romig, maar stijf, door te veel gelatine. Bovendien proeven we nauwelijks vis.

Een echte teleurstelling is het hoofdgerecht van roodbaarsfilet. ,,Ik had me verheugd op een mooi stuk vis, op de huid gebakken, geserveerd met Hollandse garnaaltjes'', aldus mijn overbuurman.

Op zijn bord ligt een waterig stukje witvis, waarvan we vermoeden dat het diepgevroren in de keuken is aangeleverd. Bovendien is de vis van de huid ontdaan, waardoor het niet mogelijk is om vast te stellen of het wel roodbaars betreft. De kleine garnaaltjes blijken niet de grijze Hollandse maar de roze Noorse, en in het glazige papje is geen witte wijnsaus te herkennen. Jammer.

loading

Trainee

Waarom is de roodbaars zonder huid? De jongeman in de bediening – ‘trainee' staat er op het naambordje op zijn linkerborst – schrikt zichtbaar als we hem deze vraag stellen en kritisch zijn over het geserveerde. Na navraag in de keuken deelt hij ons mee dat de vis zonder huid binnenkomt. Dit getuigt van vertrouwen van de kok in de leverancier, maar onze twijfels blijven.

O ja, een gekookte wortel, een mini maïskolf, een groene asperge en een plukje alfalfa als bordgarnituur vinden wij niet meer van deze tijd. Ons advies: laat de garnituur achterwege en investeer in verse vis (met huid) en goede saus.

Ons oordeel over de ‘zacht gegaarde sukade van kalf op een puree van knolselderij', het andere hoofdgerecht dat ter tafel komt, pakt wel goed uit, hoewel we in de puree veel aardappel en weinig knolselderij proeven.

Verbetering

Dat euvel treft niet de bavaroise van bitterkoekjes met vanille-ijs en slagroom. En ook het andere nagerecht, leuk geserveerd op een vierkante plaat van grijszwart leisteen, is precies wat het belooft: parfait van geroosterd suikerbrood met een stroop van berenburg. Terwijl we afsluiten met koffie en espresso, waarover niets dan lof, komen we tot de slotsom dat er in de keuken van De Heidehof ruimte is voor verbetering.

Het restaurant ligt niet op loopafstand van het centrum van Heerenveen, wat helpt om de hotelgast meer avonden in eigen huis te houden. Maar om niet-overnachters vaker aan je te binden is meer nodig dan wat de keukenbrigade vanavond laat zien.

menu