Geen woord drukt uit de droefheid

Zestienduizend foto's en bijna zevenhonderd gedichten vormen de basis voor Dag, mijn lieve moeder. Grafcultuur in Friesland. Een dikke pil vol informatie, maar vooral vol lief en leed.

Om met de deur in huis te vallen... ‘Dag, mijn lieve moeder' is geruimd. Het zerkje dat Peter en Klaske Karstkarel zo ontroerde, en dat de titel leverde voor hun magnum opus over grafcultuur in Friesland , bestaat niet meer. Een schande vinden ze het. ,,Er zijn nog meer graven geruimd en struiken gesnoeid op dit kerkhof van Brongerga.'' Ze hadden er zelf eventueel wel begraven willen worden, maar nu niet meer.

Registreer gratis en lees dit artikel

Heeft u al een account? Inloggen

Door op verzenden te klikken ga ik akkoord met de algemene voorwaarden en privacy statement

Na verzenden leest u direct verder

Gefelicteerd! U bent nu geregistreerd

U kunt met deze registratie elke maand 6 plus artikelen lezen.
We wensen u veel leesplezier.

Limiet bereikt

U heeft de limiet van 6 plusartikelen voor deze maand bereikt. Op de eerste dag van de volgende maand vullen we het tegoed weer aan. Of neem een abonnement voor onbeperkte toegang.

of koppel uw abonnement

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement