Foto Annet Eveleens

Zeeverhalen

Foto Annet Eveleens

Toen mijn broer als storingsmonteur in het Academisch Ziekenhuis van Leiden werkte, raakte hij tijdens een klus op een van de afdelingen aan de praat met een bebrilde heer.

,,Een beetje type psycholoog’’, vertelde mijn broer toen ik hem gistermiddag belde. ,,Het was een heel aardige man.’’ Dit was, schatten we, rond 1987. Die aardige man had begrepen dat mijn broer had gevaren, voordat hij dit werk bij de technische dienst van het ziekenhuis was gaan doen.

Dat vond hij boeiend, zelf had hij ook altijd naar zee gewild, het leek hem prachtig, de hele wereld over, van alles beleven, de equator, stormen op zee, de bemanning onderling, hij kon er niet genoeg over horen. ,,Werk je hier ook?’’, vroeg mijn broer na een tijdje. Ja, dat deed hij, hij had een eigen kantoor in het gebouw. Wat hij precies deed was niet duidelijk – mijn broer is het tenminste vergeten. Maar erg druk leek hij het er niet mee te hebben.

,,Dit is niet mijn enige werk’’, vertelde de man. ,,Ik ben ook schrijver.’’

,,Schrijver?’’, zei mijn broer, die een gretige lezer is. ,,Hoe heet u dan?’’

,,Maarten Biesheuvel’’, zei de man.

,,Daar heb ik nog nooit van gehoord’’, zei mijn broer.

Dat zal wel het einde van het gesprek zijn geweest. Een paar dagen later kwam Biesheuvel naar hem toe en nodigde hem uit om eens op zijn kantoor verder te praten over het leven op zee. Daar had hij een gesigneerd exemplaar klaarliggen van Zeeverhalen, de bundel die twee jaar eerder was verschenen. ,,Ik heb het boek nog steeds’’, zei mijn broer, die inmiddels bij Houston woont. ,,Maar ik moet erom zoeken.’’
 

asing.walthaus@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct