Foto

Ver weg, uit zicht

Foto ANP

Je zult Noordzee-visser zijn, nog maar net verdreven uit de gebieden waar windmolenparken zijn gebouwd en gepland. En plop, daar knalt alweer een nieuw windplan uit de Haagse doos. Dit keer van D66 voor 6000 nieuwe windmolens met een gezamenlijke capaciteit van 60.000 megawatt.

6000 nieuwe masten? Dat zijn er 20 keer zoveel als er nu in het Nederlandse deel van de Noordzee staan. En 60.000 megawatt? Dat is ruim 60 keer zoveel als de huidige capaciteit. De ambities van D66 overtreffen de Rijkplanning tot het jaar 2030 liefst met een factor tien.

Het kan niet op met de energieambities. Kernenergie is terug op de agenda dankzij VVD, CDA, PVV, SGP en FvD. Forum voor Democratie opteert daarnaast voor een thoriumcentrale. De Partij voor de Vrijheid houdt aardgas hoog.

Het lijkt alsof er opeens geen taboes meer zijn. Onzin natuurlijk, de actuele energiedromen verhullen vooral dat er heel veel taboes zijn. Windparken op land, zonneparken in het buitengebied, biomassa, geothermie, ze stuiten op weerstand, worden afgeschoten of eindeloos juridisch gerekt. Is het niet landelijk, dan lokaal.

Ontegenzeggelijk grijpen ze in op mens en landschap. Dus is het verleidelijk om voor te spiegelen dat één kernenergiecentrale en één thoriumcentrale in de verre toekomst of zesduizend windmolens ver weg op zee alle lokale overlast als bij toverslag kunnen wegblazen. Hooguit sneaky aangevuld met Russisch vloeibaar gas (LNG) via de Rotterdamse haven.

De energietransitie in Nederland is een biedspel van spelers die vooral iets anders niet willen. Daardoor loopt ons land achter op de klimaatafspraken. Dit jaar zou 14 procent van het bruto finaal verbruik van hernieuwbare bronnen moeten komen. Het blijft steken op ongeveer 12.

De aankomende verkiezingen zijn natuurlijk een goede aanleiding voor politieke partijen om piketpalen te slaan. Maar de samenleving heeft meer aan partijen die niet op voorhand oplossingen uitsluiten. Inzetten op een mix van technologieën geeft sneller resultaat en is qua balans in de energienetwerken en qua financiële risicospreiding veel verstandiger.

Elk moet zijn taboes onder ogen zien. Burgers én politieke partijen. Links en Groen moeten opnieuw durven kijken naar schaliegas, dat nog niet zo lang geleden in die hoek nog gezien werd als prima verdedigbare transitiebrandstof. Naar biomassa. Naar het later uitfaseren van aardgas. Naar kernenergie en naar thorium. Rechts zou eens kunnen ophouden met eindeloos smalend doen over wind, zon en water als energiebronnen. Met erkennen dat thorium en kernenergie niet morgen al dé oplossing zijn. En ook niet over tien jaar.

En D66, ga je schamen voor je zoetgevooisde verkiezingsflauwekul over ‘innovatie’ en ‘opleidingen’ voor de vissers, terwijl je in werkelijkheid ver-weg-uit-zicht hun visgronden en hun bestaan afneemt.

commentaar@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct