Jantien de Boer.

Vakantiepark

Jantien de Boer. FOTO NIELS WESTRA

Nergens om. Ik weet dat heel veel mensen er met plezier op vakantie gaan, maar ik vind Esonstad eng. Het lijkt een echt plaatsje maar dat is het niet.

Esonstad is een zogenaamd vestingstadje met een stadspoort en keurig witgeschilderde wachthokjes. De huizen hebben roede-verdeelde ramen en op het marktplein, dat eigenlijk nooit een marktplein is geweest, staat Brasserie De Waegh.

De Waegh heeft twee trapgevels en luiken, maar is net als alle andere huizen gewoon opgeleverd in 2007.

Esonstad is een lege huls. Niemand groeit er op, niemand gaat er hopelijk dood maar je kunt er wel vakantie vieren in een nep-authentieke sfeer. En dat is mooi want de mensen die er komen zitten niemand dwars. Esonstad hoeft niet leefbaar te blijven omdat er toch niemand leeft.

En nu is er dus reboelje in Hindeloopen. Toeristen zijn er heus welkom, maar de actiegroep Tweede Woningen vindt dat het afgelopen moet zijn met de verhuur van vakantiewoningen in de historische stadskern.

Na deze krant schreef zelfs de Volkskrant er deze week over. ‘Amsterdamse vakantie-verhuur-toestanden in pittoresk Hindeloopen’, kopte de krant. De stad heeft amper 900 inwoners, maar steeds meer huizen in de oude kern worden opgekocht en verhuurd aan toeristen.

Trudy Vervaart, die zes jaar geleden de woning van haar overleden moeder in Hindeloopen erfde, laat daar nu tegen betaling vakantiegangers in logeren. Alleen zo kan ze in het onderhoud van haar tweede huis voorzien, zei ze in de Volkskrant . De reboelje in het dorp? Die ervaart ze als ‘een anti-campagne tegen anders-wonenden’.

'Met anders-wonenden bedoelt mevrouw Veraart natuurlijk gewoon vakantievierders'

Dat klink een beetje alsof de kritische Hindeloopers reactionaire conservatieven zijn, maar met anders-wonenden bedoelt mevrouw Veraart natuurlijk gewoon vakantievierders. En ongeveer 10 procent van alle woningen in het Hindelooper stadscentrum is nu recreatiewoning.

Toen ik het las dacht ik onwillekeurig aan de inwoners van Venetië die worstelen met de plaag die massatoerisme heet. In 1951 telde de stad ruim 174.000 inwoners, nu zijn het er nog maar 55.000. De Venetianen wonen in een soort Esonstad maar dan wel echt.

Alle monumenten staan in dienst van het toerisme. ‘Laatst vroeg een Amerikaanse toerist me: hoe laat gaat Venetië eigenlijk dicht?’, zegt een Venetiaan in de documentaire I love Venice . ‘Ik zei: het is geen park, het is een stád.’

O nee, Hindeloopen is nog lang geen Venetië. Maar het evenwicht kan snel verstoord raken. Nu nog wonen er 900 mensen. Nu nog zijn er scholen en verenigingen. Maar wat gebeurt er straks, als nog meer huizen in handen vallen van beleggers?

Wijlen Martin Bril bezocht in 2007 Esonstad. Wat zoeken de mensen hier, vroeg hij zich af. ‘Rust’, zei het meisje van de Landal-receptie. ‘Achter haar, in het overdekte zwembad, hangt een man zijn lul goed in zijn zwembroek alvorens achter zijn twee kleine kinderen in het water te springen’, schreef Bril.

Ik schoot er onbedaarlijk van in de lach.

Esonstad is al een park. Houd Hindeloopen alsjeblieft leefbaar.


jantien.de.boer@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct