Wat te doen als er op een dag een sticker op je deurpost zit met de mededeling ‘Geobserveerde locatie’. Afzender: Volgers van Vizier op Links. Schouders ophalen, het ding er afpeuteren? Of aangifte doen? Dat laatste, a.u.b.

In Friesland kregen BIJ1-kandidaat Petra Kramer in Drachten en schrijver Geert Mak in Jorwert te maken met anonieme intimidatie van vizieroplinks.org. Landelijk zijn inmiddels tientallen publieke figuren met privégegevens te kijk gezet op de website, al dan niet in combinatie met huisbezoek. Onder meer de Leidse universitair docent Nadia Bouras, GroenLinks-gemeenteraadslid Huub Bellemakers en schrijfster Aafke Romeijn moesten zich plotseling verhouden tot, ja tot wat eigenlijk?

Zelf noemt de plakker (of plakgroep, dat is niet duidelijk) de stickeractie ‘ludiek’. Dat is flauwekul. Anoniem een merkteken achterlaten op de plek waar een mens zich veilig waant, waarbij het doelwit niet anders kan dan zelf gissen naar de boodschap, is een vuige mentale aanval. De geadresseerde leest zo’n sticker als: je bent in groot gevaar. Agressors vatten hem op als ‘hier moet je wezen, ga je gang, sla er gerust op los, ze verdienen het’.

Rechtsradicaal zet de methode nu in, maar heeft er allerminst patent op. Tientallen jaren was het vooral extremistisch links dat ‘huisbezoeken’ aflegde.

Voor privépersonen is effectief verweer heel moeilijk. Ze weten immers niet wie de aanvaller is. En al zouden ze, eigenrichting mag niet. Juristen hebben gewezen op de mogelijkheid om een civielrechtelijke procedure te beginnen tegen partijen die het platform faciliteren, zoals financiers of de webhost. Daar is moed en uithoudingsvermogen voor nodig, eigenschappen die niet iedereen gegeven zijn.

Een meer voorstelbare en waarschijnlijk ook beoogde reactie is dat slachtoffers inbinden. Dat ze hun politieke voorkeuren verborgen houden, zich niet meer kandideren voor een zetel in de gemeenteraad of het parlement, hun beargumenteerde meningen inslikken, hun toneelstuk in de lade leggen, hun documentaire niet uitbrengen, het debat laten kapen. Zo plakken agressors stukje bij beetje de democratie uit zicht.

Juist daarom is het belangrijk dat het Openbaar Ministerie namens de samenleving alles uit de kast haalt om de afzender(s) strafrechtelijk aan te pakken. Makkelijk gaat het niet worden, menen juristen. Want intimidatie is geen strafbaar feit en bedreiging laat zich lastig bewijzen. Stalking of belaging zouden de termen zijn die het OM meer houvast bieden.

De politie in Amsterdam liet gisteren weten dat het Openbaar Ministerie na aangiftes zal onderzoeken of er iets strafbaars is gebeurd. Heel goed. En vanaf deze plaats: succes!

IRENE OVERDUIN

commentaar@lc.nl

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Commentaar
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct