Het zijn rare tijden en een mens wil wel eens iets ondernemen, iets creatiefs. Dit mens tenminste wel. Daarom had ik me opgegeven voor de online workshop ‘Schrijf je eigen eenakter’.

Als eerste opdracht moesten we het begin schrijven, richting het ‘motorisch moment’. Zeg maar het aanloopje én dat punt waarop duidelijk wordt dat hier iets aan de hand is. Een misverstand, een drama, een conflict. Daar hadden we twee weken de tijd voor.

In diezelfde week kwam een heel mooi ‘motorisch moment’ voorbij. Kajsa Ollongren haastte zich met een handvol papieren uit de Tweede Kamer naar een gereedstaande auto. Fotograaf Bart Maat slenterde op dat moment wat over het Binnenhof, wachtend op Mark Rutte. Hij maakte een foto van de wegrennende verkenner en zag later op zijn computer dat hij haar aantekeningen kon lezen: ‘Omtzigt functie elders’. We hadden het zelf niet boeiender kunnen bedenken.

Waarom spoedde Ollongren de deur uit? Had ze haar taken neergelegd? Je kon er van alles bij bedenken. En wat zou er vervolgens gebeuren? Ruzie in haar eigen partij vanwege haar onvoorzichtigheid? Of was hier sprake van moedwil, een opzetje om de zaken op scherp te zetten? Complotdenkers hadden een field day. Maar je kon er ook een heel andere kant mee op. Wat deed Maat toen hij de tekst kon lezen? Leidde dit tot discussie bij het ANP? Hoe keek de redactie hier tegenaan?

De enige moeilijkheid hierbij leek te zijn dat een eenakter zich kenmerkt door eenheid van plaats en tijd. Maar dan nog waren er mogelijkheden genoeg. Wat te denken van de onderhandelingskamer na publicatie van de foto? De ANP-redactie op het moment dat de aantekeningen worden ‘ontdekt’? Werden er politici getipt? Of bedankt, misschien?

Afgelopen maandag hadden we onze tweede les. Geen van de schrijvers had dit politieke steekspel als onderwerp gekozen. Ieder van hen was dichtbij huis gebleven. Kleine persoonlijke drama’s, daar draait het de komende weken om in de workshop. Docent Wessel spoorde iedereen aan vooral heel veel te bedenken en het verhaal alle kanten op te laten gaan om pas daarna een keuze te maken. Al moest hij toegeven dat deze werkwijze niet iedereen ligt. ,,Je hebt onder schrijvers architecten en tuinmannen’’, zei hij. ,,Een architect denkt het verhaal heel precies uit, rekent en plant. Een tuinman schrijft eerst heel veel, laat alles groeien en gaat dan snoeien.’’

Onwillekeurig dacht ik even terug aan die foto van Bart Maat. Gezien de informatie die daarna in de Kamer boven tafel kwam, zou je je kunnen afvragen of hier een architect of een tuinman aan het werk was. ‘Omtzigt functie elders’, was dat Rutte de tuinman (slechts plannetjes en suggesties delend) of de architect (voortijdig bezig met de precieze invulling van een nieuw kabinet). We zullen het nooit precies te weten komen. Maar als ‘tuinman’ zie ik hem ijsberend in het Torentje, vloekend op een wc, driftig append in de wandelgangen en schmierend in overleg met... Welk scenario zal ik voor mijn volgende eenakter kiezen?

gitte.brugman@lc.nl

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Column
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct