Renze Lolkema.

Sportcolumn Renze Lolkema: Troost

Renze Lolkema.

Die kwamen binnen, dinsdagochtend. De tranen van Michael Jordan. Zo’n beetje elke dag wil ik bij het ontbijt weten wat er ’s nachts is gebeurd op sportgebied in Amerika. Honkbal, basketbal, ijshockey, alles. Dus zag ik deze dinsdagmorgen op mijn telefoonscherm mijn eeuwige held huilen.

De beste basketballer aller tijden hield het maandagnacht niet droog bij de herdenkingsceremonie voor Kobe Bryant, van wie ook wordt gezegd dat hij de beste ooit is. In Amerika discussiëren ze net zo gretig als wij over hun grootheden. Wij worden het ook nooit eens als Cruijff, Maradona, Messi en Ronaldo weer eens met elkaar worden vergeleken.

Jordan had zich nog zo voorgenomen niet te gaan huilen. ,,Maar dit doet Kobe met me’’, sprak de levende legende. De hele zaal kon er om lachen. Wie die herdenkingsdienst terugziet, voelt hoe mooi het leven is. We vergeten het soms weleens door alle stress, gedoe, rekeningen, files, deadlines. Vaak waarderen we te weinig wat we ook hebben.

Later die dinsdag won iemand wel het gevecht tegen zijn tranen. René Hooghiemster beet af en toe op zijn lip, nam soms een moment stilte omdat hij niet wilde huilen. Net als die maandagnacht in Los Angeles wilde ook hij, hier in het revalidatiecentrum in Haren, zijn gezelschap duidelijk maken dat hij een gezegend man is, ook ligt hij in de kreukels.

Lees ook LC + | Wielrenner René Hooghiemster brak zijn rug, nek en ribben maar geeft niet op. 'Ik ha allinnich mar oan fytsen tocht'

Ik vroeg of hij gelovig was. Nee, zei hij. Maar hij dankte de engeltjes die over hem waakten. Hij had ook dood kunnen zijn. Of verlamd. Hij leeft nog. En dat motiveert om terug te vechten, sprak hij vanuit zijn rolstoel.

We spraken af dat hij voor publicatie het verhaal mocht lezen. ,,Ik heb onwijs gehuild toen ik het las’’, appte hij. Waarom, vroeg ik. ,,Omdat nu het op papier staat het nog echter wordt. Ik weet zeker dat me dit gaat helpen.’’

Vanessa Bryant wilde er ook zo naar kijken, nu ze in een klap haar man en hun 13-jarige dochter Gianna door een helikoptercrash kwijt is. ,,God wist dat ze niet zonder elkaar konden’’, troostte ze zich.

Hooghiemster, Jordan, weduwe Bryant, het is ontzettend knap als mensen aan hun donkerste momenten een positieve draai durven geven. Je zou er bijna weer door gaan geloven.

renze.lolkema@lc.nl

home
net-binnen
menu