Irma van Steijn.

Sherlock

Irma van Steijn. Foto: Leeuwarder Courant

Jurgen: ,,Ik ben mezelf niet. Ik ben boos, wraakzuchtig en verdrietig tegelijk. Ik slaap niet meer en check ’s nachts de mail en telefoon van mijn vrouw. Ik bekijk zelfs de navigatie van haar auto, ik móet weten waar ze is geweest en ik heb met een smoes haar werk gebeld, om te horen of ze daar is. Ik lijk Sherlock Holmes wel, verschrikkelijk!’’

U leest de logische reactie van een man die pas heeft ontdekt dat zijn vrouw vreemd ging. Het voelt als een dolk in zijn maag en hij wil exact elk detail weten van wat ze heeft uitgespookt. Helaas wordt het daar nooit beter van, wel pijnlijker.

Jurgen en Tanja zitten bij me in de kamer, al twintig jaar zijn ze samen. Hun relatie is helemaal niet slecht, ze hadden het altijd leuk samen. Tanja heeft onlangs opgebiecht dat ze een paar affaires heeft gehad, in een opwelling van eerlijkheid besloot ze het hem te vertellen.

Tja, een dergelijke bekentenis vraagt moed, maar leidt in eerste instantie bijna altijd tot een flinke crisis in de relatie. Voor Jurgen is seks iets heiligs, iets intiems dat hij ervaart met Tanja of met zichzelf. Tanja heeft haar escapades verborgen gehouden, juist om Jurgen niet te kwetsen, ze weet wel hoe hij denkt. Maar zelf vindt ze monogamie een gek iets, waarom zou je wel met een ander praten, een potje tennissen of een borrel drinken, maar niet mogen vrijen?

Voor Tanja is Jurgen belangrijk, ze houdt van hem en zou graag oud met hem worden. Ze had gehoopt dat de biecht haar geweten zou opluchten en dat Jurgen die eerlijkheid zou waarderen. Maar van waardering heeft ze nog niets gemerkt en zijn rechercheursneiging vindt ze begrijpelijk en irritant tegelijkertijd, ze is nu toch eerlijk. Hoe nu verder?

U bent getuige van een veel voorkomende vraag in de spreekkamer: hoe nu verder?

Het kan twee kanten op: de relatie gaat stoppen of wordt juist beter, hetzelfde wordt het nooit meer. Crisis is vaak nodig om zaken op tafel te krijgen die eerst onbespreekbaar leken en om patronen te veranderen. Tijdens de intake maak ik in mezelf altijd een voorspelling over de uitkomst: gaan ze het samen redden of niet?

Ik zal u vertellen waar u dan op moet letten.

De kans dat een stel hier beter uitkomt hangt af van drie zaken: lukt het hen nieuwsgierig naar elkaars drijfveren te zijn, elkaar dus echt te willen snappen, zonder te veroordelen.

Ten tweede: lukt het hen elkaars pijn te erkennen en begrip te geven. En ten derde: zijn zij in staat om, na een tijdje, te stoppen met in de achteruitkijkspiegel te blijven koekeloeren en een koers te vinden die voor beide oke is.

Makkelijk? Zeker niet. Leuk? Nee. Stressvol? Absoluut!

Waarom dan in hemelsnaam? Omdat liefde er toe doet!

i.vansteijn@maarsinghenvansteijn.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct