Directeur Dennis Carton (links) van YnBusiness en Sander de Rouwe, gedeputeerde van Economische Zaken, op het Provinsjehûs.

Redden

Directeur Dennis Carton (links) van YnBusiness en Sander de Rouwe, gedeputeerde van Economische Zaken, op het Provinsjehûs. FOTO NIELS WESTRA

‘Welke bedrijven willen we na de crisis behouden voor onze regionale economie?’’ Het was een raadselachtige en ook wat pedante vraag die gedeputeerde Sander de Rouwe maandag opwierp.

De opmaat, zo bleek, naar een al even raadselachtige provinciale hulpactie waarbij Jan-en-alleman in Friesland betrokken is. Een gelegenheidsclub van bankmensen, accountants, provinciale ambtenaren, investeerders, juristen en mkb-adviseurs gaat bedrijven die in zwaar weer verkeren ‘onder handen nemen’ en ‘klaarmaken voor de nieuwe economie’.

Maar welke bedrijven precies en hoe, waartoe, hoe lang en op kosten van wie, dat blijft tot nu toe vaag. Een voorstel aan Provinciale Staten ontbreekt. Eerst wordt er geoefend en dan ziet De Rouwe wel verder.

Jammer, zo’n slordige aanloop. Een steuncampagne als deze is een openbare politieke afweging waard. Die zou allereerst moeten gaan over marktverstoring. Wie bedrijven zonder toekomst in leven houdt, werpt een blokkade op tegen nieuwkomers. Dan krijg je een economie met zombiebedrijven die achteruitboert. Voor economische ontwikkeling is juist creatieve destructie nodig. 

'Sander de Rouwe wil overgebleven geld meenemen'

Natuurlijk, het is een balanceeract. De scheidslijn tussen gezonde en ongezonde hulp is dun. Maar na acht maanden coronasteunpakketten lijkt de zaak al aardig uit het lood: het aantal faillissementen is ongebruikelijk laag. Een regionale schep erbovenop kan normale vernieuwing verder frustreren.

Nee, ja, zegt het consortium, onze doelgroep staat niet op omvallen, het is er half twaalf, niet kwart voor twaalf. Dat is naïef. Het wemelt van de directeuren die de positie van hun bedrijf overschatten. Qua inschatting van ondernemingsrisico heeft ook de provincie zelf geen overtuigende staat van dienst – zie het Thialf-debacle.

De politieke discussie zou ook moeten gaan over de andere gepresenteerde selectiecriteria. Die luiden: de bedrijven zijn belangrijk voor de regionale economie, hebben een onmisbare positie in een dorp of plaats of een cruciale rol binnen een keten. Deze vloeibare bepalingen laten ruimte voor willekeur en zijn daarmee een sta-in-de-weg voor integer ambtelijk handelen. 

Nog een punt van zorg is de innige samenwerking met partijen die niet per se het publieke belang dienen, zoals banken, accountants en financieringsmaatschappijen. Die moet je als overheid niet onder de huid laten komen. Afstand is hier verstandig. Tot slot mist een gedegen financiële paragraaf.

We kunnen de clou van dit haastige initiatief vinden in een cijferoverzicht dat er wel is. Het staat vandaag op de agenda van Provinciale Staten, de  Tweede bestuursrapportage uitvoering begroting 2020 . Die laat zien dat er in de economieportefeuille minder is gebeurd dan geagendeerd. Er is geld over.

Als De Rouwe dit geld niet wil verspelen aan concurrerende gedeputeerden en mee wil nemen naar volgend jaar, heeft hij een goed verhaal nodig, een nieuw perspectief. Voilà. Hier worden euro’s gered, niet per se een regionale economie

Het commentaar is een dagelijkse rubriek waarin de Leeuwarder Courant reageert op actuele ontwikkelingen. Reageren? Gebruik de reactiemogelijkheid onder dit artikel of mail naar commentaar@lc.nl .

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct