FOTO

Over de grenzen

FOTO ANP

Het is altijd aardig om te zien welke aspecten opduiken in de troonrede op Prinsjesdag, maar het is nog veel aardiger om te zien wat er ontbreekt. En dat was een helder buitenlandbeleid.

De coronacrisis in al zijn facetten eiste de hoofdrol op. Logisch ook; de bodem van de schatkist is in zicht en hoe geruststellend minister van Financiën Wopke Hoekstra ook mag overkomen, we lopen tegen grenzen aan. Terwijl er nog een tweede en derde golf moet komen.

’s Konings toespelingen op ons aller veerkracht en gemeenschapszin waren lief en aardig. Maar alles overziend staarde Nederland toch vooral naar de eigen navel. Terwijl we niets zijn zonder buitenland. De woorden van de koning beperkten zich tot de zinsnede dat Nederland steun blijft geven aan de kwetsbaarste regio’s in de wereld die zwaar door corona zijn getroffen.

Dat we samenwerken in Europees verband voor een coronavaccin. En dat een eendrachtig optreden in Europees verband steeds lastiger wordt. De koning sprak over ‘stevige discussies’ waardoor verschillen tussen landen ‘soms worden uitvergroot’.

Geen woord over Moria. 

Geen woord over Wit-Rusland. 

Geen woord over de lange arm van Teheran die zelfs tot in Leeuwarden blijkt te reiken.

Nederland gold ooit als gidsland. We hadden stevige ministers van Buitenlandse Zaken die met gezag hun zegje konden doen. Wat is daar van overgebleven?

'Heeft Nederland wel een buitenlands beleid, en zo ja: welk?'

Een jaar geleden vroeg  De Volkskrant  zich af: Heeft Nederland wel een buitenlands beleid, en zo ja: welk? Een Clingendael-onderzoek had uitgewezen dat Nederland slecht scoort in Europa als het gaat om flexibiliteit, empathie en solidariteit. De inzet van de Nederlandse diplomatie gold als afgemeten en inflexibel. Oud-minister Ben Bot miste een duidelijke lijn. Minister Stef Blok werd de saaiheid toegeschreven ‘van de filiaalhouder van de ABN Amro in Nieuwkoop die hij ooit was’.

Dat was een jaar geleden. Toen moesten de grootste strubbelingen met Nederland op Europees terrein nog komen. Als we buiten de Schengen-grenzen kijken, wacht staatssecretaris Ankie Broekers-Knol nog altijd op haar theevisite met het Marokkaanse regime in Rabat en blijkt het zelfs moeilijk om hartelijk te zijn voor onze eigen gebiedsdelen overzee.

De coronapandemie is meer dan een interne geldcrisis. Verschillen tussen rijk en arm zullen groter worden en dat verscherpt de nu al botsende internationale verhoudingen. Tact en gezag zijn nodig om staande te blijven.

De koning refereerde aan 75 jaar Verenigde Naties. Hij waarschuwde dat steeds vaker het nationale eigenbelang domineert. De vorst zei niet dat juist zijn eigen koninkrijk hierin uitblinkt. Voor de geschiedschrijving was dat wel zo eerlijk geweest.

Het commentaar is een dagelijkse rubriek waarin de Leeuwarder Courant reageert op actuele ontwikkelingen. Reageren? Gebruik de reactiemogelijkheid onder dit artikel of mail naar commentaar@lc.nl .

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct