Asing Walthaus

Over bruggen

Asing Walthaus FOTO: ANNET EVELEENS

Op de hoek van de Willemskade en de Westerkade ligt een schip dat Adelaar heet. Het is historisch, er staat een bordje bij, en laatst zat de familie Adelaar (in het echt heten ze anders) er op de kade koffie te drinken. Ze hebben het volle zicht op de Verlaatsbrug in de Lange Marktstraat.

,,Mag ik u wat vragen’’, zei ik. ,,Zit het scharnier van die brug aan de kant van het brugwachtershuisje of aan de andere kant?’’ Dat wisten ze meteen: aan de kant van het huisje.

Ze vonden het een rare vraag, dat zag je aan ze, dus legde ik een kwestie uit die me al langer bezighoudt. De Leeuwarder binnenstad is met elf bruggen verbonden met de rest van de wereld. Daar kom je achter als je vaak genoeg met een hond rond het centrum loopt. Vier ervan hebben een brugwachtershuisje (Noorderbrug, Wirdumerpoortsbrug, Oosterbrug, Vrouwenpoortsbrug) en alleen bij de Vrouwenpoortsbrug zitten het scharnier en het brugwachtershuisje niet aan dezelfde kant.

loading  

Heb je zoiets eenmaal opgemerkt, dan laat het je niet meer los. Dan probeer je al wandelend te bedenken wat het beste is voor een brug. Zit het scharnier aan de overkant van het huisje, dan heb je als brugwachter ongehinderd zicht op alle passerende bootjes. Als beide aan dezelfde kant zitten is dat weer handiger als er iets gerepareerd moet worden terwijl de brug openstaat. Dan heb je alles bij elkaar, als het ware, net als op middeleeuwse kastelen waar de brug als een groot luik tegen de burcht aan getrokken wordt wanneer de vijand nadert.

Dat legde ik de koffiedrinkende familie uit. ,,Hebben we nog nooit bij stilgestaan’’, zei meneer Adelaar. ,,Maar voortaan gaan we erop letten.’’

asing.walthaus@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct