Opinie: de gele hesjes en de woede die blijft

De door de Franse regering verwachte veldslag zaterdag in Parijs is uitgebleven. Niet alleen de goed georganiseerde, uitzonderlijke grote politiemacht met pantservoertuigen heeft deze keer een veldslag voorkomen, ook de gilets jaunes de gele hesjes vaak wars van geweld, speelden daarbij een grote rol.

De onvermijdelijke rellen ook in een paar andere grote steden als Toulouse, Bordeaux, Lyon en Marseille werden geregisseerd door ultralinkse en ultrarechtse groepen en de casseurs (criminelen), waarbij winkels geplunderd werden door jongeren uit de door de diverse regeringen vergeten voorsteden.

Wie meent dat deze crisis hiermee haar einde heeft gevonden, heeft het goed mis. De gilets jaunes, gesteund door een overgrote meerderheid van de Franse bevolking, zijn vastberadener dan ooit. Zaterdagochtend bezocht ik de barricaden in Lézignan en Sigean en sprak daar met de demonstranten: voornamelijk vrouwen, gepensioneerden en mensen uit de lagere middenklassen, die de grootste moeite hebben om aan het einde van de maand de eindjes aan elkaar te knopen en hun situatie al jaren zien verslechteren.

Er heerste een vastberaden maar kalme, broederlijke en zusterlijke sfeer. Men liet de auto’s, waarvan de bestuurders vrijwel allemaal een geel hesje bij zich hadden, vrijelijk passeren. In Lézignan werden de stemkaarten verbrand als teken dat men zich niet door politieke partijen wenst te laten manipuleren.

De door de regering voorgenomen belastingverhoging per 1 januari op dieselolie en benzine, was de befaamde druppel die de emmer deed overlopen. Wat de gele hesjes willen, en met hen het overgrote deel van de Franse bevolking, is financiële en sociale rechtvaardigheid en een veel directere vorm van democratie waarbij de bevolking gehoord wordt en meebeslist. Een gepensioneerde demonstrant in Sigean, zei tegen mij: ,,Ik ben hier niet alleen voor mijzelf, maar ook voor mijn kleinkinderen.’’

'Macron heeft geen enkel idee van wat er werkelijk onder de bevolking leeft'

Gelukkig dat de burgemeesters van de kleine plattelandsgemeenten besloten hebben om de verhalen van de demonstranten over hun zorgen en noden dezer dagen op het gemeentehuis te laten vastleggen, net als voorstellen voor maatschappelijke verandering. Deze getuigenissen gaan naar de regionale gedeputeerden, die ze weer aan het parlement en de regering moeten voorleggen. De Mairie, het gemeentehuis in ons dorp, was daarvoor zaterdag geopend en de burgemeester was zelf aanwezig. Veel verontruste en boze dorpsgenoten hebben hier al dankbaar gebruik van gemaakt.

Vanavond spreekt president Emmanuel Macron de Franse bevolking op de televisie toe. Hij zal naar verwachting voorstellen doen over ‘hoe nu verder’, waarbij de dialoog met de bevolking een grote rol zal spelen. Hij zal moeten begrijpen dat hij daarbij heel concreet moet zijn, zichzelf ter discussie moet stellen en tonen dat hij werkelijk empathie heeft voor de gemarginaliseerde en door de mondialisering vergeten bevolking.

Dat zal niet eenvoudig zijn. Macron wordt gehaat om zijn ‘Jupitergedrag’ en zijn totaal onnodig misprijzende en kwetsende uitspraken over werklozen, mensen in armoede, gesprekspartners als burgemeesters van kleine dorpen, de vakbeweging en verenigingen die zich als kruipolie inzetten voor het zo goed mogelijk functioneren van de samenleving.

Macron heeft geen enkel idee van wat er werkelijk onder de bevolking leeft en welke zorgen en noden de mensen hebben. Hij doet sterk denken aan de bourgeois, de gezeten burgers uit de negentiende eeuw die uiterst negatieve denkbeelden hadden over de lagere volksklassen en hun vuilheid, hun neiging tot criminaliteit en hun gebrek aan morele waarden.

Macron, ‘de president van de rijken’, beargumenteert alles in termen van macro-economieën en vergeet dat de bevolking dagelijks leeft in de realiteit van de micro-economie, met brandende vragen als: hebben we nog geld over om halverwege de maand de meest noodzakelijke inkopen te doen?, hoe kunnen we naar het werk gaan zonder alles te moeten uitgeven aan dieselolie?, hoe houden we de kinderdagverblijven overeind nu vrijwel alle gesubsidieerde werklozenprojecten door de regering geschrapt zijn?

Ik houd mijn hart vast. Als Macron vanavond de gilets jaunes en de bevolking niet weet te overtuigen en niet met geloofwaardige voorstellen over onder meer koopkracht komt, dan verandert de révolte, de opstand, in een echte revolutie.

Jan de Boer, oud-Leeuwarder, is publicist en woont in het Franse Saint-Laurent-de-la-Cabrerisse.

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement