Opinie: Waar blijft hulp rijk bij containerramp?

Zo’n milieuramp met plastic bij de Wadden is vergelijkbaar met een olieramp. Den Haag kan niet stil blijven, vinden Suzanne Kröger en Laura Bromet, Tweede Kamerleden voor GroenLinks.

Het pijnlijke beeld waar 2019 mee begon: de stranden van onze eilanden vol speelgoed, slippers en eindeloos veel piepschuim. Ons mooiste en kwetsbaarste natuurgebied veranderde in een vuilnisbelt. Veel mensen kwam in actie om onze geliefde stranden op te ruimen. Maar uit Den Haag bleef het stil. Geen landelijke aanpak, geen minister die er bovenop zit en geen langetermijnplan. Maar een ecologische ramp met zo’n grote omvang verdient een schoonmaakplan met dezelfde omvang.

Deze ramp is te groot om opgelost te worden door alleen de eilanden, de noordelijke provincies of de fantastische vrijwilligers. Want de grote stukken plastic kunnen door vrijwilligers of vissers worden opgeruimd, maar juist in die kleine stukjes piepschuim en microplastics schuilt het gevaar. Die kleine stukjes plastic verdwijnen via vogels en vissen de voedselketen in en die raken we niet meer kwijt. Het is cruciaal dat vanuit het rijk geholpen wordt met kennis van het filteren en opruimen van microplastics. Bovendien, hoe langer het plastic in het zeewater ligt, hoe groter de kans dat het verweert en afbreekt in microplastics. Dus ook een grootschalige schoonmaak op zee is noodzakelijk.

Waarom heeft het zo lang geduurd voordat er werd opgeschaald? Dit is precies waarom natuur- en milieuorganisaties al jaren pleiten voor een Wadden-beheerautoriteit. Als er een milieuramp in het Waddengebied plaatsvindt, moet er snel en gecoördineerd gehandeld worden. Een plastic ramp is net zo funest voor natuur en mens, als een olieramp en moeten we dus op dezelfde manier behandelen. Zorg voor een rampenplan en protocollen waardoor snel het leger, de kustwacht en rijksmiddelen ingezet kunnen worden.

De echte vraag is hoe we kunnen voorkomen dat dit nog een keer gebeurt. Containerschepen met zwabberende belading op een vaarroute vlak langs de randen van het enige natuurlijk Werelderfgoed van Nederland waarom laten we dat toe? Er moeten strengere eisen komen voor belading voor de schepen die uit Nederlandse havens vertrekken. Stevigere containers die goed afgesloten blijven, ook in een storm. Ook moeten containers uitgerust worden met trackingapparatuur, zodat overboord geslagen containers zo snel mogelijk gevonden worden. En we moeten ervoor zorgen dat dit soort schepen met gevaarlijke lading niet meer zo dicht langs de kust van de Waddeneilanden varen.

Maar uiteindelijk zien we op de kusten van onze geliefde Wadden vooral de uitwassen van onze consumptiemaatschappij. Scheepsladingen vol plastic slepen we de oceaan over zodat we nog meer spullen kunnen kopen voor spotprijzen. Verpakkingen van plastic en piepschuim dat eenmalig gebruikt wordt en dan weer vernietigd.

Wie een volgende waddenramp echt wil voorkomen, kan daar ook zelf wat aan doen: minder kopen en langer met het gekochte doen.

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement