De gemeente Leeuwarden schetst naar buiten toe graag het beeld van een open en transparante gemeente. Maar de praktijk is anders. Het wordt voor journalisten steeds lastiger informatie te verkrijgen, ervaar ik als stadsverslaggever.

Een voorbeeld deze week laat zien hoe de gemeente het journalisten moeilijker maakt om te werken.

In deze krant stonden verscheidene artikelen over de Adelaarkerk in Leeuwarden. Op basis van die artikelen stelde de VVD schriftelijke vragen aan het college van b. en w. Op het moment dat de krant even later belde met eigen vragen over het onderwerp was de boodschap van de afdeling persvoorlichting: ‘Er zijn vragen gesteld door een politieke partij, en die gaan wij eerst beantwoorden voordat we antwoorden geven op vragen van journalisten’.

Dat is enigszins begrijpelijk als de VVD het onderwerp zelf ‘ontdekt’ had. Dan had de krant maar alerter moeten zijn. Maar nu wordt het de krant onmogelijk gemaakt om vervolgvragen te stellen op basis van eigen journalistiek onderzoek. Volgens hoofd communicatie Ageeth Huizinga kan dit in de toekomst wel vaker voorkomen. Bijvoorbeeld als zaken ‘politiek gevoelig liggen’ of ‘als we vinden dat het debat in de raad zou moeten plaats vinden’.

Als de krant dus volgende week onthullingen doet over een wethouder, is de oplossing simpel. De betrokken wethouder laat zijn eigen partij een paar schriftelijke vragen stellen en de journalisten kunnen een maand lang met een kluitje in het riet gestuurd worden.

Zijn dit paranoïde gedachten van een gefrustreerde journalist? Nee hoor. Want het gebeurt al langer. Kijk naar de dossiers Blokhuispoort, Cambuurstadion of Festivals Groene Ster. Na publicaties in de media, en de daaropvolgende politieke vragen, gingen de luiken op het stadhuis potdicht. Informatievoorziening aan de raad voltrok zich achter gesloten deuren, buiten het zicht van de journalistiek en daarmee buiten het zicht van de inwoners van de stad. Vragen werden niet meer beantwoord.

Raadsleden van (vooral) de oppositiepartijen beklagen zich al langer over de regelmaat waarmee het college vertrouwelijkheid oplegt. Dat maakt het de partijen onmogelijk om het debat aan te gaan, hun standpunt weer te geven en de inwoners weten daardoor niet hoe gemeenschapsgeld wordt besteed. Dat hun schriftelijke vragen aan het college ook gebruikt worden om journalistieke vragen niet te beantwoorden, was voor hen nieuw.

Overigens wachtte ik tijdens het schrijven van dit stuk al ruim vijftig uur op het antwoord op een andere simpele vraag aan de gemeente. Namelijk een overzicht van het aantal geregistreerde klachten over Psy-fi tussen 2014-2018. De reden voor het wachten: de verantwoordelijk ambtenaar vroeg zich af of ik niet eerst een WOB-verzoek moest indienen om de informatie te verkrijgen.

Open en transparant? Zo zou ik het niet noemen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Adelaarkerk
Nieuw Cambuurstadion
Festivals Groene Ster
Blokhuispoort
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct