Asing Walthaus

Maastricht

Asing Walthaus FOTO: ANNET EVELEENS

Eerst waren het zes studenten met wie ik vrijdag zat te praten, na afloop waren er nog maar vijf. Niemand had gemerkt dat Rutger, nummer zes, hem tijdens het gesprek was gesmeerd.

,,Naar bed denk ik’’, opperde een en riep: ,,Rutger! Rutger!’’ de gang in. Er kwam geen reactie.

Het gesprek zou over corona gaan en een groot deel van de tijd lukte dat, maar nu en dan vloog het alle kanten op. Studeren, de buren, Netflix, omgaan met vrouwen – belangrijke thema’s, maar als journalist op zoek naar een gericht verhaal heb je er weinig aan.

Toch weet ik nu dat geen van de zes, pardon vijf, zelf voor Leeuwarden had gekozen. Het was ze overkomen, omdat met name de hotelschool in Maastricht, hun voorkeur, vol zat. ,,Leeuwarden is een beetje het afvoerputje’’, grinnikte een van hen. ,,Daar komen de restjes terecht.’’

Het leek ze hier in huis niet dwars te zitten. De banken stonden in optimale opstelling rond de televisie, de tafel stond vol flesjes en tijdens het gesprek kwam een berichtje van een boos meisje dat over ontrouw van de vorige avond had gehoord. ,,Kak!’’, zei de ontvanger, ,,ze weet het.’’ De rest lachte. Zoiets is nog beter dan Netflix.

'In Leeuwarden komen de restjes'

Buiten het studentenhuis staat het sociale leven op een laag pitje, vanwege corona. ,,De moed zinkt je in de schoenen’’, zeiden ze. ,,We komen alleen bij de supermarkt en de bieb.’’ Welke bieb, wilde ik weten. ,,Tresoar’’, zeiden ze. Een favoriete studieplek, niet alleen vanwege de goede koffie, maar ook vanwege de wc’s.

Ik dacht dat ze me voor de gek hielden, maar ze meenden het, ,,De wc’s daar zijn super’’, zeiden ze. ,,Ga er maar eens heen.’’

Dat hadden ze in Maastricht toch maar mooi gemist.

asing.walthaus@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct