Maar liefst twee onderzoekers promoveren dit jaar op de populaire Friese tuinontwerper Lucas Pieters Roodbaard. Dat is geen toeval: de tuinen die hij en zijn opvolger Vlaskamp in de negentiende eeuw tekenden, zijn weer immens populair.

Hun geheim bestond uit gezichtsbedrog. Met meanderende vormen, onverwachte doorkijkjes en heuveltjes wekten deze ontwerpers de schijn van groene ongereptheid, die toevallig ook nog het oog streelde. De minilandschapjes ontsproten aan het brein van de mens, maar voelden als romantische natuur.

Dat is andere koek dan de nieuwe parken en natuurgebieden die Friesland er de laatste decennia bij heeft gekregen. Hier overheerst het ideaal van de oernatuur zonder ordenende mens. Plant maar wat bomen, graaf een paar waterpartijen, laat wat Schotse hooglanders los en zie daar: het paradijs ontkiemt uit zichzelf.

Deze oernatuurgedachte betekende voor veel Friese bossen een stap vooruit en werd ook leidend bij het groen in veel nieuwbouwwijken. Ga maar eens kijken in Skoatterwâld, de nieuw randen van Wolvega, het Leeuwarder Bos en het Pylkwiersterbos: daar is heus veel riet, groen en water zichtbaar, maar echte nieuwe parken ontbreken meestal rond nieuwbouw.

Niet voor niets zijn Roodbaardtuinen weer populair: zij bieden veel meer spanning en afwisseling op een kleine oppervlakte

De grap is dat de nieuwe natuur een plek toegewezen kreeg op land dat eerder door de mens was gemaakt en ingericht. Sterker nog: zonder onze waterschappen en dijken zou Friesland grotendeels onder water staan. Alleen dankzij de mens floreren hier dus bomen, zangvogels, roofvogels, mollen en vossen. Ook hier worden we dus gefopt.

Hoe leuk de oernatuurmode in de parkenaanleg ook begon, inmiddels begint het wat saai en gemakzuchtig te worden. Bovendien heb je als wandelaar niet altijd het gevoel dat die natuurhoekjes er ook ook voor jou zijn. Ze voelen niet als park.

Niet voor niets zijn Roodbaard-tuinen weer populair: zij bieden veel meer spanning en afwisseling op een kleine oppervlakte. Voor de natuur zijn ze trouwens ook uitstekend, als hoogwaardige oase voor dieren en planten die op het platteland kansloos zijn.

Geef iedere grotere plaats een uniek park van een topontwerper: daarmee zet je Friesland origineel op de kaart.

Dankzij corona zijn Friezen massaal gaan wandelen. Het besef dat er voor wandelaars meer groen nodig is, neemt toe. In veel gemeenteraden klinkt al langer de roep om nieuwe parken aan te leggen, vooral bij de aanleg van nieuwbouwwijken. Dat vraagt om slimme ideeën voor kleine oppervlaktes, precies het kunstje dat Roodbaard zo goed beheerste.

Grijp die kans, gebruik weer menselijke fantasie voor nieuwe parken. Dat hoeven niet per se allemaal nieuwe Engelse slingertuinen te worden, maar wel landschapjes die het stempel dragen van goede ontwerpers. Elders in de wereld is een keur aan schitterende nieuwe parkontwerpen te zien: inspiratie genoeg dus om ook hier verrassingen te bieden.

Misschien ligt hier dezelfde kans als bij de Elfstedenfonteinen, die inmiddels veel toeristen trekken: geef iedere grotere plaats een uniek park van een topontwerper: daarmee zet je Friesland origineel op de kaart.

Het commentaar is een dagelijkse rubriek waarin de Leeuwarder Courant reageert op actuele ontwikkelingen. Reageren? Gebruik de reactiemogelijkheid onder dit artikel of mail naar commentaar@lc.nl .

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Commentaar
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct