Een archieffoto uit 2004. Werkzaamheden in het dok bij Veka.

Lemster prietpraat

Een archieffoto uit 2004. Werkzaamheden in het dok bij Veka. FOTO ARCHIEF

Zelfinzicht is niet de sterkste kant van de gemiddelde Nederlander. We zoeken graag de randjes op en het ‘Ja maar’ en ‘Ik bedoel het toch goed’ ligt voorop het puntje van onze tong.

De rechterlijke uitspraak over de onderbetaalde Roemenen bij de Lemster scheepswerf Veka is een schoolvoorbeeld. Vakbond FNV Metaal zwengelde de kwestie aan bij de rechtbank in Leeuwarden. Het vonnis is een gevoelige klap voor de directie van het scheepsbouwconcern.

Roemenen werden bij Veka in de jaren 2016 en 2017 stelselmatig onderbetaald. Lassers, plaatwerkers en voormannen werkten tegen een uurloon van 1,40 euro. Met onkosten er bij liep dat op tot 8 euro per uur. Dat is ver onder het tarief dat we in Nederland zo netjes met elkaar hebben afgesproken. Het minimum-uurloon in de uitzendbranche ligt op 9,54 euro.

Vakbonden trekken al langer ten strijde tegen de onderbetaling van met name Oost-Europeanen die via schimmige uitzendconstructies te hooi en te gras worden ingezet. Het is een zaak van de lange adem. Werkgevers en uitzendbazen belijden telkenmale hun goede wil, maar zitten intussen liever voor een dubbeltje op de eerste rang. Veka had kosten noch moeite gespaard om, zo lezen we in het vonnis, via een postbusfirma een constructie op te tuigen ‘waarmee toepassing van de Nederlandse arbeidsvoorwaardenregeling kon worden vermeden’.

'Bij de bedrijfsjurist blijft de uurloonteller vrolijk tikken'

De reactie van de werfdirectie is tekenend. Zij erkent niet ruiterlijk schuld, maar richt de pijlen op die vermaledijde vakbond die het heeft gewaagd de woorden ‘uitbuiting’ en ‘boevenstreken’ in de mond te nemen. De bedrijfsjurist, die voor zijn werk voor Veka al gauw een tienvoudig uurloon zal incasseren, repte in deze krant van ’eenzijdige prietpraat’.

De uitgebuite Roemenen lopen met het vonnis nog niet binnen. Vakbond FNV moet hen helpen de Lemster werf persoonlijk voor de rechter te dagen. Pas dan kunnen ze hun gederfde loon incasseren. Daar gaan opnieuw maanden of jaren overheen. Bij de bedrijfsjurist blijft de uurloonteller intussen vrolijk tikken.

Zelfinzicht is niet de grootste kracht van de gemiddelde Nederlander. We zoeken graag de randjes op en als we verliezen ligt het niet aan onszelf maar aan die ander die onze goede bedoelingen niet snapt.

In een nette arbeidswereld heerst fatsoen. Daar verdient een plaatwerker het minimumloon dat we met elkaar hebben afgesproken. Of hij nou Fries spreekt, Portugees of Roemeens. En precies hierom is het Veka-vonnis een belangrijke mijlpaal in het arbeidsrecht. De Lemster scheepswerf verzon constructies met als doel de regels te ontduiken - en dat is gewoon fout.

Het zou de werfdirectie sieren om eens goed in de spiegel te kijken. Laat ze het geld dat ze nu spendeert aan een bedrijfsjurist liever overmaken aan een groep onderbetaalde Roemenen. Daar wordt de wereld al een heel stuk beter van.

Het commentaar is een dagelijkse rubriek waarin de Leeuwarder Courant reageert op actuele ontwikkelingen. Reageren? Gebruik de reactiemogelijkheid onder dit artikel of mail naar commentaar@lc.nl .

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct